Πως οι δημοκρατίες θα αντιμετωπίσουν τις αυταρχικές επιρροές

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε σειρά παρεμβάσεων από αυταρχικά κράτη όπου διεξάγονται εκλογές για επηρεασμό πολιτικών κομμάτων, προγραμμάτων, μη κυβερνητικών οργανώσεων επιχειρήσεων, με επενδύσεις διάφορων μορφών, δημιουργία ταραχών και πολέμων κλπ. σε ΗΠΑ, Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Ασία, Αφρική, Μέση Ανατολή όπου είναι γνωστές σε όλους μας οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι και τα αποτελέσματα τους.

Μερικές από τις μεθόδους που χρησιμοποιούν είναι γνωστές από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου και άλλες με σύγχρονα εργαλεία, λόγω του γεγονότος οι σύγχρονες ελίτ και θεσμοί των Δυτικών οικονομιών είναι πλεγμένες στις χρηματοδοτήσεις και έτσι είναι πιο ευάλωτες να δεχθούν επεμβάσεις από ψηφιακά κανάλια για να διαδώσουν τις ιδέες και πολιτικές τους.  Έτσι όλα τα κράτη επιδιώκουν να επηρεάσουν το ένα το άλλο γιατί θεωρούν ότι είναι δίκαιο να πάρουν μια γεύση από το δικό τους φάρμακο.

Όλες οι αυταρχικές προσπάθειες είναι να πλήξουν τα δημοκρατικά κράτη γιατί τα κράτη τους είναι ευάλωτα στις δυτικές παρεμβάσεις που προσπαθούν να προωθήσουν στις χώρες τους την δημοκρατία και αλλαγή καθεστώτος με πραγματικό δημοκρατικό κοινοβουλευτισμό.  Γι’ αυτό οι αυταρχικές κυβερνήσεις κτίζουν προστατευτική ασπίδα με το να αποκτούν επιρροή μέσα στις Δυτικές χώρες και να αποτρέπουν τη δημιουργία σφαιρών επιρροής.

Άλλο ένα στοιχείο επιδίωξης των αυταρχικών καθεστώτων είναι να ενισχύσουν τις θέσεις τους εσωτερικά και να μετατρέψουν τις Δυτικές κοινωνίες σε ασφαλή καταφύγια για τα επίσημα συμφέροντα βάζοντας σ’ αυτές επιχειρηματικά και πολιτικά δίκτυα.  Γι’ αυτό οι αυταρχικοί πληρώνουν τραπεζίτες και λογιστές για να ξεπλύνουν τα χρήματα τους από παράνομα εισοδήματα και φλερτάρουν με πολιτικούς που θα τους υπερασπισθούν. Επίσης συνεργάζονται με Δυτικές εταιρείες δημοσίων σχέσεων και με δικηγόρους για να μετατρέψουν τον παράνομο πλούτο τους σε νόμιμο και για να υπερασπισθούν τη φήμη τους.

Τέλος, τα αυταρχικά κράτη στοχεύουν να δημιουργήσουν μια παγκόσμια αντι-φιλελεύθερη τάξη επηρεάζοντας τους εγχώριους θεσμούς των Δυτικών κρατών και διεθνείς οργανισμούς:- ΟΗΕ, Ε.Ε., ΝΑΤΟ κλπ με στόχο τον κατακερματισμό των Δυτικών κοινωνιών, θεσμών και κυβερνήσεων.

Τα αυταρχικά κράτη χρησιμοποιούν τις ακόλουθες μεθόδους:

1. Κοινή γνώμη, θεσμικά όργανα, ΜΜΕ, μη κυβερνητικές οργανώσεις, δεξαμενές σκέψεις, αίθουσες πανεπιστήμιων, δωρεές κλπ.
2. Πολιτικά κόμματα, χρηματοδότηση τούτων, φιλικών οργανώσεων προς αυτά και οργανωμένων ομάδων πολιτών.  Τις τελευταίες εκλογικές αναμετρησεις παρείχα οικονομική και πολιτική στήριξη προς Trump, Εθνικό Μέτωπο Γαλλίας, Jobbik Ουγγαρίας, στην ακροδεξιά «Εναλλακτική» Γερμανίας, στο αυστριακό κόμμα «Ελευθερία» Βόρεια Λίγκα της Ιταλίας κλπ.
3. Το τρίτο πεδίο δράσης των αυταρχικών κρατών είναι οι επιχειρήσεις μέσω των οποίων επενδύουν σε σημαντικούς κλάδους, όχι μόνο για να αποκομίσουν κέρδη αλλά και για να κερδίζουν την εύνοια των χωρών υποδοχής γιατί σε αρκετές περιπτώσεις είναι φιλί ζωής για τις οικονομίες τους.  Τέτοιες επενδύσεις γίνονται για λιμάνια, αεροδρόμια, συγκοινωνίες, σιδηρόδρομους, δημόσιες υποδομές, τράπεζες, εταιρίες πετρελαίου, ορυχείων, αγροτικής και κτηνοτροφικής ανάπτυξης, πυρηνικών αντιδραστήρων  κλπ.

Οι Δυτικοί επαγγελματίες χειρίζονται τους αυταρχικούς ως πελάτες μακριά από ιδεολογικές συγγένειες αλλά με ευθυγράμμιση την εξυπηρέτηση των προσωπικών συμφερόντων τους.

Με τα ανωτέρω αποθέματα επιρροής τα αυταρχικά καθεστώτα επωφελούνται μιας σειράς τομείς όπως είναι η πολιτική, εμπόριο, διμερείς σχέσεις, επενδύσεις γιατί ένα μέρος των δημοκρατικών ηγετών είναι κλεπτοκράτες.

Το καλύτερο απολυμαντικό σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι οι δημοκρατίες να αντιμετωπίσουν μετωπικά τους μηχανισμού της αυταρχικής επιρροής και να μη μετατραπούν σε κλειστές κοινωνίες υπό το φόβο της ξένης επιρροής και να λειτουργήσουν υπό καθεστώς αμοιβαιότητας, διαφάνειας, κανονισμών και εκστρατειών ευαισθητοποίησης του κοινού που είναι τα βασικά χαρακτηριστικά και πλεονεκτήματα της δημοκρατίας.

Πολιτικά κόμματα, νομοθετικά σώματα, υπουργεία θα πρέπει να θεσπίσουν κανονισμούς που να επιβάλλουν υψηλό επίπεδο μέτρων ασφάλειας του κυβερνοχώρου από χάκινγκ.

Επίσης θα πρέπει να απαγορευτεί η χρηματοδότηση πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων από το εξωτερικό και τέλος να τεθεί τέρμα βρώμικων αυταρχικών χρημάτων με τη συνενοχή Δυτικών επαγγελματιών στο ξέπλυμα. 

Ο Γερμανο-βρετανός κοινωνιολόγος Ralt Dahrendorf επισημαίνει πως ο 21ος αιώνας ανήκει στον αυταρχισμό και για να αποτραπεί η υλοποίηση του, είναι  καθήκον των ανοιχτών κοινωνιών του σήμερα.