* 72 χρόνια από τη ρίψη της πρώτης ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα

Σαν σήμερα, 6 Αυγούστου του 1945  η Γη σκοτείνιαζε από το θάνατο και την καταστροφή, που σκόρπιζε η πρώτη ατομική βόμβα, η οποία έπεφτε στη Χιροσίμα.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου, μία ακόμη βόμβα έσπερνε τον όλεθρο στο Ναγκασάκι.

Βόμβες θανάτου, τρόμου και αρρώστιας, που έπληξαν την ανθρωπότητα, αφήνοντάς της ανεξίτηλα σημάδια, που δεν έσβησαν μέσα από το πέρασμα των χρόνων. Κι ας πέρασαν από τότε εβδομήντα δύο χρόνια!

Καθώς η φετινή επέτειος των Ιουλιανών συνέπεσε με τα 50 χρόνια από τη Δικτατορία του 1967, είναι αρκετές οι γραφές που περιορίζουν την επιβολή της δικτατορίας στα γεγονότα της αποστασίας. Ασφαλώς έπαιξαν ρόλο κι αυτά. Όχι όμως αυτοτελώς, αλλά ως τμήμα μιας αλυσίδας άλυτων αντιθέσεων στο αστικό πολιτικό σύστημα.

Οι βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν στη στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απρίλη 1967 πρέπει να αναζητηθούν πρωταρχικά στις οξυμένες αντιθέσεις σε ολόκληρο το πλέγμα του αστικού κράτους, όπως διαμορφώθηκε μετά από τη Συμφωνία της Βάρκιζας και κυρίως από το 1946. Τα «έκτακτα μέτρα» διατηρήθηκαν μέχρι το 1974, ενώ μόλις το 1962 θεωρήθηκε ότι έληξε η «ανταρσία των κομμουνιστοσυμμοριτών». Ταυτόχρονα, η εκάστοτε κυβέρνηση παρέμενε δεμένη στις αρμοδιότητες που κατοχύρωνε το Σύνταγμα στον βασιλιά, τις οποίες επιπλέον ο τελευταίος υπερέβαινε.