Φάκελος Σωτήρη Κωνσταντίνου: Η αλήθεια ΜΙΑ είναι κι αυτή είναι ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ!

Παρά ταύτα, 17 χρόνια μετά την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και 50 χρόνια μετά το δίδυμο έγκλημα, με σειρά άρθρων και παρεμβάσεών του στον Τύπο, ο κ. Παπαχαραλάμπους επιχειρεί να πείσει ότι ο ήρωας καταδρομέας Σωτήρης Κωνσταντίνου δεν έχασε τη ζωή του από χουντικό αξιωματικό, αρνούμενος να συμμετάσχει στο προδοτικό και τουρκοφόρο  πραξικόπημα, αλλά από όπλο αμυνόμενου μέλους του Εφεδρικού Σώματος. Και δεν αρκούσαν τα συνεχή άρθρα του στον Τύπο, πρόσφατα -2/1/2025- παρενέβη και σε τηλεοπτικό πρίγραμμα -Γκρο Πλαν, ΡΙΚ- αφιερωμένο στο θέμα των Αγνοουμένων. Για να πει και πάλιν τα -άσχετα με το θέμα της εκπομπής- δικά του. Όχι για τα εγκλήματα κατά αμάχων -Ε/κυπρίων και Τ/κυπρίων- που ο φιλοξενούμενος της εκπομπής δημοσιογράφος Ανδρέας Παράσχος για πολλοστή φορά δημοσιοποιούσε, αλλά για να πει και πάλιν τη δική του «αλήθεια», για τον καταδρομέα Σωτήρη Κωνσταντίνου. Κι ιδού πώς το έπραξε:

1. Έβαλε στην ίδια εξίσωση τους αγνοούμενους Τ/κύπριους, που δολοφόνησαν τα «παλικάρια» της ΕΟΚΑ Β’, με τους νεκρούς καταδρομείς που έλαβαν μέρος στο πραξικόπημα. Να τιμωρηθούν, είπε, αυτοί που δολοφόνησαν Τουρκοκύπριους, αλλά γιατί να τιμωρούμε τους καταδρομείς, που σκοτώθηκαν στο πραξικόπημα, αποκαλώντας τους πραξικοπηματίες; Επικαλούμενος δε την ανάγκη να γίνει μια διόρθωση «για λόγους αρχής», επανέλαβε από αέρος το γνωστό αφήγημα περί διατεταγμένης υπηρεσίας, «που δεν μπορούσαν ούτε καν να αρνηθούν...

2. Για να πείσει για τον προηγούμενο ισχυρισμό του, αναφέρθηκε στους καταδρομείς με τη φράση «18 χρονών μωρά» και διερωτήθηκε: «Θα μπορούσε ένα παληκάρι 18 χρονών να πει στον λοχαγό τον καλαμαρά “δεν πηγαίνω άσκηση;”, διότι είναι άσκηση που τους έλεγαν ότι πηγαίνουν...».

3. Για τον ίδιο και πάλιν λόγο, στην έκθεση που προέκυψε από το άνοιγμα του φακέλου για τις συνθήκες θανάτου του καταδρομέα Σωτήρη Κωνσταντίνου, η οποία -μετά από έρευνα που διέταξε το 2007 ο τότε υπουργός Άμυνας, Χριστοδουλος Πασιαρδής- έβγαλε και επιστημονικά τεκμηρίωσε το γνωστό καταπελτικό πόρισμα, ο κ. Παπαχαραλάμπους αντιπαρέβαλε μια άλλη έκθεση. Την «πρώτη έκθεση», είπε η οποία «έγινε από την αστυνομία που καταθέσαμε όλοι οι καταδρομείς κι εκείνοι που σκοτώθηκεν -εννοεί τον Σωτήρη- δίπλα τους». Προσέξτε, όμως, το ρήμα που χρησιμοποίησε ο κ. Παπαχαραλάπους: Πρώτο πρόσωπο πληθυντικού: «καταθέσαμε όλοι οι καταδρομείς». Θα επανέλθω σ’ αυτό, σε επόμενο άρθρο.

4. Ο κ. Παπαχαραλάμπους ανέσυρε ακόμη από την «φαρέτρα» του και το όνομα του τότε ΥΠΑΜ, μ. Χριστόδουλου Πασιαρδή, με τον οποίο, όπως είπε, «ήταν αχώριστος φίλος», στον οποίο είπε, ως ισχυρίστηκε, ότι «αυτά τα πράγματα που κάνετε είναι ανέντιμα». Για να του απαντήσει, πάντα κατά τον ισχυρισμό του, ο υπουργός, λέγοντάς του «έδωσα δύο φορές την παραίτησή μου γι’ αυτό το θέμα και δεν την εδέχτηκεν ο Παπαδόπουλος». Απέδωσε, μάλιστα, την διεξαγωγή της έρευνας σε πολιτικές σκοπιμότητες, αφού, είπε, «υπήρχε το ενδεχόμενο το ΑΚΕΛ να στηρίξει τον Παπαδόπουλο», γι’ αυτό και «εσυνεφωνήθην να γίνει εκταφή»!

Αυτά -και κάποια άλλα ακόμη- από την ζωντανή παρέμβαση του κ. Παπαχαραλάμπους στο προγραμμα του ΡΙΚ, στις 2/1/2025. Χώρια η σταυροφορία από τις στήλες του Τύπου. Όπου καταγράφονται άρθρα στις 12 Αυγούστου και 21 Οκτώβρη 2024 (“Πολίτης”) και στις 15/1/2025 στον “Φιλελεύθερο”. Σ’ όλες τις παρεμβάσεις, ο κ. Παπαχαραλάμπους υποστήριζε το ίδιο αφήγημα: Ο Σωτήρης Κωνσταντίνου δεν σκοτώθηκε όπως αποφάνθηκε η υπό τον Ξενοφώντα Καλλή ερευνητική επιτροπή η οποία -επαναλαμβάνω- τεκμηριώθηκε επιστημονικά από διακεκριμένους ξένους εμπειρογνώμονες, ιατροδικαστές - ανθρωπολόγους, αλλά σκοτώθηκε από άνδρες του Εφεδρικού Σώματος, στη μάχη που έγινε εκεί!

Φρονώ ότι ο κ. Παπαχαραλάμπους, όπως και κάθε άλλος είχε και έχει κάθε δικαίωμα να διατηρεί τη δική του, αντίθετη άποψη και να την προβάλλει. Φτάνει να την τεκμηριώνει επιστημονικά και με αξιόπιστες μαρτυρίες. Κάτι που δεν το κάνει, όπως δεν το έκανε κανείς -κι αναφέρομαι πρωτίστως στον Σύνδεμο Εφέδρων Καταδρομέων- ίσαμε σήμερα, αφότου η έκθεση της έρευνας που διέταξε ο Χριστόδουλος Πασιαρδής, δημοσιοποιήθηκε τον Δεκέμβρη το 2007. Και παρήλθαν από τότε ολόκληρα 17 χρόνια. Δεν το έπραξαν και κατά συνέπεια ουδείς νομιμοποιείται σήμερα να αμφισβητεί το καταπελτικό πόρισμα της υπό τον Ξενοφώντα Καλλή ερευνητικής επιτροπής, χωρίς αδιαμφισβήτητη τεκμηριώση. Πολύ δε περισσότερο ουδείς μπορεί να ακυρώσει το πόρισμα με λογίδρια και αρθρίδια στον Τύπο, παρά μόνο με νομικά μέσα. Κι αφού ο κ. Παπαχαραλάμπους είναι νομικός, γιατί δεν δοκιμάζει;

Τούτων λεχθέντων, προκύπτουν, πιστεύω, αρκετά ερωτήματα που χρήζουν απάντησης. Λόγω χώρου θα αγγίξω μόνο μία πτυχή, επιφυλασσόμενος για εκτενέστερη αναφορά -στις άλλες πτυχές- σε επόμενα άρθρα. Συνοπτικά, από καθαρά θέμα αρχής, προκύπτει το εξής ερώτημα: Εάν αυτό που έκανε ο τότε υπουργός Άμυνας, δηλαδή η έρευνα για διακρίβωση των συνθηκών κάτω πό τις οποίες σκοτώθηκε ο καταδρομέας Σωτήρης Κωνσταντίνου, ήταν ανέντιμο, τότε πόσο έντιμο ήταν αυτό που έκανε ο κ. Παπαχαραλάμπους με όσα είπε στο τηλεοπτικό πρόγραμμα του ΡΙΚ;

Ειλικρινά διερωτούμαι:

• Ήταν ανέντιμο ότι ο τότε ΥΠΑΜ έδωσε εντολή για διεξαγωγή της έρευνας, ικανοποιώντας επαναλαμβανομενο αίτημα πολλών ετών της οικογένειας;
• Ήταν ανέντιμο ότι ο τότε ΥΠΑΜ έδωσε εντολή η έρευνα  να προχωρήσει σε βάθος και να τεκμηριωθεί επιστημονικά, χρησιμοποιώντας πρόσωπα αξιόπιστα, αμερόληπτα και επιστημονικά καταρτισμένα, παρέχοντάς τους εργαλεία που θα διασφάλιζαν πέραν πάση λογικής αμφιβολίας το όποιο αποτέλεσμα/πόρισμα θα προέκυπτε;
• Ήταν ανέντιμο, ότι ο τότε  ΥΠΑΜ, έχοντας στα χέρια του την έκθεση των επιστημόνων, ανακοίνωσε στην οικογένεια του καταταδρομέα τα αποτελέσματα της έρευνας και το πόρισμα της έκθεσης αυτής;

Στον αντίποδα των πιο πάνω, βέβαια, προκύπτουν -κατά την άποψή μου- και κάποια άλλα, αντίστοιχα ερωτήματα:

• Πόσο έντιμο είναι, μετά από κάμποσα χρόνια εκκωφαντικής  σιωπής, να επανέρχονται κάποιοι στο θέμα, επιχειρώντας, με δημοσιο λόγο, να ανατρέψουν το πόρισμα και την όλη διαδικασία και τα αποτελέσματά της, μετά που έχουν πεθάνει ο Χριστόδουλος Πασιαρδής και ο Ξενοφών Καλλής; Γιατί δεν ήγειραν το θέμα όταν αυτοί ήσαν εν ζωή;
• Πόσο έντιμο είναι να αποδίδει κάποιος σήμερα στον νεκρό τότε υπουργό Άμυνας λόγια, όταν δεν βρίσκεται στη ζωή, για να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει; Γιατί δεν του τα απέδωσαν όντας ο ΥΠΑΜ εν ζωή;
• Πόσο έντιμο είναι να αποδίδει κάποιος, στις 2/1/2025, πολιτικές σκοπιμότητες στην εντολή για διεξαγωγή της έρευνας, επικαλούμενος ότι «υπήρχε το ενδεχόμενο το ΑΚΕΛ να στηρίξει τον Παπαδόπουλο», τη στιγμή που είναι γνωστό ότι η μεν έρευνα διατάχθηκε κατόπιν σχετικής επιστολής της οικογένειας του καταδρομέα στους τότε υπουργούς Άμυνας και Οικονομικών (Χρ. Πασιαρδή και Μ. Σαρρή, αντίστοιχα) στις 27/8/2007, ενώ ήδη από τις 8/7/2007, η παγκύπρια εκλογική συνδιάσκεψη του ΑΚΕΛ, είχε ήδη αποφασίσει με συντριπτική πλειοψηφία, το κόμμα να κατέλθει στις επερχόμενες εκλογές με υποψήφιο τον γενικό του γραμματέα;
• Και πόσο έντιμο είναι να ακούγεται, πάλιν στις 2/1/2025, ισχυρισμός, προς ενίσχυση των περί πολιτικών σκοπιμοτήτων για τις προεδρικές εκλογές του 2008, ότι «εσυνεφωνήθην να γίνει εκταφή», τη στιγμή που είναι γνωστό -δημοσιεύθηκε στον Τύπο στις 30/8/2007- ότι η ίδια η οικογένεια του καταδρομέα ζήτησε τούτο με επιστολή της στον ΥΠΑΜ, στις 29/8/2007;
• Τέλος, πόσο έντιμο είναι και πόσο μπορεί να είναι αληθείς, αλλά και πειστικοί, ισχυρισμοί που αναφέρονται ονομαστικά στους από χρόνια πριν αποβιώσαντες Χριστόδουλο Πασιαρδή και Τάσσο Παπαδόπουλο, αυτοί να λέγονται από τηλεοράσεως το 2025, ενώ είχαν κάθε δυνατότητα  να το πράξουν αμέσως μετά την κηδεία των λειψάνων του ήρωα καταδρομέα -στις 23/12/2007- και τον σύντομο αλλά πύρινο επικήδειο που εκφώνησε ο τότε ΥΠΑΜ, αλλά δεν το έπραξαν; Γιατί, λοιπόν, τώρα; Τί κρύβεται πίσω από αυτή την εκστρατεία και πού στοχεύουν οι εμπνευστές της;

Φωτογραφία: Η ηρωομάνα Μάρθα Κωνσταντίνου
καταθέτει στεφάνι κατά την κηδεία των λειψάνων
του Ήρωα Σωτήρη, στις 23 του Δεκέμβρη 2007.