Από ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ*

Δίπλα στις φλόγες του πολέμου στην Ουκρανία υπάρχει και μια άλλη φωτιά. Εκκλησιαστική, αυτή τη φορά, που απειλεί να τινάξει στον αέρα την έστω και χαλαρή ενότητα στο χώρο των ορθοδόξων Εκκλησιών. Για να ακριβολογούμε το ουκρανικό ζήτημα με τις εκκλησιαστικές παραμέτρους του έχει κάνει μαλλιά κουβάρια τις δεκατέσσερις ορθόδοξες Εκκλησίες με κύριους πρωταγωνιστές τους πατριάρχες της Κωνσταντινούπολης Βαρθολομαίο και της Μόσχας Κύριλλο. Ο καθένας από τους δυο έχει διαλέξει το στρατόπεδο του. Ο ένας, ο της Μόσχας πιστό φιλαράκι του εντολέα του Πούτιν. Ο άλλος, ο της Κωνσταντινούπολης, έχει διαλέξει εδώ και αρκετά χρόνια στρατόπεδο: Ουάσινγκτον και πάσης Οικουμένης. Και η μάχη; Μέχρις εσχάτων κι ο Θεός τους να βάλει το χέρι του…

Η πρόσφατη απόφαση της ΕΕ, να επιβάλει πλαφόν στην τιμή του ρωσικού πετρελαίου, βγάζει και πάλι στην επιφάνεια τους σοβαρούς ενδο-ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, που, σε έναν βαθμό, οδήγησαν στον πόλεμο στην Ουκρανία. 

Με την απόφασή τους, οι δυτικές δυνάμεις, αποφάσισαν να προχωρήσουν σε περαιτέρω οικονομική επίθεση σε βάρος της Ρωσίας, την ώρα που συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία. Σύμφωνα με όσα διακηρύσσουν, στόχος τους, υποτίθεται ότι είναι να δυσκολέψουν τη Ρωσία να συνεχίσει τη χρηματοδότηση του πολέμου με την Ουκρανία.

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Εχω δει οχταμηνίτικο μωρό σε νοσοκομείο της Βαγδάτης να πεθαίνει μπροστά στα μάτια των γονιών του και τα δικά μου, μετά από απέλπιδες προσπάθειες γιατρών να του περάσουν μια πεταλούδα στη φλεβίτσα, που προοριζόταν όμως για ενήλικα. Δεν χρειάζεται να πω πώς ακούγεται ο σπαραγμός και η θλίψη κι η επιστημονική απογοήτευση, σ' έναν θάλαμο με οχτώ άδεια κρεβάτια και σ' ένα απ' αυτά να κείται ένα πτώμα βρέφους. Εχω δει σε ένα διήμερο δεκαεφτά χιλιάδες πτώματα παιδιών κάτω των 15, θερισμένα απ' τη χολέρα, μετά τον εμφύλιο στη Ρουάντα, είτε σε ατέλειωτες σειρές αριστερά και δεξιά από τον χωματόδρομο των προσφυγικών στρατοπέδων στην Γκόμα, είτε σε λόφους, ίδιους μ' αυτόν των σκουπιδιών στη χωματερή, άταφα και καλυμμένα πρόχειρα με ασβέστη. Σας φρικάρω σαββατοκυριακάτικα, αλλά πιστέψτε με, ακόμα και στην αφόρητη δυσωδία του θανάτου, αυτή η αποφορά του παιδιού είναι πάντα χειρότερη. Κολασμένη. Εχω παλέψει πολύ για να κρατηθεί το λογικό μου στη θέση του, να μην ξεραθεί η ψυχή μου, και να μη σταματήσει η καρδιά μου μπροστά σε παιδί - θύμα.

• Τριαντατρείς  μέρες ηρωικής μάχης του λαού της Αθήνας και του Πειραιά για τη λευτεριά

Από ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ*

Εκατοντάδες χιλιάδες λαού, μια πραγματική λαοθάλασσα από την Αθήνα και τον Πειραιά συρρέουν στο Σύνταγμα. Την ώρα που η κεφαλή της πορείας από τις νότιες συνοικίες φτάνει στην πλατεία, άνδρες τμημάτων της Αστυνομίας πιστών στην κυβέρνηση Παπανδρέου, που είχαν μεταφερθεί στο αρχηγείο της από την προηγούμενη μέρα, με διαταγή του Παπανδρέου που δίνει ο αστυνομικός διευθυντής Αθηνών Άγγελος Έβερτ ανοίγουν πυρ κατά του άοπλου λαού...

* * *

«Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυρανίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα».