Τους τελευταίους μήνες η κυβέρνηση Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ προσπαθεί να πείσει πως πέτυχε σημαντικές συμφωνίες και σημαντικά βήματα για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ. Στις 30 Οκτωβρίου δε, στο πλαίσιο της ευρύτερης στρατηγικής που ακολουθεί των προεκλογικών δεσμεύσεων και των βαρύγδουπων ανακοινώσεων, έριξε νέο "πυροτέχνημα" πως έχει έτοιμα 16 σενάρια για διαχείριση του φ.α., ανάλογα με τις ποσότητες που θα εντοπιστούν. Ακούσαμε δε με έκπληξη τον Υπουργό Ενέργειας να ανακοινώνει πως μέχρι το τέλος του 2018 θα διενεργηθούν 4 με 5 γεωτρήσεις,  και πως πρωταρχικός στρατηγικός στόχος παραμένει η δημιουργία τερματικού. Αφού παρήλθαν 5 χρόνια απραξίας και αποτυχημένων επιλογών, προσπαθούν σήμερα να καλλιεργήσουν την ψευδαίσθηση πως η κυβέρνηση έχει ενεργειακή στρατηγική, ενώ στην πραγματικότητα  συνεχίζουν τους πρόχειρους αυτοσχεδιασμούς.

• Μετά τη Ράκκα η επόμενη μέρα στη Μέση Ανατολή. Το τέλος της Αραβικής Ανοιξης και η κορύφωση των ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα της περιοχής.

Γράφει: Ανδρέας Δενεζάκης*

Το 2014 είναι μια χρονιά που σημάδεψε τις εξελίξεις σε όλη την περιοχή. Η «Αραβική Άνοιξη» στην τελική της φάση, περνάει στα χέρια δημιουργημένων ένοπλων ομάδων και από κει στην ανοιχτή επέμβαση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων.  Οι εξελίξεις και τα γεγονότα στο δρόμο για την υλοποίηση των σχεδίων της Μεγάλης Μέσης Ανατολής μέχρι το 2014 και μια σειρά γεγονότων  παρουσιάστηκαν στο Α΄ Μέρος.

Στις αρχές του Γενάρη, η οργάνωση «Ισλαμικό Κράτος σε Ιράκ και Λεβάντε» (ΙΚΙΛ) σημειώνει τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες της στο Ιράκ, καταλαμβάνοντας τις πόλεις Φαλούτζα και Ραμάντι. Ταυτόχρονα ξεσπούν συγκρούσεις ανάμεσα στο ΙΚΙΛ και στη μητρική ισλαμιστική οργάνωση «Μέτωπο Αλ Νούσρα», παρακλάδι της Αλ Κάιντα, στη Συρία, για την διεκδίκηση της ηγεσίας των ισλαμιστών στη χώρα. Στις 13 Ιανουαρίου 2014 το ΙΚΙΛ ανακήρυξε την Ράκκα πρωτεύουσα του Ισλαμικού Χαλιφάτου.

Στις 10 Ιούνη 2014 καταλαμβάνει την Μοσούλη στο Ιράκ, εξοπλίζεται με ιρακινά και αμερικανικά όπλα, άρματα μάχης τα οποία εγκατέλειψε ο ιρακινός στρατός  στις στρατιωτικές βάσεις της Μοσούλης και του Τικρίτ, γιγαντώνεται και ελέγχει τεράστιες εκτάσεις στο Ιράκ και τη Συρία.

Στις 29 Ιούνη 2014 οι ισλαμιστές του ΙΚΙΛ κηρύσσουν την ίδρυση Χαλιφάτου από το Χαλέπι της βόρειας Συρίας ως την επαρχία Ντιγιάλα του ανατολικού Ιράκ, μετονομάζουν την οργάνωσή τους σε «Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και τη Συρία» (ISIS – Islamic State of Iraq and al-Sham» και ανακηρύσσουν τον αρχηγό τους Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάτι «μεγάλο χαλίφη, διάδοχο του προφήτη Μωάμεθ».

Γράφει: Παναγιώτης Θεοδωρόπουλος*

Τη δημιουργία αμερικανικής στρατιωτικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη, ανακοίνωσε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Τζέφρι Πάιατ. Οι ανακοινώσεις του Αμερικανού αξιωματούχου, λίγες μέρες μετά την επίσκεψη Τσίπρα στην Ουάσιγκτον, φέρνουν στην επιφάνεια άλλη μια πτυχή των συμφωνιών που κλείστηκαν στο Λευκό Οίκο. 

Όπως ο ελληνικός λαός έμαθε από τον Ντ. Τράμπ για την συμφωνία της ανακατασκευής των F-16, έτσι μαθαίνει και από τον Τζ. Πάιατ ότι μετά τη Σούδα θα δημιουργηθεί και δεύτερη βάση των ΗΠΑ στη χώρα.

Δέσποινα ΟΡΦΑΝΑΚΗ*

Όσο αραιώνουν σταδιακά οι συγκρούσεις σε πεδία μαχών στη Συρία και κατακάθεται ο κουρνιαχτός, τόσο φαίνεται να «φουντώνουν» η ένταση και οι ζυμώσεις στα τραπέζια διαπραγμάτευσης που στήνονται το τελευταίο διάστημα σε Αστάνα, Γενεύη και (σε λίγες βδομάδες...) στο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας, με το βλέμμα στην «επόμενη μέρα» του «μοιράσματος της πίτας» ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Αυτό οφείλεται στη φανερή αποδυνάμωση των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» στις περισσότερες επαρχίες της Συρίας, δύο χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης με πρόσκληση της κυβέρνησης του Σύρου Προέδρου Μπασάρ Άσαντ.