Από τα σπλάχνα της ΕΟΚΑ η ΕΟΚΑ Β’ - Σώμα από το σώμα της και αίμα από το αίμα της!

Ωστόσο: Έχοντας ήδη αναφέρει -στο ίδιο άρθρο- πως οι διάφοροι Σύνδεσμοι Αγωνιστών της ΕΟΚΑ, με τη σημερινή τους μορφή, ιδρύθηκαν μόλις το 1986/87, δηλαδή σχεδόν τριάντα χρόνια μετά τη λήξη του αγώνα της ΕΟΚΑ, σε κάθε καλόπιστο αναγνώστη με διερευνητικό πνεύμα, μπορεί να δημιουργηθεί -δικαιολογημένα, θα έλεγα- το ερώτημα: Πως μπορεί οι ηγεσίες και τα μέλη αυτών των συνδέσμων, που ιδρύθηκαν σχεδόν τριάντα χρόνια μετά τη λήξη του αγώνα της ΕΟΚΑ και μια ντουζίνα χρόνια μετά το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β’, να συνδέονται με την ΕΟΚΑ Β’ και την παράνομη δράση της;

Δικαιολογημένο -επαναλαμβάνω- το ερώτημα, αλλά και πολύ απλή η απάντηση του. Βλέπετε, ανεξάρτητα πότε -και γιατί- αυτοί οι συνδέσμοι ιδρύθηκαν, η ουσία είναι μία: Η πλειοψηφία αυτών των αγωνιστών σ’ όλα τα χρόνια που μεσολάβησαν από το τέλος του αγώνα της ΕΟΚΑ -ανεξάρτητα αν το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που ήθελαν και/ή γι’ αυτό που αγωνίστηκαν- ίσαμε τον θάνατο του Γρίβα, είχαν στενή σύνδεση με τον αρχηγό τους. Ο οποίος, παρόλον που μετά τον αγώνα επέστρεψε στην Ελλάδα, ουδέποτε απεμπόλησε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και -συνακόλουθα- ουδέποτε αποδέχτηκε ως τελική λύση του αγώνα του την δημιουργία ανεξάρτητου κυπριακού κράτους. Όπως, βέβαια, και οι πιστοί σε αυτόν αγωνιστές του 1955 - 59.

Έτσι, όταν ο Γρίβας δημιούργησε τον Φεβρουάριο του 1962 στην Αθήνα ίδρυμα, με την ονομασία του -Ίδρυμα Στρατηγού Γεώργιο Γριβα Διγενή- με σκοπούς την οικονομική ενίσχυση αγωνιστών της ΕΟΚΑ και παιδών τους, αλλά και θυμάτων του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, οι εν Κύπρω ευρισκόμενοι αγωνιστές δεν είχαν λόγο και ρόλο σε αυτό. Ούτε και μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο -πέραν από τον ήδη υφιστάμενο, από το 1960, Σύνδεσμο Αγωνιστών Πόλεως και Επαρχίας Λεμεσού (ΣΑΠΕΛ)- στο όνομα της ΕΟΚΑ. Πολύ δε περισσότερο που:

• Πρώτον: Σύμφωνα με το Καταστατικό του εν Αθήναις Ιδρύματος (Aρθρο 4, Παραρτήματα), αυτό “δύναται, διά την καλυτέραν εκπλήρωσιν του σκοπού αυτού, να ιδρύσει παράρτημα εν Kύπρω, διοικούμενο και λειτουργούν κατά τα εν τω παρόντι οριζόμενα. Tούτο θα διοικείται υπό πενταμελούς  επιτροπής, τα μέλη της οποίας ορίζει ο ιδρυτής στρατηγός Γρίβας - Διγενής. Tα της λειτουργίας αυτής διέπονται ως και τα της Kεντρικής Eπιτροπής του Iδρύματος υπό του επόμενου άρθρου 5. H αρμοδιότης της Eπιτροπής του Παραρτήματος συνίσταται εις την υποβολήν πάσης φύσεως προτάσεως προς τον ιδρυτήν ή την εν Aθήναις Kεντρικήν Eπιτροπήν διά την εκπλήρωσιν του σκοπού του Iδρύματος”, και
• Δεύτερο: Στις 12 Μαϊου 1971, σε νέο διάταγμα στην επίσημη εφημερίδα της ελληνικής κυβέρνησης, γίνεται προσθήκη στο άρθρο 2 του Kαταστατικού του Iδρύματος, που αφορά τους σκοπούς του. Συγκεκριμένα, στα υφιστάμενα τρία σημεία του εν λόγω άρθρου, προστίθεται και τέταρτο, σύμφωνα με το οποίο σκοπός του Iδρύματος είναι επίσης: “H ανέγερσις εν Kύπρω μουσείου του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνος της EOKA, επί ιδιόκτητου ακινήτου του Iδρύματος και κατάλληλος διαμόρφωσις του χώρου αυτού”.

Σημειώνεται ότι η τροποποίηση αυτή στους σκοπούς του Iδρύματος έγινε από τον ίδιο τον Γρίβα, και δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της κυβέρνησης της Eλλάδας τέσσερις μήνες πριν αυτός έλθει και πάλιν στην Kύπρο και ιδρύσει την EOKA B’ (Σεπτέμβρης 1971). Λογικά, λοιπόν, ζώντος του Γρίβα οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ δεν μπορούσαν να κάνουν ο,τιδήποτε πέρα από το εν Αθήναις Ίδρυμα και πίσω από τις βουλές του αρχηγού τους για ανάδειξη του αγώνα της ΕΟΚΑ.

Ωστόσο: οι ίδιοι αγωνιστές με επικεφαλής τους διάφορους τομεάρχες της ΕΟΚΑ 1955- 1959, όποτε ο Γριβας επέστρεφε στην Κύπρο προσέτρεχαν σε αυτό και αγωνιζόνταν τον δικό του αγώνα. Όχι, όμως, της προάσπισης της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της περιόδου 1963/64 -για τα οποία έβαλαν το χεράκι τους οι εθνικιστικοί σοβινιστικοι κύκλοι και από τις δύο κοινότητες, που “πολεμούσαν” η κάθε πλευρά το ανεξάρτητο κράτος για τους δικούς της λόγους- αλλά για το “τελικό κτύπημα” στο ανεξάρτητο κράτος. Για την “πολυπόθητη” ένωση με την Ελλάδα ο Γρίβας και οι αγωνιστές του, για τη διχοτόμηση και τη διπλή ένωση οι Τ/κ σοβινιστές. Θυμίζω ότι όταν ο Γρίβας επέστρεψε στην Κύπρο μετά την κορύφωση των διακοινοτικών ταραχών -και τον ακολούθησαν στους “αγώνες” του οι αγωνιστέες του της ΕΟΚΑ- ήλθε με σύνθημα “θα ρίξουμε τους Τούρκους στη θάλασσα”. Ούτε πως οι Τουρκοκύπριοι ήταν το ίδιο Κύπριοι όπως οι Ελληνοκύπριοι κι ούτε πως Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι είχαν κοινό κράτος την ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία...

Και φτάνουμε, σιγά - σιγά και αιματηρά στις αρχές της δεκαετίας του ’70... Με την όξυνση του αγώνα της λεγόμενης ενωτικής παράταξης -που κατά καιρούς δρούσε με δάφορους μανδύες- ενάντια στον εκλελεγμένο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Για να φέρουν ντε και καλά την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Καταλύοντας, φυσικά, το ανεξάρτητο κυπριακό κράτος. Λες και αυτό ήταν αποκλειστική ιδιοκτησία των Ελληνοκυπρίων! Πρωτεργάτης σ’ αυτό και πάλιν ο Γρίβας. Ο οποιος έρχεται μυστικά και παράνομα ξανά στην Κύπρο τον Σεπτέμβρη του 1971 και ανακοινώνει την επαναδραστηριοποίηση της ΕΟΚΑ -που έλαβε το όνομα “ΕΟΚΑ Β” πολύ αργότερα- για να φέρει την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα... Και στον αγώνα αυτό, πιστέψτε με, δεν ήταν μόνος: Προσέτρεξαν -μετά το σχετικό κάλεσμά του- πλείστοι όσοι αγωνιστές της ΕΟΚΑ για να συνδράμουν στον νέο αγώνα του αρχηγού τους. Να, λοιπόν, ποιοι στελέχωσαν την ΕΟΚΑ Β’...

Πλείστες όσες καταγραφές φίλιων αναφορών, δηλαδή εκ των έσω της ενωτικής παράταξης, συνέδεαν άμεσα τα στελέχη της ΕΟΚΑ 1955-59 με την ΕΟΚΑ Β’. Υποβάλλοντας ότι είναι αυτά τα στελέχη που έφτιαξαν τους πρώτους πυρήνες της ΕΟΚΑ Β’. Από αυτές παραπέμπω σε μόνο μία -το “https://vithoskopio.woedpess.com”-  και αντιγράφω το εξής κείμενο:

«Οργάνωσις Γρίβα (Η ονομασία «ΕΟΚΑ Β΄» πλάστηκε αργότερα από τους πολέμιους της)

Ο 72χρονος στρατηγός της ΕΟΚΑ καταφθάνει μυστικά με καράβι στην Κύπρο την 1η Σεπτεμβρίου 1971 μαζί με τον Γεώργιο Καρούσο και ξεκινά αμέσως τις προετοιμασίες του για τον μεγάλο αγώνα. Συναντάται με παλιούς αγωνιστές όπως ο Παπαφώτης κ.α. Λίγες βδομάδες αργότερα συναντάται προσωπικά και με τον Μακάριο, ωστόσο ο Αρχιεπίσκοπος υποχωρεί και αλλάζει για ακόμη μια φορά την στάση του, έτσι ναυαγεί κάθε ελπίδα συνεννόησης των δύο ηγετών παρά και τις αντιπροτάσεις του Γρίβα για κοινής αποδοχής Πρόεδρο της Δημοκρατίας και συνέχισης του αγώνος μέχρι την τελική δικαίωση κάνοντας παράλληλα  δημοψήφισμα στα πρότυπα του Ιρλανδικού υποψηφίσματος.

Η Οργάνωσις δημιουργήθηκε από τον Γρίβα κατά το πρώτυπο του ανταρτοπολέμου της ΕΟΚΑ. Διορίζει δύο Στρατιωτικούς Διοικητές (τον Σύρο και τον Καρούσο) και σε κάθε πόλη και κωμόπολη Τομεάρχες και Υποτομεάρχες και τοπικικούς ομαδάρχες. Τομεάρχες, Υποτομεάρχες και μέλη της οργάνωσης ήταν κατά κανόναν τα πρώην μέλη της ΕΟΚΑ αλλά και πιο νέοι και ένθερμοι πατριώτες.

Η ΕΟΚΑ Β΄είχε ένα αντικειμενικό σκοπό και στόχο: την άσκηση πιέσεων ώστε τελικώς να εξαναγκαστεί η κυπριακή κυβέρνηση και το πολιτικό κατεστημένο του νησιού να επιστρέψουν πίσω στο πάγιο αίτημα του λαού μας για Αυτοδιάθεση-Ένωση, να μην εγκαταλειφθεί το όραμα της Ένωσης.

Παράλληλα δημιουργείται η ΕΣΕΑ για την προβολή και την διαφώτιση των πολιτικών θέσεων του Στρατηγού. (Για τον ίδιο λόγο είχε και το ΄55-΄59  δημιουργηθεί η ΠΕΚΑ). Στην ΕΣΕΑ εντάχθηκαν υπουργοί του Μακαρίου, βουλευτές, επιχειρηματίες, ιερείς, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, εκπαιδευτικοί, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, νέοι και νέες από κάθε περιοχή της Κύπρου. Ενώ στην Ελλάδα υπήρχε ήδη δημιουργηθεί ένας πυρήνας φοιτητών ΔΡΑΣΙΣ, όπως και κάποιοι Ελλαδίτες.»

Οποιεσδήποτε περαιτέρω δικές μου αναφορές ή σχόλια νομίζω περιττεύουν. Απλά σημειώνω από την ίδια ιστοσελίδα της αναφορές για την δράση του Γρίβα στην Αθήνα στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας. Προσπερνώντας την απόπειρα να χαρακτηριστεί ο Γρίβας αντιχουντικός, αντιγράφω μια ακόμη παράγραφο:

«Ο Γρίβας προσπαθεί να αποκαλύψει την συμπαιγνία τους (σ.σ. αναφέρεται στον δικτάτορα Παπαδοπουλο και στον πρόεδρο Μακάριο) ενώ αρχίζει τότε να συνεργάζεται και με άλλους αξιωματικούς του Ελληνικού στρατού (περίπου 20), τους περισσότερους από τους οποίους είχε αποστρατεύσει η Χούντα, καθώς και  κάποιους Κυπρίους φοιτητές και πρώην αγωνιστές της ΕΟΚΑ για να χτυπήσει την Χούντα. Οργανώνει έτσι ένοπλες ομάδες κυρίως στην Αθήνα και την Αττική, τις οποίες εξοπλίζει με αυτόματα όπλα, πυρομαχικά και εκρηκτικές ύλες που έμπιστοί του μεταφέρουν μυστικά από την Κύπρο. Παλιοί αγωνιστές της ΕΟΚΑ μεταβαίνουν από την Κύπρο στην Αθήνα όπου εκπαιδεύουν τα μέλη των αντιχουντικών ομάδων του Γρίβα. Οι ομάδες είναι σχεδόν έτοιμες προς δράσην κατά του χουντικού καθεστώτος, μετά όμως από καθαρή προδοσία αξιωματικοί συλλαμβάνονται και φυλακίζονται. (βλπ. μαρτυρίες του Γεώργιου Καρούσου)».

Αυτά, για σήμερα... Και πάλιν, οποιοδήποτε άλλα δικό μου σχόλιο νομίζω ότι περιττεύει, έτσι;

Φωτογραφία: Κάτω αριστερά ο Γρίβας, ιδρυτής και της πρώτης και της δεύτερης ΕΟΚΑ. Πάνω και κάτω δεξιά φυλακισμένοι "αγωνιστές" της ΕΟΚΑ Β' αποφυλακίζονται από τους πραξικοπηματίες στις 15 Ιουλίου 12974 και πανηγυρίζουν για το... "εθνοσωτήρο" έργο τους:Το προδοτικό και τουρκοφόρο πραξικόπημα που θα έφερνε, όπως αφελώς νόμιζαν, την Ένωση τη Κύπρου με την Ελλάδα. Οποία τραγική πλάνη...