Η επόμενη μέρα...
- Written by Κύπρος Κουρτελλάρης
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης
Οι εκλογές, δηλαδή η διαδικασία του πρώτου γύρου, έγιναν και τα αποτελέσματα γνωστά: Νίκος Ανστασιάδης και Σταύρος Μαλάς πήραν από το εκλογικό σώμα -εκείνο, βέβαια, το οποίο προσήλθε σήμερα στις κάλπες και ψήφισε- την εντολή να “αναμετρηθούν” για το αξίωμα του προέδρου της επόμενης πενταετίας. Με την ανακοίνωση, ωστόσο, των τελικών αποτελεσμάτων μπροστά στους υποψηφίους -όλους- μπροστά στους κομματικούς σχηματισμούς αλλά και μπροστά στο σύνολο των ψηφοφόρων, βρίσκεται η επόμενη μέρα. Η επόμενη μέρα που θα οδηγήσει στην ερχόμενη Κυριακή κι εκείνη -με τη σειρά της- στον πρόεδρο της επόμενης πενταετίας. Με κυρίαρχο, ωστόσο, μοχλό που θα αναδείξει τον πρόεδρο το εκλογικό σώμα.
Εδώ, ακριβώς, λοιπόν, δηλαδή στο εκλογικό σώμα, προκύπτει και το πρώτο μεγάλο πρόβλημα: Πρακτικά ένας στους τρεις εγγεγραμμένους ψηφοφόρους γύρισε την πλάτη στις εκλογές. Αρνήθηκαν να πάνε να ψηφίσουν στην κορυφαία έκφραση της δημοκρατίας σε ένα τόπο. Κι έτσι, το 28,13% του εκλογικού σώματος διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα. Αναδεικνύοντας την αποχή τρίτη εκλογική δύναμη, με πολύ λίγη διαφορά από την δεύτερη! Κι η επόμενη μέρα έχει, λοιπόν, να κάνει και με το πρωτοφανές για προεδρική εκλογή ποσοστό αποχής.
Μιλώντας δε για την αποχή να πούμε ακόμη πως: Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, στην περίπτωση που στο εκλογικό σώμα επικρατήσει η ίδια λογική και -πρωτίστως- ισχύουν για το εκλογικό σώματα τα ίδια κριτήρια που ΔΕΝ οδήγησαν σήμερα 155 χιλιάδες κόσμου στις κάλπες, τότε υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να αυξηθεί την ερχόμενη Κυριακή ακόμη περισσότερο! Και λέω τούτο έχοντας κατά νουν πως: κατά την διαρρεύσασα προεκλογική περίοδο, η αντιπαράθεση μεταξύ των εκλογικών επιτελείων -και κομμάτων- ήταν τέτοια και τόσο έντονη και μετωπική, λες και επρόκειτο για εκλογές μιας Κυριακής. Κλείνοντας, έτσι, δρόμους και διαύλους επαφής και ενδεχόμενης σύμπηξης συνεργασίας αυτών που θα αποτύγχαναν με ένα εξ αυτών που θα πετύχαιναν τις θέσεις για τον δεύτερο γύρο.
Επανερχόμενος στην “επόμενη μέρα”, να πω πως αυτή -πέρα από το θέμα τη αποχής και πως την διαχειρίζονται τα εκλογικά επιτελεία των δύο μονομάχων της ερχόμενης Κυριακής- δεν αφορά μόνο τους υποψήφιους και τα επιτελεία τους, αλλά και το εκλογικό σώμα. Ιδιαίτερα αυτούς και αυτές που σήμερα δεν ψήφισαν ένα από τους Αναστασιάδη και Μαλά. Και τούτο με την έννοια ότι θα πρέπει στη βδομάδα που μας έρχεται να αποφασίσουν κατά που θα ρίξουν την ψήφο τους.
Θα μου πείτε, καλά δεν θα μιλήσουν οι υποψήφιοι που αποκλείστηκαν από τη διαδικασία και τα κόμματα που τους στήριξαν για να τους καλέσουν πως να διαχειριστούν την ψήφο τους; Σίγουρα! Άλλοι θα πουν τον ένα, άλλοι τον άλλο κι άλλοι δεν θα πουν κανένα. Αυτό, όμως, από την πλευρά -και με τα πολιτικά κριτήρια- των κομματικών σχηματισμών που στήριξαν τους υποψήφιους που δεν πέρασαν στον δεύτερο γύρο. Ο λόγος, όμως, και -κυρίως- το βάρος της απόφασης ανήκει όχι στα κόμματα -κάποια των οποίων μπορούν να πουν και στη λογική της “συναλλαγής”- αλλά στο εκλογικό σώμα. Κρίνοντας το παρών -και την διαρρεύσασα πενταετία- και αποφασίζοντας για το μέλλον.
Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε όλοι οι ψηφοφόροι -όποιον και να έχουμε ψηφίσει σήμερα- είναι: Θέλει ο τόπος αλλαγή, ή όχι; Από το αποτέλεσμα της σημερινής ημέρας, σαφώς προκύπτει πως: Το 64,5% του εκλογικού σώματος αποφάνθηκε πως ο τόπος χρειάζεται αλλαγή στη διακυβέρνηση. Κι αυτό λέει πολλά... Στο χέρι μας, λοιπόν, είναι η αλλαγή αυτή να γίνει πραγματικότητα!