1999: Το «νέο δόγμα» του ΝΑΤΟ

1. οι «ειρηνευτικές επιχειρήσεις»
2. η αντιμετώπιση της διασποράς όπλων μαζικής καταστροφής
3. και η «διεθνής τρομοκρατία».

Επίσης: 

1. Θεσμοθετείται η χωρίς όρια δράση του σε όλη τη Γη και η μετατροπή του σε παγκόσμιο κατασταλτικό μηχανισμό.
2. Παύει και τυπικά πλέον να είναι «αμυντικός» οργανισμός, που αποκρούει ένοπλες επιθέσεις εναντίον των μελών του, αλλά ασχολείται με «ζωτικά συμφέροντα, διαχείριση κρίσεων, επιβολή κυρώσεων για την τρομοκρατία» κλπ.
3. Αλλάζει η σχέση ΝΑΤΟ – ΟΗΕ. Το ΝΑΤΟ τοποθετείται υπεράνω των Ηνωμένων Εθνών και είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχει μνεία για υποχρέωση εντολής από το Συμβούλιο Ασφαλείας, όσον αφορά σε ενέργειες του ΝΑΤΟ.

Ετσι καθιερώνεται η αρχή των «ίσων συνεργατών» μεταξύ ΝΑΤΟ – ΟΗΕ, καθότι το ΝΑΤΟ έχει πλέον τη δυνατότητα να επιλέγει κατά περίπτωση εάν θα συνεργαστεί με τα Ηνωμένα Εθνη. Ρόλος τοποτηρητή απονέμεται στη Δυτικοευρωπαϊκή Ενωση. Επαναβεβαιώνεται η δέσμευση της Συμμαχίας στη διαδικασία διεύρυνσης και υπογραμμίζεται ότι εγκρίθηκε ένα σχέδιο δράσης για νέα μέλη.

Το «νέο δόγμα» του ΝΑΤΟ σηματοδότησε την ανατροπή των βασικών αρχών και κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και συνολικά την ανατροπή της διεθνούς έννομης τάξης, που είχε οικοδομηθεί μετά το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη Σύνοδο, όπου κυριάρχησε (λόγω των ημερών) το θέμα του Κοσσυφοπεδίου, μετείχαν οι 19 χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ και οι 23 χώρες που συμμετέχουν στο ΝΑΤΟικό δορυφόρο «Σύμπραξη για την Ειρήνη». Η πανηγυρική Σύνοδος Κορυφής της Ουάσιγκτον συνέπεσε με τα 50 χρόνια από την ίδρυση του δολοφονικού οργανισμού.

Το «νέο δόγμα» ήταν αντανάκλαση των νέων στρατηγικών σχεδιασμών των Ηνωμένων Πολιτειών και των μεγαλύτερων Ευρωπαίων συμμάχων τους στα νέα δεδομένα που προέκυψαν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης και την ανατροπή των σοσιαλιστικών καθεστώτων στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Στη Φωτογραφία κάτω: Η «οικογενειακή» φωτογραφία των ηγετών του ΝΑΤΟ στη Σύνοδο της Ουάσιγκτον

Ημεροδρόμος