Τα ρήγματα της νέας χρονιάς
- Written by eKypros
Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής
Ενώ δρασκελίζουμε την χρονιά και όλοι ευχόμαστε καλή xρονιά που θα έχει κάποιο θετικό ισοζύγιο στο τέλος, εντούτοις η φυγή του 2017 δεν αφήνει πίσω της αισιόδοξα μηνύματα ένεκα των βαθμών ρηγμάτων παντού των ασταθών βηματισμών, της φιγούρας του Brexit, της έντονης έξαρσης των εθνικισμών, των επίδοξων ανατροπέων, των κλιματολογικών, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών με αποκορύφωμα την αστάθεια των διεθνών σχέσεων και συναλλαγών και της απομάκρυνσης της ρεαλιστικής πολιτικής που δεν επιτρέπει οποιουσδήποτε πολιτικούς τυφώνες και συγκρούσεις.
Δυστυχώς στην κορυφή της διαμόρφωσης της διεθνούς πολιτικής βρίσκεται ένας πρόεδρος μεγιστάνας που ακροβατεί μεταξύ της λογικής, του άκρατου λαϊκισμού και του απόλυτου λαϊκισμού που άλλαξε τα πάντα στο Λευκό Οίκο και ο οποίος διοικεί με διάταγμα που δίχασε ην αμερικάνικη κοινωνία ενώ το κουβάρι του σκανδάλου για την προεκλογική του εκστρατεία και της ανάμειξης της Ρωσίας τώρα ξετυλίγεται.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες με την αντίδραση τους αναζητούν εταίρους στην Ασία, γιατί η κριτική Τραμπ για το ΝΑΤΟ τους φοβίζει ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να μην εγγυηθούν την ασφάλειά τους.
Η πορεία που ακολουθούν στην διεθνή σκηνή οι ΗΠΑ, φανερώνει ότι αδυνατούν να διαφυλάξουν τα συμφέροντά τους και εκτός της ψυχρότητας με τους Ευρωπαίους και ακραιφνής ανταγωνισμούς με Κίνα και Ρωσία, καθώς επίσης και μια αμφισβήτηση της κυριαρχίας του Ιράν, της Βόρειας Κορέας και της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα για Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους. Πέρα αυτών των φιλονικιών, οι ΗΠΑ ποντάρουν στον έλεγχο των πηγών ενέργειας, πόρων και διαύλων πρόσβασης στην Αρκτική.
Λόγω των αναφερόμενων αδυναμιών των ΗΠΑ η Ρωσία έχει εμπλακεί σ’ ένα διαρκώς διευρυμένο πολιτικό και στρατιωτικό ρόλο στη διεθνή σκηνή και το μεγάλο αγκάθι γι’ αυτή είναι το Ουκρανικό, το Συριακό, το συνταγματικό, τα τρομοκρατικά χτυπήματα και οι εσωτερικές εξεγέρσεις που αμφισβητούν το Πούτιν.
Όσον αφορά την Κίνα, αυτή έχει εισβάλει στην Παγκόσμια οικονομία με επενδύσεις άνω των 2 τρις δολαρίων, αλλά δεν λείπουν από αυτή τα μεγάλα εσωτερικά προβλήματα που την ταλανίζουν όπως είναι το εσωτερικό χρέος και η στροφή προς τον εσωτερικό καταναλωτισμό.
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση και για την γεραιά Ήπειρο γενικότερα, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το εθνικιστικό, ο λαϊκισμός, το ζήτημα της Καταλονίας, η απουσία σχηματισμού μεγάλου συνασπισμού στην Γερμανία, καθώς επίσης η απουσία Κέντρου που θα βάλει τις μηχανές μπροστά για μια νέα πορεία της Ευρώπης.
Αναφορικά με τη Λατινική Αμερική, αυτή θα κάνει στροφή προς τον συντηρισμό ενώ η Αφρική όπως και η Αρκτική και Ανταρκτική θα είναι στο επίκεντρο των ανταγωνισμών για τον έλεγχο των πόρων της.
Η Μέση Ανατολή θα εξακολουθήσει να είναι εύφλεκτη και μπερδεμένη και οι συμμαχίες θα μοιάζουν με κινούμενη άμμο.
Η Τουρκία θα κινηθεί στα πλαίσια της πολυδιάστατης στρατηγικής της και θα επιδιώξει την εδραίωση της στα ενεργειακά κοιτάσματα της Μεσογείου και στην μη ίδρυση κουρδικού κράτους παρά τα εσωτερικά της προβλήματα.
Ο Βορειοκορεάτης Κιμ Γιόνγκ-ουν θα εξακολουθήσει να ακροβατεί μεταξύ λογικής και ακροβατισμού και να κρατά σε αγωνία ολόκληρο τον πλανήτη, ενώ ο πρίγκιπας Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν θα εξακολουθήσει να είναι ο πυροκροτητής στην περιοχή και να εξάγει πόνο στην Υεμένη και να πρωταγωνιστεί στο άνοιγμα με ΗΠΑ – Ισραήλ.
Ο τρόμος, οι ανθρωπιστικές κρίσεις, εμφύλιες συρράξεις, εξτρεμιστική βία και λιμοί στην Αφρική μαζί με το ISIS θα συνεχίσουν να προκαλούν θανάτους και συγκρούσεις και οι άνθρωποι που θα χρειαστούν επισιτιστική βοήθεια θα φθάσουν τα 76 εκατομμύρια.
Τέλος, τα καυτά μέτωπα σε Μέση Ανατολή θα είναι η κόντρα μεταξύ Ιράν – Σ. Αραβίας και η αραβοϊσλανή κόντρα, που φούντωσε λόγω της απόφασης των ΗΠΑ για μετατόπιση της Πρεσβείας τους από το Τελαβίβ στην Ιερουσαλήμ, ενώ η Αίγυπτος θ πειραματίζεται μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν Ελλάδα, Κύπρος, Βαλκάνια Τουρκία και Μέση Ανατολή αυτά αποτελούν γόρδιο δεσμό ο οποίος από μόνος του ευνόησε να αναπτυχθούν δημαγωγικές τάσεις ανάμεσα στις εμπλεκόμενες χώρες παρά τις ευκαιρίες που δόθηκαν κατά καιρούς προς επίλυση των προβλημάτων τους.
Είναι καιρός να αφεθούν οι καρέκλες εξουσίας και να αρπαχθούν οι ιστορικές ευκαιρίες προς επίλυση των προβλημάτων των χωρών αυτών και οι ηγέτες να μην επιδίδονται σε πολιτικές πανηγύρεων και εκπτώσεων.
Τέλος και φέτος οι τράπεζες και γενικότερα το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα εξακολουθήσουν να είναι οι ιερές αγελάδες που στο όνομα τους θα θυσιάζονται τα κοινωνικά και ανθρώπινα δικαιώματα και θα υφαρπάζονται, περιουσίες και να οδηγούνται χώρες, λαοί και ανθρώποι στην δύνη της φτώχειας.









