Η φιλελεύθερη τάξη απειλείται από την πολιτική Trump
- Written by eKypros
Γράφι: Χαράλαμπος Μερακλής
Σήμερα η φιλελεύθερη τάξη βρίσκεται αντιμέτωπη από μεγάλες απειλές σύμφωνα με τον καθηγητή Πολιτικής και Διεθνών Υποθέσεων G. John στο Inkberry Πανεπιστήμιο Princeton λόγω του γεγονότος οι σημερινές πολιτικές Trump σαμποτάρουν την συνεργασία με την Ευρώπη που ήταν επωφελής και για τις δυο πλευρές και όχι οι ρεβιζιονιστικές δυνάμεις που επιδιώκουν την ανατροπή της μεταπολεμικής τάξης.
Η πολιτική Trump είναι αντίθετη με τις ιδέες που στήριξαν το μεταπολεμικό διεθνές σύστημα στο εμπόριο, συμμαχίες, διεθνές δίκαιο πολυμεριά, προστασία περιβάλλοντος, βασανιστήρια, ανθρώπινα δικαιώματα, επειδή τερματίζει τον ρόλο των ΗΠΑ ως εγγυητής της τάξης του φιλελεύθερου κόσμου.
Η στάση του απέναντι στο Brexit και στα δεξιά κόμματα που θέλουν να ξηλώσουν το μεταπολεμικό ευρωπαϊκό σχέδιο έγκειται στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχασαν το ρόλο της Pax American και τώρα πολιορκούνται από την ισλαμική τρομοκρατία, μετανάστες, έγκλημα και ο πλούτος μαζί με την αυτοπεποίθησή τους ως ηγέτιδας δύναμης έχουν ξεθωριάσει και έχουν εθνική απώλεια και παρακμή.
Αυτές οι πολιτικές Trump αποδεικνύουν έλλειψη σεβασμού προς τους κανόνες και αξίες της φιλελεύθερης τάξης και γίνονται σε περίοδο ευρύτερης κρίσης ανάμεσα στον φιλελεύθερο κόσμο, καθείς στιγμή η φιλελεύθερη δημοκρατία είναι εύθραυστη και απειλείται από τον ακροδεξιό λαϊκισμό.
Τα προβλήματα που έχουν συσσωρευθεί από την οικονομική κρίση του 2008, στις βιομηχανικές δημοκρατίες, έχουν απογοητεύσει τους πολίτες τους και θεωρούν την φιλελεύθερη τάξη ως «παιδική χαρά» για τους πλούσιους και ισχυρούς». Εάν θέλει να επιβιώσει αυτή η τάξη θα πρέπει να ενισχυθούν οι ηγέτες και τα εκλογικά συμπλέγματα που την στηρίζουν.
Ο Trump αγνοεί τα αμερικανικά επιτεύγματα του 20ου αιώνα και ότι αυτά οικοδομήθηκαν και με την συνδρομή της φιλελεύθερης διεθνούς τάξης μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα οποία στήριζαν την οικονομική ανοικτότητα, πολυμερείς θεσμούς, συνεργασία στην ασφάλεια, δημοκρατική αλληλεγγύη και διεθνιστικά ιδεώδη μέσω των οποίων σταθεροποιήθηκε και προωθήθηκε η παγκόσμια οικονομία, συνεργασία, σταθερότητα κλπ.
Συγκρίνοντας τις τάξεις, αυτοκρατορικά και αναρχικά συστήματα της αρχαιότητας που μέχρι τον ευρωπαϊκό αυτοκρατορικό σύστημα του 19ου αιώνα, η φιλελεύθερη τάξη παρέμεινε μόνη σχετικά με την δημιουργία του πλούτου, φυσικής ασφάλειας, οικονομικής σταθερότητας, προσαγωγής ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προστασίας των. Πρέπει να λεχθεί ότι χρησιμοποιήθηκαν αυτές οι αξίες και τα ιδανικά για να διεξαχθούν εγκληματικοί πόλεμοι όπου διεπράχθησαν απερίγραπτες οικονομικές και κοινωνικές αδικίες σε βάρος λαών, προτάσσοντας αυτά τα ιδεώδη ως απελευθέρωση από τα δεινά τους.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια, οι ΗΠΑ λειτούργησαν μέσα στα πλαίσια περιφερειακών και παγκόσμιων θεσμών και αυτό υποστήριξε και ο Χάρι Τρούμαν σε ομιλία του το 1945 στο Σαν Φρανσίσκο, για την ίδρυση του ΟΗΕ, τονίζοντας πως «ανεξάρτητα από πόσο μεγάλη δύναμη είμαστε δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να κάνει ότι θέλει».
Μπορεί αυτές να ξοδεύουν περισσότερα χρήματα από τους εταίρους τους, αλλά και αυτοί προσφέρουν αλληλεγγύη, γεωπολιτική πρόσβαση σε Ευρώπη, Ανατολική Ασία και μέσω αυτών των χωρών οι ΗΠΑ εξασκούν ασυναγώνιστη επιρροή. Εάν αποχωρήσουν οι ΗΠΑ θα χάσουν αυτά τα προνόμια και οι εταίροι τους θα αναζητήσουν νέες συμμαχίες και νέες συνεργασίες.
Από την δεκαετία του 1930 οι ΗΠΑ ήταν ανάμεσα σ’ ένα κόσμο χωρισμένο, ανταγωνιστικό, αυτοκρατορικό, μπλοκ, σφαίρες επιρροής, ο οποίος ελεγχόταν από μεγάλες εχθρικές δυνάμεις. Τώρα αυτός ο κόσμος θέλει ένα καθορισμένο περιβάλλον με κανόνες, θεσμούς, αληθινές σχέσεις και ειλικρινείς σχέσεις.
Με το Νόμο του 1934 Reciprocal Trade Agreements το εμπόριο τίθεται σε νέα κανάλια και αρχίζει η επανέναρξη της Παγκόσμιας Οικονομίας που πληγώθηκε από τη Μεγάλη ύφεση. Σύμφωνα με τον ιστορικό Paul Johnson, με την αναφερόμενη συμφωνία οι ΗΠΑ ενίσχυσαν την οικονομία, εξωτερική πολιτική και γεωπολιτική τους παρουσίασε Ευρώπη, Ανατολική Ασία και άλλου, καθώς επίσης έγιναν καθοδηγητής και εποπτευσαν ολόκληρο τον δημοκρατικό κόσμο.
O Trump θεωρεί το εμπόριο ως παιχνίδι νικητών και ηττημένων και όχι ως μέσο ανταλλαγής που δημιουργά αμοιβαία οφέλη. Λόγω αυτής της θέσης αποχώρησε από τη συμφωνία το ΤΡΡ και ζητά επαναδιαπραγμάτευση της NAFTA.
Η δημιουργία του παγκοσμιοποιημένου πλέγματος θεσμών και κανόνων βοήθησε όλες τις πλευρές να κατανοήσουν την ωφελιμότητα του και βοήθησε στη σύναψη συμμαχιών και τη διεθνή τάξη να λύσει προβλήματα και μετά το τέλος του ψυχρού Πολέμου και να εφαρμοσθεί ένα παγκόσμιο φιλελεύθερο σύστημα.
Μπορεί μια σειρά Οργανισμοί, Θεσμοί, Κανόνες, Συμφωνίες να θεωρούνται δεδομένα αλλά όλα αυτά δεν θα υπάρχουν χωρίς τη δέσμευση των ΗΠΑ.
Αναφορικά με τις εθνοτικές, εθνικιστικές και πολιτισμικές πολιτικές Trump, αυτές φυτεύουν τον σπόρο της παρακμής της λευκής χριστιανικής κοινωνίας και αρνείται την ύπαρξη αυθεντικής φιλελεύθερης δημοκρατίας μέσω της οποίας στηρίζεται «ο ελεύθερος κόσμος» και οι θεμελιώδης θεσμοί και η αποδοχή των αξιών.
Ο πολιτικός επιστήμονας John Doggie τονίζει πως οι συμφωνίες Bretton Woods έγιναν αιτία να ρυθμιστούν η οικονομία, ελεύθερο εμπόριο, οικονομική πολιτική σταθερότητα και τέλος η πολιτική πλήρους απασχόλησης.
Από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο συγγραφέας William Butler Yeats τόνιζε πως αν θέλει ο φιλελεύθερος δημοκρατικός κόσμος να επιβιώσει θα πρέπει να βρει φωνή και να εργασθεί περισσότερο με πίστη για την δημοκρατία γιατί η φιλελεύθερη τάξη βρίσκεται σε κρίση από την εποχή του ψυχρού πολέμου.
Η ενότητα της θα φέρει ασφάλεια, σταθερότητα, ενίσχυση των εμπορικών συμφωνιών, αύξηση των ροών αγαθών, επενδύσεων, απασχόλησης, νέων κοινωνικών μέτρων και μείωση της φτώχειας και ανισότητας.