Αυτές τις μέρες, ως είθισται, γιορτάζεταο η Επανάσταση του 1821, που όμως ξεκίνησε πριν από τις 25 Μάρτη, όπως δεν άρχισε και με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, που απλά την σφετερίστηκε, και βεβαίως δεν έγινε για την του Χριστού Εκκλησία, αλλά για άλλους, πιο σοβαρούς λόγους.
«Ό,τι ξέρουμε για το 1821 μοιάζει με αντεστραμμένο είδωλο στον καθρέφτη. Υπάρχουν δύο ‘21, αυτό των αρχόντων, των Φαναριωτών και της επίσημης διπλωματίας και αυτό του λαού και των προοδευτικών ανθρώπων όλου του κόσμου…»
(Δ. Φωτιάδης, από την ιστορική μονογραφία «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ»)
Πώς γίνεται η Καλαμάτα να έχει απελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό στις 23 Μάρτη του 1821, αλλά να γιορτάζουμε την έναρξη της Επανάστασης στις 25 Μάρτη;
Η απάντηση είναι απλή: Έπρεπε ο ξεσηκωμός να εγκιβωτιστεί σε ένα σχήμα που θα εξυπηρετούσε τους επί τουρκοκρατίας εξουσιαστές του λαού που παρέμειναν τέτοιοι και μετά την Επανάσταση. Ανάμεσά τους οι σεβάσμιοι δεσποτάδες της εποχής. Κι αφού οι τελευταίοι δεν είχαν να επιστρατεύσουν τίποτα άλλο για να οικειοποιηθούν την Επανάσταση, επιστράτευσαν την Παναγία.
Τι παράγεται όταν ένας γλίτσας συναντά έναν ακόμα γλίτσα; Γλίτσα στο τετράγωνο παράγεται, τι άλλο θα παραγόταν. Η συγκεκριμένη, δε, γλίτσα, βρήκε φιλόξενο χώρο στην «Εφημερίδα των Συντακτών» στο φύλλο της 17-18/3/2018 και μάλιστα σε ένα ολόκληρο δισέλιδο (ίσως γιατί η γλίτσα, ειδικά όταν είναι γλίτσα στο τετράγωνο, θέλει το χώρο της). Ο τίτλος του δισέλιδου ήταν «Αλήθειες και ψέματα για τη σφαγή του Κατίν».
Στο Κατίν θα επιστρέψουμε στο τέλος του κειμένου αφού όμως πρώτα σας δώσουμε κάποια στοιχεία για την κατινιά του ζευγαριού της γλίτσας.
