Οι Τούρκικες φιλοδοξίες για ρόλο στη διεθνή γεωπολιτική σκηνή

1. Να διαδραματίζει σοβαρό και σημαντικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις.
2. Να έχει οικονομική, βιομηχανική και αμυντική αυτάρκεια.
3. Να έχει αυξημένους οικονομικού και ενεργειακούς πόρους.
4. Να έχει πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές συμμαχίες.
5. Να έχει ασυμμετρίες κυριαρχίας.
6. Να έχει κρατικό ηγετικό ρόλο.
7. Οι ηγέτες της να διακρίνονται για ηγετικό και καθοδηγητικό ρόλο.

Σ’ αυτό το ρόλο και πλαίσιο επιχείρησαν οι τελευταίες τουρκικές ηγεσίες να οδηγήσουν την χώρα τους.

Για να επιτευχθεί αυτός ο τουρκικός στόχος θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη μια σειρά παράγοντες όπως:-

1. Ο εκάστοτε Τούρκος ηγέτης και ο τουρκικός λαός να έχουν τα απαραίτητα εφόδια για να αντέξουν στους διακεκηρυγμένους στόχους και εκστρατείες.
2. Απαιτείται αυτογνωσία και ανάλυση των κινδύνων.
3. Αντοχή της κρατικής μηχανής, οικονομίας και ετοιμότητα λαού για νέες τεχνολογίες και επενδύσεις.
4. Η Τουρκία θα πρέπει να είναι έτοιμη να πείσει ιδιαίτερα ΗΠΑ και Ρωσία ότι θα είναι σύμμαχός τους και ότι θα υπερασπίσει τα συμφέροντά τους.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως οι Μεγάλες Δυνάμεις έχουν ασαφή, ευμετάβλητα και ανταγωνιστικά συμφέρονται καθώς επίσης απροσδόκητες πολιτικές και εκπλήξεις που μεταβάλλονται ανάλογα των συγκυριών που προκύπτουν.

Εξετάζοντας την πρώτη δεκαπενταετία της διακυβέρνησης του κόμματος ΑΚΡ διαπιστώνουμε πως η ηγέτιδα ομάδα του κόμματος εκτός από τους ρόλους και οραματισμούς που ανάπτυξαν και διακυβέρνησαν τη χώρα προωθούσαν και την ιδέα για να καταστεί η χώρα τους ισχυρή και να αποβάλει από τον κορμό της την κεμαλική πολιτική καθώς επίσης όλες τις στρατοκρατικές ελιστικές στρεβλώσεις του παρελθόντος με στόχο η χώρα τους να καταστεί πρωτοπόρος μουσουλμανική υποδειγματική δημοκρατία και προόδου για τις υπόλοιπες μουσουλμανικές χώρες.

Στη β’ περίοδο της διακυβέρνησης του ΑΚΡ (2012 – 2016) η Ισλαμική παράταξη απέκτησε εσωκομματικά χαρακτηριστικά αντιπαλότητας όπου οι προκάτοχοι ηγέτες Αριντς, Γκιουλ, Νταβούτογλου αποστασιοποιήθηκαν ενώ ο Γκιουλεν κατηγορήθηκε ως προδότης και διοργανωτής του πραξικοπήματος της 20ης Ιουλίου 2017.

Λόγω του πραξικοπήματος παρατηρείται μια θεσμοθετημένη υπεροχή του Τ. Ερντογάν και μια πολυπρόσωπη νέο οθωμανική ηγεσία που προέρχεται από το ΑΚΡ.

Εκτός των άνω παρατηρούμε σειρά από περίεργων πολιτικών και προκλήσεων με αποκορύφωμα τις αντιπαραθέσεις με άλλες χώρες, θεσμούς και οργανισμούς που θεωρούνται και κατατάσσονται στους εχθρούς και αντιπάλους της χώρας.

Οι αναφερόμενες πολιτικές, στηρίχτηκαν στις διαφωνίες γύρω από την Δύση και Ανατολή, του Δυτικού ορθολογισμού και ανατολίτικου πεπρωμένου κι της αναζήτησης της πολιτικής προσωπικότητας που θα ανατρέξει προς ιστορικούς και κοινωνικούς, λόγους που εκπηγάζουν από τις οθωμανικές δομές οι οποίες μαγνητίζουν την πλειοψηφία του τουρκικού λαού.

Αυτά όλα, δημιουργούν υπαρξιακά και κοινωνικοπολιτικά διλήμματα και μέσω αυτών έχουμε τις εκδηλώσεις επιθετικότητας που δημιουργούν κινδύνους όπου η Τουρκία υποχρεώνεται να αναζητήσει και να διαχειριστεί νέους πόρους και απόκτησης νέας δύναμης ισχύος.

Πρέπει να σημειωθεί πως η ισχύς είναι σημαντικό στοιχείο για μια χώρα και καθορίζεται από τις διεθνείς σχέσεις και επιδρούν στη βιωσιμότητα των λαών μέσα από τον ρουν της ιστορίας.

Οι παράγοντες που καθορίζουν την ισχύ μιας χώρας είναι οι ακόλουθοι:

1. Η ενεργειακή και οικονομική μεγέθυνση.
2. Οι αμυντικοί εξοπλισμοί και η δυναμική της αμυντικής βιομηχανίας.
3. Η γεωπολιτική θέση της χώρας.
4. Οι οραματισμοί και στόχοι της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.
5. Η ευνοϊκή διεθνής συγκυρία.
6. Η πολυδιακλάδωση και εξωστρέφεια της διπλωματίας.
7. Η εσωτερική συνοχή, ασφάλεια και σταθερότητα.
8. Η πολιτισμική και γλωσσική επιρροή προς άλλες χώρες.
9. Ο τομέας των μεταρρυθμίσεων, παιδείας, καινοτομιών, έρευνας, συνεργασιών κλπ.

Θα πρέπει να τονισθεί πως η Τουρκία εκτός της ιδιαίτερης σημασίας που δίδει στην ενεργειακή, βιομηχανική, οικονομική μεγέθυνση και στη γεωπολιτική της θέση, ακόμη περιπλέον βαρύτητα και σημασία δίδει στους στρατηγικούς εξοπλισμούς και αμυντική βιομηχανία, και στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων καθώς επίσης επιστημονικών συνεργασιών έρευνας, καινοτομιών και απόκτησης ιδιοκτητών δορυφόρων, υποδομών απόκτησης πυρηνικής ενέργειας, κατασκοπευτικών αεροπλάνων, έξυπνων όπλων, μη επανδρωμένων αεροπλάνων και αεροπλάνων εναέριου ανεφοδιασμού κλπ.

Όσον αφορά το εσωτερικό της χώρας παρατηρείται μια αυξανόμενη έκτακτη κατάσταση και μια απειλή εσωτερικών συγκρούσεων λόγω των διαφορετικών κοινωνικών ομάδων και ιδεολογικών προθέσεων καθώς επίσης των διαφορετικών τάσεων που στοχεύον να εγκολπωθούν την διαχείριση του κράτους, τα κέντρα λήψης αποφάσεων, δικαιοσύνης, θεσμών κλπ.

Αναφορικά με το κουρδικό, θα πρέπει να τονισθεί ότι είναι μια βραδυφλεγής βόμβα που δεν απειλεί μόνο την γειτονική χώρα αλλά και την γύρω περιοχή και Μέση Ανατολή, γενικότερα γιατί είναι ένα αποσταθεροποιητικό πολιτικό πρόβλημα και η λύση του θα προέλθει μέσω της πίεσης και ρόλου των υπερδυνάμεων και πως θα εξελιχθούν οι εξελίξεις, το μέλλον και ο έλεγχος της περιοχής.

Όσον αφορά την κατάρρευση των συνομιλιών στο κυπριακό ενισχύεται πλέον η λύση των δυο ξεχωριστών κρατών με όλα τα συνεπακόλουθα και οι θέσεις όλων εκείνων που υποστηρίζουν μια τέτοια εξέλιξη και οι θέσεις για μια συνομοσπονδία.

Γι αυτό η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να επιχειρεί πολιτική, οικονομική και κοινωνική ισορρόπηση μέσω ενός συγκεντρωτικού πλαισίου διαχείρισης της πολιτικής εξουσίας, αναπτύσσοντας τις επιστημονικές, οικονομικές, βιομηχανίες και ερευνητικές συνεργασίας καθώς επίσης και των επενδύσεων μέσω άλλων χωρών, σε διάφορα επίπεδα και πανεπιστημιακών συνεργασιών που την υποβοηθούν να διαχειρισθεί την ηγετική της φιλοδοξία.