• 80 χρόνια από τη μάχη που άλλαξε τη ροή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

Του Βασίλη ΜΟΣΧΟΥ*

Ο συγκεκριμένος στίχος του Φώτη Αγγουλέ, γραμμένος το 1943, αποδίδει ήδη από τότε το μεγαλείο της Μάχης του Στάλινγκραντ, τη σημασία της στην Αντιφασιστική Νίκη των Λαών και τη συμβολή της συνολικότερα στην ταξική πάλη. Ακριβώς γι' αυτούς τους λόγους, η ένταξη της μάχης στο πλαίσιο του Β' Παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού Πολέμου και η ερμηνεία της νικηφόρας έκβασής της, της επίδρασής της στον Β' Παγκόσμιο και στη μετέπειτα ιστορική εξέλιξη, συνιστούν πάντα ένα σοβαρό πεδίο αντιπαράθεσης με την αστική και οπορτουνιστική ιστοριογραφία και, στο βάθος, με την ίδια την αστική τάξη και το σύστημά της.

Από: Νίκος Μπογιόπουλος*

Πριν από 78 χρόνια , στις 27 Γενάρη 1945, ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωνε το Άουσβιτς. Όσα αποκαλύφθηκαν τότε θα θυμίζουν για πάντα εκείνο το ρηθέν: Τα κτήνη είναι δημιούργημα του Θεού, η κτηνωδία είναι έργο των ανθρώπων. Ή για την ακρίβεια εκείνων των υπανθρώπων που ομνύουν στον υπεράνθρωπο για να δικαιολογήσουν την απανθρωπιά τους.

Έχει νόημα να μνημονεύει κανείς την 27η Γενάρη ως Διεθνή Ημέρα για τα θύματα του Ολοκαυτώματος; Εξαρτάται πως προσεγγίζει κανείς την σημερινή εποχή. Την εποχή των Τραμπ, των Λεπέν, των Όρμπαν, των ναζί της Ουκρανίας, της Χρυσής Αυγής…

Του Ελισσαίου Βαγενά*

«Το να πει κάποιος ότι αύριο δεν θα υπάρχει ΕΣΣΔ σήμαινε για εμάς πως αύριο δεν θα ανατείλει ο ήλιος», είχε πει σε μια συνέντευξή του ο ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο. Η φράση αυτή αποτυπώνει τα αισθήματα εκατομμυρίων κομμουνιστών και άλλων προοδευτικών ανθρώπων, που καταλάβαιναν πως η ανατροπή του σοσιαλισμού και η διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης θα σήμαιναν για τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο μια μεγάλη κοινωνική οπισθοδρόμηση.

Πριν λίγες βδομάδες συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την ίδρυση της Ενωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ). Η ενοποίηση των λαών σε ισότιμη βάση, και μάλιστα με το δικαίωμα της αποχώρησης από την ΕΣΣΔ, δημιούργησε έναν νέο τύπο κρατικής οργάνωσης, με τις αρχές της αλληλεγγύης και του διεθνισμού των εργαζομένων των πιο διαφορετικών εθνών. Συγκροτήθηκε ένα κράτος στηριγμένο στην κοινή οικονομική βάση της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας, του εργατικού ελέγχου.

Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας*

Κάπου μέσα στον Φλεβάρη ο Αμερικανός Υπουργός εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν θα κάνει μια βόλτα στα μέρη μας, να δει από πρώτο χέρι πόσο χειρότερη μπορεί να γίνει η «ατμόσφαιρα» στα ελληνοτουρκικά εξ αιτίας τις προεκλογικής περιόδου, προς την οποία μπαίνουν οι δύο (Ελλάδα και Τουρκία) «σύμμαχες» χώρες.  

Μέχρι τότε είναι πιθανό να έχει ξεκαθαριστεί η ακριβής ημερομηνία που θα στηθούν οι κάλπες τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία. Με δεδομένο ότι σύμφωνα με το τουρκικό Σύνταγμα η προκήρυξη των εκλογών πρέπει να γίνει δύο μήνες πριν αυτές πραγματοποιηθούν ο Ερντογάν έχει την ευχέρεια να περιμένει μέχρι τις 14 Μαρτίου πριν ανακοινώσει την ειλημμένη- όπως πιστεύουν στην Τουρκία- απόφασή του να στήσει τις κάλπες στις 14 Μαΐου.