Τρομομετοχές...
- Published in Σχόλια & Αναλύσεις
Γράφει: Λιάνα Κανέλλη*
Μου το είχαν πει κι αδυνατούσα να το πιστέψω. Πως κάπου στα βόρεια προάστια, σ' ένα χαμηλού προφίλ καφέ, μεταμεσονύχτια μαζεύονταν κάτι παράξενοι κυνηγοί κεφαλών ζώων, μεικτών ηλικιών, αλλά κυρίως νέοι. Κάθονταν σε καναπέδες, σαν αρχαίοι Έλληνες σε δειπνοσοφιστών μαζώξεις (!) και καυχιόντουσαν. Πέντε σκυλιά έφαγα απόψε εγώ, τρεις γάτες κι ένα σκύλο μεγάλο ράτσας, κόμπαζε ο ένας κι άλλος. Το... όπλο τους ήταν το αυτοκίνητο, τούρμπο, που ήταν και η νέα μόδα τότε. Καβάλαγαν πεζοδρόμια άγρια ξημερώματα, μπαίναν με φόρα σε στενά, θέριζαν στις λεωφόρους κάθε κινούμενο, αδέσποτο ή μη κατοικίδιο. Η μαγκιά ήταν ο κατάλληλος ελιγμός, ώστε το ζώο να σκοτωθεί, να πατηθεί, προκαλώντας τη μικρότερη ζημιά στα αμάξια - όπλα.









