* Καταγράφουν αύξηση 150% από το 2014...

Κατά 150% έχει αυξηθεί ο αριθμός των αστέγων στην Γερμανία από το 2014, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία έκθεσης.  Το 2016 στην Γερμανία ήταν άστεγοι περίπου 860.000 άνθρωποι. Αυτά τα δραματικά νούμερα κατέγραψε και παρουσίασε, η Ομοσπονδιακή Ομάδα Εργασίας για την Βοήθεια προς τους Άστεγους (BAG W).

Περισσότεροι από τους μισούς, αστέγους ήταν πρόσφυγες, ενώ το 8% ανήλικοι και ανάμεσα τους, πολλά μικρά παιδιά. Τα στοιχεία αφορούν το 2016, ενώ η κατάσταση έχει γίνει ακόμα χειρότερη μέσα στο 2017 και όπως εκτιμά η  ομάδα «BAG W»,  ο αριθμός των αστέγων, θα αυξηθεί κατά ακόμη 40%, με τους ανθρώπους χωρίς στέγη να φθάνουν τα 1,2 εκατομμύρια μέχρι το 2018!

«Παρά το γεγονός ότι η μετανάστευση έχει επιδεινώσει δραματικά την όλη κατάσταση, δεν είναι σε καμία περίπτωση η μοναδική αιτία για την έλλειψη στέγης. Η σημαντικότερη αιτία είναι η λανθασμένη στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης», τόνισε ο διευθύνων σύμβουλος της BAG W, Τόμας Σπρεχτ.

Το 51% των ατόμων ηλικίας από 21 έως 29 ετών στις ΗΠΑ, δηλώνει ότι θα προτιμούσε να ζει σε μια σοσιαλιστική ή κομμουνιστική χώρα και όχι σε μια καπιταλιστική, αναφέρει έκθεση που πραγματοποίησε η διεθνής εταιρεία δημοσκοπήσεων YouGov στο διάστημα Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου.

Tο 56% όσων συμμετείχαν στην ίδια δημοσκόπηση δήλωσαν ότι δεν θεωρούν προσβλητικό να τους αποκαλέσει κάποιος κομμουνιστές ενώ το 53% ανέφερε ότι το σημερινό οικονομικό σύστημα στις ΗΠΑ στρέφεται ενάντια στα συμφέροντά τους.

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής

Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο νησί μας δεν ευνοεί την ταχύρρυθμη ανάπτυξη για να επουλωθούν μια σειρά πληγές που έχουν περικυκλώσει και μαστίζουν την χώρα μας. Εξαιτίας του γεγονότος επικρατεί μια ανισότητα, φτώχεια, το δόγμα «ο καθένας το δικό του και μια ανωρίμανση».

Όπως διαγράφονται και αναπτύσσονται διαχρονικά οι πολιτικές εξελίξεις στον τόπο μας, έφερα την απαξίωση του πολιτικού συστήματος, την αύξηση και σκλήρυνση της διαφθοράς, την παράλυση του κράτους και αύξηση της ευνοιοκρατίας, αναξιοκρατίας και αδράνειας, υποχώρηση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.

Όλες αυτές οι ακανθώδεις συσσωρεύσεις των άλυτων προβλημάτων με εκείνες που θίγουν την αξιοπρέπεια και ηθική το λαού μας, έφεραν μια συσσωρευμένη απογοήτευση γιατί δεν υπάρχει καμιά αντίδραση και κινητοποιήση για λύση αυτών των προβλημάτων παρά μονάχα υποσχέσεις των «θα».

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

α) «Το 1/3 των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα κερδίζει τόσο λίγα που μόλις τους φτάνει για να ζήσει. Είναι πάνω από μισό εκατομμύριο. Για τη δουλειά τους παίρνουν κάτω από 376 ευρώ το μήνα ή 60% λιγότερο από το μεσαίο μισθό… Ο κίνδυνος ακόμη και με σταθερή εργασία να συγκαταλεχθεί κανείς στους φτωχούς στην Ελλάδα είναι τόσο μεγάλος, όσο πουθενά αλλού στην ΕΕ» (ανταπόκριση Spiegel από Ελλάδα). Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο το κόστος ζωής στην Ελλάδα είναι δραματικό καθώς «στο Βερολίνο οι τιμές για προϊόντα καθημερινής κατανάλωσης είναι μόλις 14,5% υψηλότερα από ότι στην Αθήνα, παρά το ότι στη γερμανική πρωτεύουσα η αγοραστική δύναμη είναι 117% μεγαλύτερη». 

β) Το 2016 η κατανάλωση των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 2,7 δις ευρώ (ΕΛΣΤΑΤ).