Σαν σήμερα, στις 4 Δεκεμβρίου (με το παλιό ημερολόγιο - 16 Δεκεμβρίου με το νέο) του 1866, γεννήθηκε ο Βασίλι Καντίνσκι. Ρώσος ζωγράφος, θεωρητικός της τέχνης και από τους θεμελιωτές της «αφηρημένης τέχνης». Θεωρείται από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ου αιώνα και πήρε μέρος σε ορισμένα από τα σημαντικότερα ρεύματα της μοντέρνας τέχνης, εισάγοντας τις δικές του καινοτομίες και μια νέα αντίληψη για τη ζωγραφική. Στο βιβλίο του «Για το πνευματικό στην τέχνη» καταγράφει έναν πλούτο πρωτοποριακών θεωριών και ιδεών.

Ο Καντίνσκι σπούδασε στο Μόναχο και το Βερολίνο και το 1911, μαζί με άλλους ζωγράφους, ίδρυσε την ομάδα «Γαλάζιος καβαλάρης». Την εποχή εκείνη, εκτοπίζονται από τους πίνακες του οι εικόνες της υπαρκτής πραγματικότητας, δίνοντας τη θέση τους σε ένα αυτόνομο παιχνίδι χρωματικών κηλίδων και γραμμών.

Η κεντρική ιδέα της θεωρίας του, ήταν η «καθαρή ζωγραφική», ενώ προσδιόριζε τη δημιουργική πράξη του καλλιτέχνη ως «αυτοέκφραση και αυτοανάπτυξη του πνεύματος». Σ’ αυτή την απόσπαση της καλλιτεχνικής έκφρασης από την υλική πραγματικότητα αντικαθρεφτίστηκαν οι ατομικιστικές και υποκειμενιστικές τάσεις της αστικής κοινωνίας του 20ου αιώνα.

Το 1914 επέστρεψε στη Ρωσία. Ήταν ένας από τους οργανωτές του Μουσείου Ζωγραφικής Παιδείας στην Πετρούπολη και στη συνέχεια οργανωτής του Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας στη Μόσχα. Στα τέλη του 1921 εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου ένα χρόνο μετά έγινε καθηγητής στη Σχολή Μπαουχάουζ. Από το 1933 ως το θάνατο του (το 1944) έζησε στο Παρίσι.

πηγή: Ημεροδρόμος

Σύμφωνα με το πρακτορείο Isna, ο γενικός εισαγγελέας της χώρας, Μοχαμάντ Τζαφάρ Μονταζερί, ανακοίνωσε την κατάργηση της Αστυνομίας Ηθών από τις αρμόδιες αρχές.

«Η Αστυνομία Ηθών δεν έχει καμία σχέση με τη δικαστική εξουσία και καταργήθηκε από τις αρχές που τη δημιούργησαν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μονταζερί το βράδυ του Σαββάτου από την ιερή πόλη Κομ.

• Ο,τι ακολουθεί είναι αποσπάσματα από το editorial του περιοδικού «Το Τέταρτο», τεύχος 3, Ιούλιος 1985 - Δια χειρός Μάνου Χατζιδάκι

«Τα παιδιά της γαλαρίας» είναι μια φημισμένη ταινία του Καρνέ. Τα δικά μας παιδιά της γαλαρίας είναι κάπως διαφορετικά (…). Τα όνειρα σε τούτα τα παιδιά υπήρξαν κυρίαρχα, σημαντικά και διαψευσμένα.

Στον καιρό της Κατοχής τα μετέπειτα παιδιά της γαλαρίας ζούσαν απάνω στη σκηνή και παίζανε το ρόλο τους, τον όποιο ρόλο τους, έστω και τον πιο μικρό, με αυταπάρνηση, με το αίμα τους, με τη ζωή τους, χωρίς καιροσκοπισμό και ιδιοτέλεια, χωρίς προοπτική ανταλλάγματος. Μ’ ένα μονάχα στόχο, την επαλήθευση ενός επίμονου ονείρου. Και ήταν το όνειρο για μια ελεύθερη ζωή σχηματισμένη μακριά από απάνθρωπους νόμους, από ανάλγητους κρατικούς μηχανισμούς, από εξορίες και φυλακές και εκτελέσεις. Τίποτα δεν έγινε αλήθεια.

• Για «κίνδυνο διχασμού» της Δύσης, προειδοποίησε ο Γάλλος Πρόεδρος από την Ουάσιγκτον

Τις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς που μεγαλώνουν και εντός του ευρωατλαντικού άξονα ήρθαν να αποτυπώσουν με ανάγλυφο τρόπο η επίσημη επίσκεψη που πραγματοποίησε στις ΗΠΑ ο Γάλλος Πρόεδρος, Εμ. Μακρόν, καθώς και τα σύνθετα παζάρια για την «αναθέρμανση» του γαλλογερμανικού άξονα στην ΕΕ, σε συνθήκες που παραμένουν σοβαρές διαφοροποιήσεις στα μονοπωλιακά συμφέροντα των δύο χωρών.