* «Αν δεν μπορούμε να ζήσουμε σαν ανθρώπινα πλάσματα, τουλάχιστον να πεθάνουμε σαν άνθρωποι

Σαν σήμερα, 9 Σεπτεμβρίου 1971, οι 1.200 περίπου κρατούμενοι των φυλακών Άττικα της Πολιτείας της Νέας Υόρκης καταλαμβάνουν τρία συγκροτήματα και συλλαμβάνουν ως ομήρους 38 φύλακες και υπαλλήλους. Στα αιτήματά τους περιλαμβάνονται η χορήγηση αμνηστίας, η ασφαλής αναχώρησή τους σε μια «μη ιμπεριαλιστική χώρα» και η απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων στις ΗΠΑ. Αμέσως, δυνάμεις της Εθνοφρουράς κυκλώνουν τις φυλακές, ενώ η ύπαρξη ομήρων επιβάλλει την άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων.

Οι κρατούμενοι ζητούν στην αρχή να μιλήσουν με τον κυβερνήτη της Πολιτείας, το ρεπουμπλικάνο Νέλσον Ροκφέλερ. Αυτός αρνείται και οι διαπραγματεύσεις γίνονται με τον υπεύθυνο για τις φυλακές της Πολιτείας Ράσελ Όσγουολντ. Μετά από μαραθώνιες συζητήσεις, ο Όσγουολντ ανακοινώνει ότι γίνονται δεκτά τα περισσότερα αιτήματα των εξεγερμένων, εκτός της αμνηστίας.

* Τότε που βάψαμε- κι εμείς- τους κίτρινους στο αίμα και… φαλήρισε οικονομικά η Ελλάδα!

Γράφει: Γιώργος Καραγιάννης *

«Κι ο Στρατός μας που πήγε στην Κορέα
να πολεμήσει για ψηλά ιδανικά
έβαψε τους κίτρινους στο αίμα
δείχνοντας τους τί θα πει λευτεριά»

Εμβατήριο που τραγουδούσαν υποχρεωτικά οι Έλληνες στρατιώτες, μέχρι την πτώση της Χούντας το 1974...

Και μέσα στους ποταμούς των (μονόπαντων και πάντα με την αμερικανική ματιά) ειδήσεων για τα συμβαίνοντα στην κορεατική χερσόνησο και τη φωτιά που μπορεί ν’ ανάψει με ανυπολόγιστες συνέπειες, έκαναν την εμφάνισή τους και τηλεοπτικά ρεπορτάζ και αφιερώματα στο διαδίκτυο για τη συμμετοχή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στον τριετή πόλεμο  που έγινε εκεί από το 1950 έως το 1953.

Ρεπορτάζ και αφιερώματα  με μόνιμο μοτίβο τον «ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών που συνέβαλαν στη νίκη του ελευθέρου κόσμου».

Παρλαπίπες «ηρωικές»

Κουβέντα για τους Έλληνες στρατιώτες και αεροπόρους που άφησαν την τελευταία τους πνοή εκεί στη μακρινή Κορέα, πολεμώντας για τα συμφέροντα των Αμερικανών. Ούτε ένα πλάνο από τις εικόνες με τα δεκάδες φέρετρα των Ελλήνων στρατιωτικών που μεταφέρθηκαν στον Πειραιά και έγιναν δεκτά με τιμές από… αυτούς που τους είχαν στείλει στο θάνατο. Μόνο εικόνες και παρλαπίπες «ηρωικές».

Αξίζει, γι’ αυτό και μόνο το λόγο, να θυμηθούμε μερικά πράγματα από εκείνη την εκστρατεία που οργάνωσαν οι πρώτες μετεμφυλιακές ελληνικές κυβερνήσεις με εντολή των Αμερικανών και -κυρίως- για τις συνέπειες που είχαν για τον ελληνικό λαό...