Υπάρχει επιστροφή στη ζωή της μεσαίας τάξης;

Ένεκα αυτού του γεγονότος τα παιδιά της να μένουν άνεργα ή μεταναστεύουν, ενώ έμποροι, επιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγγελματίες δεν αναγνωρίζουν πια τον εαυτό τους με όρους του πρόσφατου παρελθόντος με αποκορύφωμα τους δημόσιους υπαλλήλους που βλέπουν το επίπεδο διαβίωσης τους να πέφτει κάθετα.

Ενώ ο παγκόσμιος πλούτος μέχρι το 2022 θα φθάσει τα 341 τρις δολάρια με αύξηση τα 44 εκ. ανθρώπων. Από την άλλη πλευρά το ποσοστό των ενήλικων με καθαρή περιουσία αφαιρουμένων των δανείων να μειώνεται στο 66,4% από 70,1% με αποκορύφωμα η μεσαία τάξη να αυξηθεί στο 24,4% από 21,3% με καθαρό εισόδημα 10-100 χιλιάδες δολάρια φθάνοντας τα 230 εκ. ανθρώπων εκ των οποίων τα 2/5 να είναι κινέζοι.

Σημειώνουμε πως η άνθιση των αναδυομένων οικονομιών ευνόησε το πλάτεμα  της μεσαίας τάξης ενώ η συρρίκνωση των μεσαίων εισοδημάτων ευνόησε την άνοδο του λαϊκισμού.

Η μεσαία τάξη ξεκίνησε με την «Ένδοξη Επανάσταση» της Αγγλίας το 1688 και με ρόλο στην «Τρίτη Τάξη» της Γαλλικής Επανάστασης όπου οι ρίζες της φθάνουν μέχρι τις μέρες της Παγκόσμιας αγοράς.

Στο διάβα της είχε και έχει πάρα πολλές παραλλαγές και μεταμορφώσεις όπου από τον 19ο αιώνα άρχισε να γίνεται δεξαμενή ψήφων και «εργαλείο» πολιτικής νομιμοποίησης, ισχύος και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε δείκτης ευημερίας ενώ σήμερα από τις συνθήκες της οικονομικής κρίσης να τείνει προς την φτωχοποίηση.

Μπροστά στο σημερινό αδιέξοδο που βρίσκεται η αναφερόμενη τάξη στην κάθε χώρα, είναι ανάγκη να τραβηχτεί μια γραμμή τέλους, και να καταλάβουν όλοι πως χρειάζεται μια νέα εποχή παραγωγής με ανταγωνιστικά αγαθά και υπηρεσίες στο σημερινό περιβάλλον που είναι πραγματικά τρομερό ανταγωνιστικό.

Παρήλθε η εποχή που όλοι ζούσαμε σε μια γωνιά με τα λίγα και αναπολούσαμε το παρελθόν.  Σήμερα δεν μπορεί να υπάρχει ανθηρή δημοκρατία χωρίς οικονομική ευημερία, ούτε ποιοτική παιδεία, δικαιοσύνη και ικανοποιητική υγεία.

Γι’ αυτό απαιτούνται μεταρρυθμίσεις, σκληρή δουλειά, νέο φορολογικό σύστημα και παραγωγικό μοντέλο.

Μια ισχυρή παρουσία μεσαίων στρωμάτων με ευημερία, δημιουργά κατανάλωση που είναι απαραίτητη για τις επενδύσεις και ανάπτυξη. Πέρα αυτών οι Μικρομεσαίες μικρές Επιχειρήσεις (ΜμΕ) θα συμβάλλουν στην αύξηση της απασχόλησης, ειδικά σε τομείς που δεν συμφέρουν στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Μια αυξημένη παρουσία της μεσαίας τάξης μειώνει την φτώχεια και ενισχύει την κινητικότητα και την συνοχή.  Επίσης αυξάνει την ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στις λειτουργίες της διακυβέρνησης μιας χώρας.

1. Για να υπάρξει επιστροφή της μεσαίας τάξης στην παραγωγή απαιτείται η  εκπόνηση και υλοποίησης εθνικής στρατηγικής για παραγωγή, ανάπτυξη, νέο παραγωγικό μοντέλο και νέο μοντέλο καινοτομίας, διαφορετικότητα προϊόντων, εξωστρέφεια, σύνδεση αυτής με τις αλλαγές που γίνονται στην κοινωνία, γνώση και τι είδος οικονομικής στήριξης θα παρασχεθεί.
2. Αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, ευνοιοκρατίας, γραφειοκρατίας, εκσυγχρονισμού της δημόσιας υπηρεσίας, δικαιοσύνης, κλπ.
3. Δημιουργία συστάδων επιχειρήσεων και προώθησης συγχωνεύσεων ούτως ώστε να συγκεντρωθούν κεφάλαια, τεχνογνωσία, ανθρώπινο δυναμικό και σύγχρονοι τρόποι λειτουργίας.
4. Υποστήριξη των ΜμΕ που εισάγουν καινοτομία και διεισδύουν στις αγορές με ειδικά καταναλωτικά κοινά προϊόντα.
5. Υποστήριξη στην δημιουργία παραγωγικών συμπλεγμάτων σε τουρισμό, αγροτοδιατροφή και πολιτισμό.
6. Εκτός των άνω εξειδικευμένων τρόπων στήριξης για κάθε χώρα χρειάζεται και ένα εξισορροπημένο πρόγραμμα παγκόσμιας εμβέλειας για ανάπτυξη, εξισορρόπηση ανισοτήτων, μείωση φτώχειας, καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, φορολογικών παραδείσων κλπ. που να ανατρέπουν το φορολογικό και κοινωνικό ντάμπινγκ.

Εάν δε ληφθούν τα αναγκαία μέτρα δεν θα μπορέσει η μεσαία τάξη να ανακάμψει και να βγάλει έξω από το νερό το κεφάλι της διεκδικώντας ένα καλύτερο αύριο.

Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι δυο κοινωνικές τάξεις με επικεφαλής την εργατική τάξη και τους πλούσιους ευκατάστατους.