Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

«...Έτσι χαραμίστηκαν οι ιδέες Γκάλα Πλάζα, οι εκθέσεις Ου Θαντ (1964-65) από τον Μακάριο, πνίγηκε η συμφωνία Κληρίδη – Ντενκτάς¹ για τη δύστυχη Καρπασία από τον Μακάριο, το σχέδιο Αμερικανών-Καναδών-Βρετανών του 1978 από τον Κυπριανού, το σχέδιο για ένωση με την Ελλάδα επί Γεωργίου Παπανδρέου. Μετέφερε ο Γαρουφαλιάς το σχέδιο ταυτόχρονων αποφάσεων των δύο Βουλών για ανακήρυξη της Ενώσεως και ο Μακάριος ρώτησε: “Κι εγώ - τι θ’ απογίνω;”»¹.

Ώστε έτσι, λοιπόν... Ο Μακάριος, για... “εγωιστικούς” λόγους (“κι εγώ τι θ’ απογίνω;”), κατά τον κ. Σπανό, το καλοκαίρι του 1964 απέρριψε την πρόταση της κυβέρνησης Παπανδρέου για ένωση με την Ελλάδα, ως του την μετέφερε ο Πέτρος Γαρουφαλιάς. Κι έτσι το θέμα της ένωσης πάει... “στράφι”!