Γράφει: Δημήτρης Μήλακας*

Καλός μήνα ο Αύγουστος, αλλά κάποια στιγμή τελειώνει. Έχουμε, λοιπόν, όσοι είμαστε τυχεροί (δεν είμαστε άνεργοι, είμαστε πληρωμένοι από τη δουλειά μας, έχουμε καθαρίσει την πρώτη δόση της εφορίας, δεν μας κυνηγούν δάνεια και κάρτες) ένα ακόμη εικοσαήμερο που μπορούμε να απολαύσουμε τις ψευδαισθήσεις που μόνο το καλοκαίρι μπορεί να δημιουργήσει.

Μπορούμε να ξεχάσουμε σε καμιά παραλία ή έστω σε κάποια δροσερή πλατεία αυτό που έρχεται όταν τελειώσει ο Αύγουστος. Και αυτό που έρχεται, αν το συνοψίσουμε και το κάνουμε αριθμό, είναι 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Τόσα είναι τα χρήματα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο η ελληνική κυβέρνηση (για την ακρίβεια η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων) έχει προϋπολογίσει να βγάλει από την τσέπη μας. Προσοχή! Όχι 2 δισεκατομμύρια, αλλά 2 δισεκατομμύρια περισσότερα από ό,τι πληρώσαμε τον προηγούμενο χρόνο.

17 Αυγούστου 1944. 72 χρόνια πριν,  σαν σήμερα, γράφτηκε με το αίμα 315 πατριωτών η ιστορία της «Μάντρας». Ήταν χαράματα Παρασκευής. Πριν ακόμα διαλυθεί το σκοτάδι η Κοκκινιά βρέθηκε κυκλωμένη απ’ όλες τις μεριές. Γερμανοί και γερμανοτσολιάδες ρίχνονται με λύσσα να εκδικηθούν την προλεταριακή συνοικία που στάθηκε πρωτοπόρα στον αγώνα για τη ματαίωση της επιστράτευσης και τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων.

Μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρόμου που επιτείνονταν από τους αναρίθμητους πυροβολισμούς και τις εκρήξεις χειροβομβίδων και την απειλή της «επιτόπου επέλασης» μάζεψαν όλους τους άνδρες δεκατεσσάρων ως εξήντα ετών. Σύνολο 20 χιλιάδες περίπου στην Πλατεία Οσίας Ξένης. Κι ύστερα άρχισαν τα ομαδικά βασανιστήρια, οι ταπεινώσεις και οι εκτελέσεις. Από τους συγκεντρωμένους στην Πλατεία οι μασκοφόροι διάλεξαν πολλές δεκάδες παλικάρια που εκτελέστηκαν από τους ταγματασφαλίτες στη ματωμένη μάντρα, μπροστά στα μάτια των δικών τους.

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής

Οι πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα μας βρίσκουν σαν ανθρωπότητα στα όρια χάους εξαιτίας της ολικής ή μερικής καταστροφής του περιφερειακού, εθνικού και διοικητικού στάτους κβο σε Μέση Ανατολή, Κεντρική Ασία και Β. Αφρική που συντελέσθηκε από μια σειρά παράγοντες και συμφέροντα που εκπηγάζουν από επενδύσεις, γεωστρατηγικές, γεωπολιτικές κα οικονομικούς λόγους που όλες αυτές οι συγκυρίες και στόχοι κατέληξαν σε μεγάλους πολέμους, εμφύλιες συγκρούσεις, ανθρωπιστικές καταστροφές και μετακινήσεις πληθυσμών.

Λόγω των αναφερόμενων εξελίξεων σαν ανθρωπότητα βρισκόμαστε σε σημείο καμπής επειδή υπάρχει μια μεγάλη αδυναμία να ελεγχθεί το περιβάλλον, ανάπτυξη, επιβίωση και ευημερία επειδή προωθούμε τέτοιες πολιτικές και στόχους που καταστρέφουν το οικοσύστημα.

Τέτοια πολιτική είναι και αυτή της άρνησης της υπογραφής της συμφωνίας για την κλιματική αλλαγή των Παρισίων από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Νόναλντ Τραμπ, όπου οι πρόσφατες μελέτες αναδεικνύουν πως ο Νότος θα υποστεί μεγάλο πλήγμα σε ανθρώπινο δυναμικό και περιβάλλον όπου θα ερημωθούν αρκετές περιοχές και περιφέρειες.

Το καθεστώς του Ι. Μεταξά, το οποίο έχουν ως ένα από τα πρότυπα τους οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, έκαιγε βιβλία. Σαν χθες, 16 Αυγούστου 1936, είχαν οργανωθεί τέτοιου είδους τελετές από τους πολιτικούς προγόνους των χρυσαυγιτών. Σε τελετές - όπως αυτές των ναζιστών- έκαιγαν βιβλία, τα οποία είχαν κατασχέσει οι υπηρεσίες της ασφάλειας από βιβλιοπωλεία μέχρι από σπίτια συλληφθέντων.

Το «εθνικό καθεστώς» (έτσι ονομάζουν οι φασίστες της Χρυσής Αυγής το καθεστώς του Μεταξά) έκαψε βιβλία που το περιεχόμενο τους αποτελεί περιουσία για την ανθρωπότητα. Δεν …περιορίστηκε σε κομμουνιστικά έργα των κλασικών του μαρξισμού. Κάηκαν, σε δημόσιους χώρους, έργα του Ντοστογιέφσκι, του Φρόυντ, του Τσβάιχ, του Γκόρκυ, του Γκαίτε, του Τολστόι, του Παπαδιαμάντη και πολλών άλλων.