Το να τιμάται η μνήμη του Πολυτεχνείου στην Κύπρο αποτελεί μια «ουσιαστική αγωνιστική αναγκαιότητα» ανέφερε σήμερα ο τέως Πρόεδρος της Βουλής Γιαννάκης Ομήρου. Μιλώντας σε εκδήλωση για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, στο Α’ Λύκειο Κύκκου, στη Λευκωσία, ο κ. Ομήρου είπε ότι μόνο με τη συντήρηση της ιστορικής μνήμης με τέτοια αγωνιστικά φλογερά παραδείγματα μπορούμε να προσβλέπουμε σε λευτεριά της πατρίδας μας από τη ξένη κατοχή.

«Μόνο αν αντλούμε τα σωστά διδάγματα από τέτοιες υπέροχες στιγμές της ιστορίας θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους που απειλούν την εθνική και φυσική υπόσταση του λαού μας» πρόσθεσε.

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

Το Πολυτεχνείο και ό,τι συμβολίζει δεν έχει καμία σχέση με την κατάντια όσων «έφτυσαν» το ίδιο τους το παρελθόν και το θυμούνται – και το παρελθόν τους και το Πολυτεχνείο – μόνο και μόνο για να μακιγιάρουν το αξιοθρήνητο παρόν τους.

Το Πολυτεχνείο δεν έχει καμία σχέση με αυτούς που «βολεύτηκαν», αλλά ποζάρουν ως μέρος του «μύθου του» ίσα – ίσα για να ζουν απερίσπαστοί από ερινύες τον δικό τους προσωπικό μύθο σε μια Ελλάδα που δεν έπαψε να περιμένει με λαχταρά πότε θα κάνει ξαστεριά.

Το Πολυτεχνείο δεν έχει καμία σχέση με όσους το εξαργύρωσαν στα διάφορα πόστα του κράτους, και που πλέον, ούτε σαν ανάμνηση δεν περνάει από το μυαλό τους η εικόνα του τανκ πάνω από την πύλη έτσι που στρογγυλοκάθονται βυθισμένοι στις καρέκλες των …«θινκ τανκς» της εξουσίας. Μιας εξουσίας, που το πρώτο «φιλολαϊκό» της προσωπείο το έβαλε ο Γκιζίκης, και που εδώ και πέντε δεκαετίες, το υπηρετούν διάφοροι αλλάζοντας τις μάσκες…

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

Ήταν πάλι Νοέμβρης, το 1961, όταν η θεομηνία πλήττει την Αττική. Οι νεκροί φτάνουν τους 43, οι άστεγοι τους 4.000.

Ήταν πάλι Νοέμβρης, το 1977, όταν η θεομηνία πλήττει την Αθήνα. Οι νεκροί ανέρχονται στους 37.

Είναι πάλι Νοέμβρης, σήμερα, που η Αττική μετρά -μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές- 15 νεκρούς.

Ερώτηση: Σαράντα, πενήντα και παραπάνω χρόνια από το 1961, μέσα σε αυτές τις δεκαετίες που πέρασαν και που η Αττική και η Ελλάδα βίωσε και βιώνει αναρίθμητες τέτοιες θεομηνίες, θα ήταν υπερβολή να μιλήσουμε για θεομηνίες που η μετατροπή τους σε τραγωδίες δεν συνιστά φυσικό αλλά πολιτικό φαινόμενο;

Εξηγούμαστε:

Η αποστολή μιας κυβέρνησης, ενός Υπουργικού Συμβουλίου, ενός πολιτικού συστήματος εν συνόλω, δεν είναι να διεκπεραιώνει ρόλο περιοδεύοντα θιάσου παροχής συλλυπητηρίων. Δεν τελειώνει η αποστολή της ούτε με εξαγγελίες μιας μετά θάνατον παροχής αρωγής, ούτε με την κήρυξη εθνικού πένθους όταν έτσι κι αλλιώς το πένθος έχει καταπλακώσει ακόμα και τις λάσπες που προκάλεσαν το πένθος.

* Το σοκ του μέλλοντος... Με τον Μάκη Αντωνόπουλο

Με τις νέες τεχνολογικές εξελίξεις θα μας επιβάλουν μια εικονική πραγματικότητα που χωρίς να το συνειδητοποιήσουμε θα οδηγήσει στην πλήρη υποταγή στο χάραγμα του θηρίου. Ένας από τους κορυφαίους ερευνητές ο Mar Γκονζάλες Φράνκο, συνεργάτης της εταιρίας Microsoft, αποκάλυψε ότι θα έχουν την δυνατότητα να φτάσουν στο σημείο να μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ζούμε σε μια πραγματικότητα που μας έχουν αυτοί επιβάλλει. Στη δήλωσή του επιβσήμανε ότι «το πολύ μέχρι το 2027 θα έχουν επιβάλει παντού αυτά τα συστήματα διαμόρφωσης της εικονικής τους πραγματικότητας τα όποια θα έχουν υποτάξει όπως σκοπεύουν τον ψυχικό μας κόσμο με πολύπλευρα κατευθυνόμενα αισθητικά ερεθίσματα.