• Σε μια πορεία εκσυγχρονισμού, συνειδητοποίησης και μεγαλύτερης εξωστρέφειας για την Πάφο

Γράφει: Κική Περικλέους*

Στο μακρύ ταξίδι της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, η Πάφος μπόρεσε ν’ αναμετρηθεί με τις απαιτήσεις αυτής της μεγάλης διοργάνωσης, δίνοντας μια μοναδική ευκαιρία στους πολίτες να γιορτάσουν, να συγκινηθούν και να νιώσουν περήφανοι για τη δική τους πόλη, δήλωσε στο ΚΥΠΕ η καλλιτεχνική διευθύντρια του "Πάφος 2017", Γεωργία Ντέτσερ.

Κάνοντας έναν απολογισμό της χρονιάς για το «Πάφος 2017», η κ. Ντέτσερ είπε ότι όσοι έζησαν από κοντά τα χρόνια της προετοιμασίας και υλοποίησης του προγράμματος του θεσμού της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο τίτλος αυτός υπήρξε ο καταλύτης σε μια πορεία εκσυγχρονισμού, συνειδητοποίησης και μεγαλύτερης εξωστρέφειας για την Πάφο.

Παρά τις δυσκολίες στα έργα υποδομής, είπε, η Πάφος έχει κυριολεκτικά μεταμορφωθεί και διαθέτει πια σύγχρονες υποδομές, ικανές να φιλοξενήσουν αλλά και να στηρίξουν παραγωγές.

Εάν τους αρέσει τόσο ο Αϊνστάιν που ψάχνουν πράγματα που δεν είπε ας μάθουν κι ορισμένα απ’ αυτά που είπε! Αυτά όμως είναι ζόρικα και κυρίως δεν τους βολεύουν καθόλου.

Διαβάστε το άρθρο του Άλμπερτ Αϊνστάιν (1879 – 1955), κορυφαίου φυσικού και θεμελιωτή της θεωρίας της σχετικότητας με τίτλο «Γιατί σοσιαλισμός» (πρώτο τεύχος του αμερικανικού περιοδικού Monthly Revue, το 1949) το οποίο είχαμε δημοσιεύσει στις 18 Απριλίου 2017 (18 Απριλίου 1955 έφυγε από τη ζωή ο Αλ. Αϊνστάιν). 

Αϊνστάιν: «Γιατί σοσιαλισμός»

Ας εξετάσουμε πρώτα απ’ όλα το ζήτημα αυτό από την άποψη της επιστημονικής γνώσης. Μπορεί να φανεί ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές μεθοδολογικές διαφορές ανάμεσα στην αστρονομία και την οικονομία: οι επιστήμονες και στους δύο τομείς προσπαθούν να ανακαλύψουν τους νόμους, που έχουν γενική εφαρμογή σε ορισμένες ομάδες φαινομένων, για να κάνουν την αμοιβαία σχέση των φαινομένων αυτών όσο γίνεται πιο κατανοητή. Αλλά τέτοιες μεθοδολογικές διαφορές υπάρχουν στην πραγματικότητα.

Η ανακάλυψη των γενικών νόμων στον τομέα της οικονομίας είναι δυσκολότερη γιατί τα υπό παρατήρηση οικονομικά φαινόμενα, επηρεάζονται συχνά από πολλούς παράγοντες, που είναι πάρα πολύ δύσκολο να εκτιμηθούν ξεχωριστά. Εκτός από αυτό, η πείρα που συγκεντρώθηκε από την αρχή της λεγόμενης πολιτισμένης περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας, υποβάλλονταν και υποβάλλεται, ως γνωστόν, σε σοβαρές επιδράσεις και περιορισμούς όχι μόνο οικονομικού χαρακτήρα.

* Χείρα βοηθείας από ΝΔ, Δημοκρατική Συμπαράταξη και Ποτάμι για να «περάσει» το έκτρωμα των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ

Με τις ψήφους των κυβερνητικών βουλευτών (ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ), ψηφίστηκε την Πέμπτη το βράδυ στην Ολομέλεια της Βουλής η τροπολογία που ποινικοποιεί τη δράση ενάντια στους πλειστηριασμούς σπιτιών εργατικών - λαϊκών οικογενειών. Η ψηφοφορία για την επίμαχη τροπολογία ήταν ονομαστική, μετά από αίτημα που κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, η οποία βεβαίως την καταψήφισε. Σε σύνολο 243 βουλευτών, υπέρ ψήφισαν 146, κατά 35 και 62 «παρών». Την υπερψήφιση αυτής της τροπολογίας, η οποία επισημοποιεί τον αυταρχικό κατήφορο της συγκυβέρνησης, διευκόλυναν με τη στάση τους οι βουλευτές της ΝΔ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού, που δήλωσαν «παρών».

Μέσα από τη συζήτηση στη Βουλή αναδείχτηκε με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο ότι η πολιτική κατρακύλα της κυβέρνησης έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Επιπλέον, αναδείχτηκε η υποκρισία της ΝΔ και άλλων αστικών κομμάτων, δεδομένου ότι η τροπολογία της κυβέρνησης ήρθε να συμπληρώσει προηγούμενους νόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Σε μια προσπάθεια ελιγμού, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Στ. Κοντονής, πριν από την έναρξη της ονομαστικής ψηφοφορίας κατέθεσε νομοτεχνική «βελτίωση» στην επίμαχη τροπολογία, προκειμένου να διευκολύνει τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Σαν σήμερα, 24 Δεκεμβρίου 1982, έφυγε από τη ζωή Γάλλος κομμουνιστής ποιητής και πεζογράφος Λουί Αραγκόν (1897 -1982).

Στα πρώτα βήματα της λογοτεχνικής του πορείας και δημιουργίας ακολούθησε το ρεύμα του υπερρεαλισμού, με έντονο πνεύμα κριτικής στις αστικές αντιλήψεις.  Το ποίημα του «Το κόκκινο μέτωπο», το 1931, σηματοδότησε τη στροφή του στο ρεαλισμό. Στα μυθιστορήματα του αναπαριστά την την εργατική τάξη ως την ανερχόμενη δύναμη. Το σημαντικότερο, ίσως, έργο του, ο κύκλος μυθιστορημάτων με τίτλο «Ο πραγματικός κόσμος», ολοκληρώνεται το 1951 με το μυθιστόρημα «Οι κομμουνιστές».