...Διεμήνυσε  η Βιρτζίνια στους ακροδεξιούς, ενώ μετά τον σχετικό σάλο για την αμφιλεγομενη δήλωση του Αμερικανού προέδρου, ο Λευκός Οίκος διευκρινίζει πως ο Τραμπ καταδίκασε όλες τις μορφές βίας

Σε τουλάχιστον τρεις ανέρχονται οι νεκροί και στους 35 οι τραυματίες από τις βίαιες συμπλοκές που ξέσπασαν χθες στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια ανάμεσα σε ακροδεξιούς και διαδηλωτές, αλλά και την πτώση ενός οχήματος σε ειρηνικό πλήθος αντιφασιστών.

Τέσσερις άνθρωποι συνελήφθησαν, περιλαμβανομένου του Τζέιμς Φιλντς, ο οποίος προφυλακίστηκε επειδή έριξε το αυτοκίνητο πάνω στους αντιφασίστες. Η μητέρα του 20χρονου από το Οχάιο δήλωσε πως ο γιος της, της έστειλε την Παρασκευή ένα SMS στο οποίο της ανακοίνωνε πως σκοπεύει να παρευρεθεί στη συγκέντρωση της εθνικιστικής δεξιάς στη Βιρτζίνια.

Σε βάρος του οδηγού απαγγέλθηκαν κατηγορίες για φόνο, τραυματισμούς και απόπειρα διαφυγής από τους αστυνομικούς, ενώ αστυνομία της Βιρτζίνια και το FBI αναμένεται να διεξαγάγουν έρευνα.

Γράφει: Δημήτρης Μήλακας*

Αν και τα τείχη σπανίως μπόρεσαν να κρατήσουν για «πάντα» τον εχθρό «έξω», οι άνθρωποι, αναζητώντας κάπου να κλείσουν τους φόβους τους χτίζουν τείχη από αρχαιοτάτων χρόνων. Τότε, τα παλιά τα χρόνια, μπορεί να πει κανείς ότι τα εν λόγω οχυρωματικά έργα είχαν μια σημασία και έπαιζαν τον πρόσκαιρο ρόλο τους, καθώς, όταν είχε έρθει η ώρα να πέσει μια πόλη, έπεφτε έστω και αν τα τείχη της ήταν «μακρά» ή κολοσσιαία. 

Στην εποχή μας τα τείχη είναι και πάλι της μόδας. Χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο από τους ευημερούντες, που προσπαθούν να αναχαιτίσουν την εισβολή των πεινασμένων. Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, έχουν «οχυρώσει» τα σύνορά τους για να εμποδίσουν την εισβολή των Μεξικανών μεροκαματιάρηδων. Το Ισραήλ για να «μαντρώσει» στην πείνα τούς Παλαιστινίους.

* Μεγάλη συναυλία στις 30 του Σεπτέμβρη

Με μία μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο, στις 30 του Σεπτέμβρη, συνεχίζεται η συστηματική παρουσίαση του έργου του Μάνου Χατζιδάκι, με την καλλιτεχνική διεύθυνση του Γιώργου Χατζιδάκι.

Στο πρώτο μέρος της συναυλίας θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά το έργο «Ελλάς η χώρα των ονείρων». Η μουσική αυτή γράφτηκε για ένα γερμανικό ντοκιμαντέρ του Wolfrang Mueller - Sehn (1960 - 1961) που είχε θέμα την Ελλάδα. Η μηχανή τριγύριζε μέσα στους κάμπους και τα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας, περνούσε από την Αθήνα και κατέληγε σ' όλα τα νησάκια που συνθέτουν την οικογένεια του Αιγαίου. Το έργο αυτό περιέχει μουσικούς αυτοσχεδιασμούς μέσα στον ελληνικό χώρο και τραγούδια.

...και αναπόσπαστα δεμένη με την επίσης επίκαιρη και αναγκαία πάλη για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος

Γράφει: Ελισαίος Βαγενάς*

Πέρασαν 72 χρόνια από το έγκλημα των ΗΠΑ, της «ναυαρχίδας» του δήθεν «δημοκρατικού», «δυτικού κόσμου», στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. Η ρίψη των ατομικών βομβών τον Αύγουστο του 1945, που έσπειρε για πρώτη φορά τον πυρηνικό όλεθρο σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και για πολλές δεκαετίες τυράννησε χιλιάδες άλλους με τις συνέπειες της ραδιενέργειας, δεν επιβαλλόταν από καμία άμεση στρατιωτική αναγκαιότητα. Άλλωστε, στις 9 Μάη 1945 η Κόκκινη Σημαία κυμάτιζε στο Βερολίνο και η ΕΣΣΔ είχε αρχίσει να μεταφέρει στρατεύματα στην Άπω Ανατολή, για να συμμετάσχει στην τελική επίθεση κατά της Ιαπωνίας.

Είναι φανερό πως την παρουσία της ΕΣΣΔ σε αυτό το μέτωπο ήθελαν να αποφύγουν οι ΗΠΑ και Βρετανία, που παρά την «αντιχιτλερική συμμαχία» ποτέ δεν έπαψαν να αντιμετωπίζουν την ΕΣΣΔ ως εχθρό τους. Έτσι, οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές, με τον εγκληματικό τρόπο του πυρηνικού ολοκαυτώματος της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, επέλεξαν να δείξουν στη Σοβιετική Ένωση πως έχουν στη διάθεσή τους ένα νέο φονικότατο όπλο. Ήταν μια σαφής προειδοποίηση στην ΕΣΣΔ, η οποία σηκώνοντας το μεγαλύτερο βάρος του πολέμου είχε γίνει ταυτόχρονα παγκόσμιο σύμβολο της πάλης της εργατικής τάξης και των λαών, για να περιορίσει αυτή τις απαιτήσεις της στους όρους διαμόρφωσης του μεταπολεμικού κόσμου.