Του Κώστα ΠΑΠΑΔΑΚΗ*
Ολες οι αστικές δυνάμεις, φιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές, ακροδεξιές επιχειρούν να εμφανίσουν την αλυσίδα ιμπεριαλιστικών πολέμων, καπιταλιστικών κρίσεων, αντεργατικών μέτρων και αντιλαϊκής διαχείρισης της πανδημίας ως μια παρέκκλιση της καπιταλιστικής κανονικότητας. Επικαλούνται εδώ και χρόνια «έκτακτες καταστάσεις» και κάθε είδους «κρίσεις», που δεν αποτελούν «συμπτώσεις» αλλά συμπτώματα ενός σάπιου, εκμεταλλευτικού συστήματος.
Ενδεικτικό του αδιεξόδου των απολογητών της καπιταλιστικής βαρβαρότητας αποτελεί το γεγονός ότι ενώ παλιότερα επικαλούνταν ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες ως πρότυπα «για μια καλύτερη ζωή», σήμερα σπεύδουν να τις εμφανίσουν αυτές ως ...ελπίδα για τους λαούς, γιατί όπως ισχυρίζονται παρέχουν έστω μια στοιχειώδη ανακούφιση σε εξαθλιωμένους. Πατούν βεβαίως στις μειωμένες απαιτήσεις που μεθοδικά καλλιεργούν στον λαό όλα αυτά τα χρόνια.