•Κάθε φορά που η παλινόρθωση νομίζει ότι έσβησε με την γομολάστιχά της τις πολιτικές και εξεγερτικές παρακαταθήκες των ανθρώπων, πάντα έρχεται η στιγμή που βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με τον γενικό νόμο κίνησης της Ιστορίας...

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

α) Tην επόμενη κιόλας μέρα της Επανάστασης (26 Οκτώβρη 1917) η σοβιετική εξουσία  υπογράφει δια χειρός Λένιν το Διάταγμα για την Ειρήνη με το οποίο έβγαζε τη Ρωσία έξω από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και έξω από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
β) Πάλι την ίδια μέρα (26 Οκτώβρη 1917 - την επόμενη κιόλας μέρα της Επανάστασης) δια χειρός Λένιν υπογράφεται το Διάταγμα για τη Γη με το οποίο καταργήθηκε – χωρίς καμία αποζημίωση – η ιδιοκτησία της γης από τους τσιφλικάδες, συμπεριλαμβανομένης της αυτοκρατορικής και της μοναστηριακής.
γ) Πάλι την ίδια μέρα (26 Οκτώβρη 1917 - την επόμενη κιόλας μέρα της Επανάστασης) η σοβιετική εξουσία δια χειρός Λένιν είχε ήδη υπογράψει το Νομοσχέδιο για τον Εργατικό έλεγχο στις βιομηχανικές, εμπορικές και τραπεζικές επιχειρήσεις.
δ) Λίγες μέρες μετά την Επανάσταση ο Λένιν είχε ήδη υπογράψει (στις 14 Δεκέμβρη 1917) τον νόμο για την Εθνικοποίηση των Τραπεζών.
ε) Λίγες μέρες μετά την Επανάσταση είχε ήδη υπογράψει (στις 18 Γενάρη 1918) την Εθνικοποίηση του εμπορικού στόλου.
στ) Λίγες μέρες μετά την Επανάσταση ο Λένιν είχε ήδη υπογράψει (στις 9 Γενάρη 1918) το Διάταγμα Ακύρωσης όλων των Εσωτερικών και Εξωτερικών Δανείων που είχε υπογράψει η τσαρική και η προηγούμενη αστική κυβέρνηση.

Είναι προφανές: Η Επανάσταση των λαικών μαζών με επικεφαλής το Κομμουνιστικό Κόμμα, ήταν μια «αλλιώτικη» Επανάσταση.

* Με τη βραβευμένη ουγγρική ταινία “Η ψυχή και το σώμα” της Ίλντικο Ενιέντι

Γράφει: Νίνος Φένεκ Μικελλίδης*

Με τη βραβευμένη με τη Χρυσή 'Αρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου, ουγγρική ταινία, “Η ψυχή και το σώμα” της Ίλντικο Ενιέντι έκανε φέτος έναρξη το 58ο Φεστιβάλ  Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για μια ασυνήθιστη , ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, ιστορία έρωτα, που παρεμβάλλεται με τον έρωτα δυο ελαφιών και που δίνει την ευκαιρία στη σκηνοθέτρια να μας μιλήσει για τα διάφορα εργασιακά αλλά και προσωπικά προβλήματα στη σύγχρονη μετα-κομμουνιστική κοινωνία της χώρας της.

Η ταινία που σημαδεύει την επιστροφή της Ενιέντι στον κινηματογράφο ύστερα από 17χρονη απουσία , διάστημα κατά το οποίο είχε εργαστεί στην ουγγρική τηλεόραση.

Για την ταινία της και τους λόγους που την ώθησαν να επιλέξει τη συγκεκριμένη ιστορία, η Ίλντικο Ενιέντι, αναφέρθηκε στις επιπτώσεις που ασκεί στην ανθρώπινη ψυχολογία ο ερχομός της Άνοιξης.

«Η Άνοιξη, συμβολίζοντας την άνθιση και αποπνέοντας την αίσθηση μιας νέας αρχής, δημιουργεί αισθήματα προσμονής και ευφορίας, τα οποία συχνά δυσκολευόμαστε να εξωτερικεύσουμε και να μοιραστούμε», είπε η σκηνοθέτιδα.

* Πραγματοποιήθηκε στο Λένινγκραντ, φιλοξενούμενη από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας • Στην Αθήνα η επόμενη

Ολοκληρώθηκαν το βράδυ της Παρασκευής 3 Νοέμβρη οι εργασίες της 19ης Διεθνούς Συνάντησης των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων (ΔΣΚΕΚ), με την έγκριση του «Καλέσματος», όπου περιγράφονται οι κοινές δράσεις των κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων για το 2018.

Κατά τη διάρκεια των εργασιών μίλησαν και οι 103 εκπρόσωποι των ΚΚ που συμμετείχαν στη 19η Διεθνή Συνάντηση, η οποία φιλοξενήθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας (ΚΚΡΟ) με θέμα «100 χρόνια από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση: Τα ιδανικά του κομμουνιστικού κινήματος, αναζωογονώντας την πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, για την ειρήνη, το σοσιαλισμό».

Σελίδες επί σελίδων γράφτηκαν και αυτό το Σαββατοκύριακο στον αστικό Τύπο για την 100ή επέτειο της Οκτωβριανής επανάστασης. Και, πραγματικά, ο «μπαχτσές» τους τα έχει όλα: Από χυδαίο αντικομμουνισμό, μέχρι διαστρεβλώσεις της Ιστορίας και ανιστόρητες συγκρίσεις. Κι από στημένα αφιερώματα, μέχρι ύμνους στην Οκτωβριανή Επανάσταση, με στόχο όμως να τιμήσουν τους πεθαμένους για να θάψουν τους ζωντανούς!

Σ' όλο αυτόν τον ...επετειακό εκδοτικό οργασμό, επιστρατεύτηκαν καθηγητάδες, «ανανήψαντες κομμουνιστές», «ταξιδιώτες» που έκαναν οδοιπορικά σε «γκούλαγκ», «διανοούμενοι» και διάφοροι δημοσιολόγοι και σχολιαστές...

Απ' όσους ασχολήθηκαν με το θέμα, δεν μπορεί να μην ξεχωρίσει κανείς το ρόλο του «Βήματος» και της «Αυγής». Το μεν πρώτο, με ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα στην Οκτωβριανή Επανάσταση, δεν άφησε κανέναν παραπονούμενο... Ούτε εκείνους που «θαύμασαν» τάχα την Επανάσταση, αλλά τους απογοήτευσε ο «σταλινισμός». Ούτε εκείνους που, στη δύση της ζωής τους, μετανοημένοι πλέον, επιδεικνύουν τα παράσημα της εξορίας για να διαπιστώνουν με ...θρήνο ότι η «τρομοκρατία (στον Σοσιαλισμό) δεν είχε όμοιό της σε κανένα καθεστώς, ούτε στο ναζιστικό» και ότι «ο κομμουνισμός άφησε πολλαπλάσια θύματα απ' όσα ο ναζισμός, εκατομμύρια νεκρούς...». Ούτε βέβαια εκείνους που αρέσκονται στον αντικομμουνισμό των σπηλαίων, με αγαπημένο θέμα τα «εγκλήματα του σταλινισμού»...