Η γεωπολιτική αντιπαλότητα Ρωσίας – ΗΠΑ στα ενεργειακά

Όσον αφορά την πολιτική της Ρωσίας για τα Βαλκάνια οφείλεται στο γεγονός ότι απώλεσε την επιρροή της επί του σλάβο-ορθόδοξου Μαυροβουνίου που εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ, την κυβερνητική αλλαγή της FYROM, τις κυρώσεις από την αμερικάνικη Γερουσία κατά της Ρωσίας και την Νατοϊκή εξάπλωση σε Βαλκάνια, Ανατολική Ευρώπη τα τελευταία 18 χρόνια και στην οικονομική ενίσχυση των αδύναμων χωρών της περιοχής με 250 εκατομμύρια ευρώ.

Σ’ αυτές τις πιέσεις, η Ρωσία απάντησε με φυσικό αέριο μέσω της Gazpron, η οποία καλύπτει το 1/3 των ποσοτικών αναγκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η μείωση της ηλεκτρικής ενέργειας από γαιάνθρακα, υποχρέωσε ΕΕ και Νάτο να αναπτύξουν την ενεργειακή πολιτική ασφαλείας μέσω της ανάπτυξης διάφορων αγωγών προς διάφορες περιοχές και προσπαθειών για την σύνταξη διαδρομών – αγωγών με φυσικό αέριο προς διάφορες χώρες εκτοπίζοντας την ρωσική επιρροή.

Οι αγωγοί που θα αναπτύξουν οι δυτικοί με παρότρυνση των ΗΠΑ είναι οι ακόλουθοι:

1. Transdritic Pipe Line (Τουρκία – Ελλάδα – Αλβανία – Ιταλία)
2. Ιονίου – Αδριατικής ο οποίος θα είναι προεκταση του αγωγού ΤΑΡ με σταθμό υγροποίησης στο Κρικ της Κροατίας και θα εφοδιάζει Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, FYROM, Αλβανία και Κροατία με κόστος 630 εκατομμυρίων ευρώ, και απόδοσης της τάξης 4-6 δις Μ3  East-Med: Αυτός συστάθηκε με παρότρυνση ΕΕ με συμμετοχή (Ιταλίας – Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ) και θα προμηθεύει τις ευρωπαϊκές χώρες με φυσικό αέριο της τάξης 30 δις Μ3 το χρόνο, το οποίο θα προμηθεύεται από την λεκάνη της Λεβαντίνας, Κυπριακή ΑΟΖ και από το περίσσευμα της ΑΟΖ Αλ Ζορ της Αιγύπτου το οποίον δεν θα υγροποιείται.

Όσον αφορά τη Ρωσία, αυτή δεν μένει με σταυρωμένα τα χέρια και προχωρά στη σύσταση του Turkish Stream με συμμετοχή της Τουρκίας και της Ελβετικής Εταιρείας Swiss Allseas που κατασκεύασε τον υποθαλάσσιο αγωγό μήκους 15χλμ.  Η συνολική χωρητικότητα και των δυο σκελών των καναλιών θα είναι της τάξης των 32 δις Μ3 το χρόνο.

Η ίδρυση μιας σειράς διάφορων αγωγών από πλευράς Δύσης όξυνε τις σχέσεις Τουρκίας – ΕΕ – ΗΠΑ η οποία προέβη στην αγορά S400 και στην υποστήριξη των φανατικά μουσουλμανικών κινημάτων στα Βαλκάνια και την ανάμιξη της σε Συρία λόγω στρατηγικών και γεωπολιτικών συμφερόντων στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, καθώς επίσης, και την στήριξη της για την λειτουργία του αγωγού φυσικού αερίου προς Μεσόγειο με συμμετοχή των χωρών (Ιράν – Συρίας- Λιβάνου) και θα είναι το μαλακό υπογάστριο στα δυτικά και στα συμφέροντα των χωρών του Περσικού Κόλπου.

Επίσης, η Τουρκία, δεν αγνοεί τα συμφέροντά της, στα Βαλκάνια και την ισχύ της μέχρι την Αδριατική λόγω και της ακύρωσης της σύστασης του αγωγού ΤΑΡ ο οποίος θα μετέφερε ρωσικό και αζέρικο φυσικό αέριο που θα τροφοδοτούσε χώρας της ΕΕ.

Λόγω αυτού του γεγονότος ιδρύεται από τη Δύση ο αγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης.

Από πλευράς των μεγάλων παικτών στα ενεργειακά υπάρχουν σοβαρά διλήμματα ως προς την αντιμετώπιση των τουρκικών προθέσεων και συμφερόντων, τον ιεροπόλεμο του Ισλάμ, της ονομασίας της FYROM που πιθανόν να οδηγήσει σε ελληνοσκοπιανές αντιπαραθέσεις, τις διακυμάνσεις που προκύπτουν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Βορειοκορεάτικο, Συριακό, Ουκρανικό, καθώς επίσης της εξελίξεις γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα, του Ιράν, των προβλημάτων στη  Βενεζουέλα και Κουρδιστάν, λόγω της μεγάλης επένδυσης στα ενεργειακά από ρωσική πετρελαϊκή εταιρεία.

Σ’ αυτή τη διαμάχη εμπλέκονται Γερμανία και Γαλλία ως εξής:

Η Γερμανία αντιδρά, γιατί θίγονται τα οικονομικά της συμφέροντα και επιρροές από το έργο και λειτουργία του αγωγού Blue Stream που θα τροφοδοτεί Τουρκία με ρωσικό φυσικό αέριο μέσω Εύξεινου Πόντου.

Όσον αφορά τη Γαλλία, αυτή έχει τεράστια οικονομικά συμφέροντα με την επέκταση της πετρελαϊκής εταιρείας Total που έχει τεράστιες εκτάσεις και επενδύσεις στον Αρκτικό Κύκλο με δικαίωμα εξαγωγής και υγροποίησης φυσικού αερίου 16,5 εκ. τόνων το χρόνο λόγω της δύσκολης περιοχής.

Όσο κι αν διαπληκτίζονται ΗΠΑ – Ρωσία για τα ενεργειακά, αυτές διαφύλαξαν τα συμφέροντα και δικαιώματα τους στο Αρκτικό Κύκλο.