• 81 Χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης • Οι Κρητικοί μάχονται τους ναζιστές εισβολείς

Γράφει: Ανδρέας Δενεζάκης*

Λίγο πριν μπουν οι Γερμανοί στην Αθήνα, η Κρήτη μπήκε στο στόχαστρο και στις άμεσες προτεραιότητες των ναζιστικών στρατευμάτων, εξαιτίας της εξαιρετικής στρατηγικής θέσης της στην Ανατολική Μεσόγειο, μπροστά στην επικείμενη εισβολή στην Σοβιετική Ενωση και σε άμεση σχέση με την προώθηση των θέσεων του Αξονα, στην Εγγύς Ανατολή, την κατάληψη της διώρυγας του Σουέζ και τις επιχειρήσεις στη Β. Αφρική.

Στις 21 Απρίλη 1941, σε ειδική στρατιωτική σύσκεψη, που συγκάλεσε ο Χίτλερ στο Βερολίνο, συζητήθηκε και αποφασίστηκε η κατάληψη της Κρήτης. Από τις 23 Απρίλη, η γερμανική αεροπορία ξεκινά το καθημερινό, σχεδόν, σφυροκόπημα της μεγαλονήσου. Στις 25 Απρίλη ο Χίτλερ ενέκρινε την «Επιχείρηση ΕΡΜΗΣ», την αεραποβατική κατάληψη της Κρήτης, του τελευταίου ελεύθερου ελληνικού εδάφους. Στις 16 Μάη, είχε ολοκληρωθεί η μεταφορά στην  Αθήνα, των αλεξιπτωτιστών και όλων των άλλων στρατιωτικών μονάδων, που προορίζονταν για την κατάληψη της μεγαλονήσου.

Είμαστε στο 1960. Η άρχουσα τάξη, το Παλάτι και τα «μεγάλα αφεντικά», οι Αμερικανοί δεν μπορούν να χωνέψουν ακόμη τη μεγάλη εκλογική έκπληξη του 1958, όταν η ΕΔΑ με κορμό και καθοδηγητή το ΚΚΕ πήρε το 25% των ψήφων και αναδείχτηκε δεύτερο κόμμα. Μια εξέλιξη που έδειχνε ότι σχεδόν δέκα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου και παρά το όργιο βίας, τρομοκρατίας, εκτελέσεων, φυλακίσεων και εκτοπισμών που ακολούθησε, οι δεσμοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας με τις πλατιές λαϊκές μάζες παραμένουν ακατάλυτοι.