ΗΠΑ και φυσικό αέριο: “Κάψε με τζιαι βάρ’ μου μύξαν”...

Από αυτή και μόνο την -καίριας σημασίας- επισήμανση του του ανταποκριτή του ΚΥΠΕ, θα έπρεπε εδώ στη Λευκωσία μίντια και πολιτικοί να κρατούν -το ολιγότερο- χαμηλά τον πήχη των εκτιμήσεων στις δηλώσεις και αναφορές τους. Για άλλη μια φορά, όπως και στο παρελθόν, δεν το έπραξαν...

Αλήθεια, τι είπε -ανώνυμα- ο αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ; Απλά ότι: “Η πολιτική των ΗΠΑ για την ΑΟΖ της Κύπρου είναι μακρά και δεν έχει αλλάξει: οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναπτύξει τους πόρους της στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της”. Ορθό και επιβεβλημένο, αλλά αυτό επιβάλλει το διεθνές δίκαιο. Και εφόσον οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν -λένε- την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν μπορούσαν να πουν κάτι διαφορετικό από το πιο πάνω. Δεν μπορούσαν -εν ολίγοις- να πουν κάτι διαφορετικό από τα αυτονόητα. Τελεία!

Ωστόσο: Ο -ανώνυμος- αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προχώρησε ένα βήμα πάρα κάτω, λέγοντας πως: “Συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι οι πόροι πετρελαίου και φυσικού αερίου του νησιού, όπως και όλοι οι πόροι του, θα πρέπει να μοιράζονται ακριβοδίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης. Αποθαρρύνουμε κάθε ενέργεια ή ρητορική που αυξάνει τις εντάσεις στην περιοχή”...

Κι εγώ -μονίμως αφελής και... αιρετικός- διερωτούμαι: Αυτή η διευκρίνηση περί του ότι τάχαμου συνεχίζουν να πιστεύουν οι πόροι πετρελαίου και φυσικού αερίου του νησιού -όπως και όλοι οι πόροι του, μάλιστα- θα πρέπει να μοιράζονται ακριβοδίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης, είναι για καλό ή για κακό; Και εξηγούμαι:

Παρατήρηση πρώτη: Τι πάει να πει να μοιράζονται “ακριβοδίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων"; Μήπως σημαίνει, άραγε, “ένα σου ένα μου”; Μα αν αυτό σημαίνει το “ακριβοδίκαια”, τότε πάει περίπατο η αρχή της ισότητας των ανθρώπων. Αλλά ακόμη και η τ/κ πλευρά και η Άγκυρα -που επιζητούν το ίδιο- στηρίζουν το αίτημα αυτό στη βάση, λένε, της πολιτικής ισότητας. Όμως και πάλιν η θέση αυτή μπάζει από χίλιες πάντες! Βλέπετε, άλλο πολιτική ισότητα και άλλο αριθμητική ισότητα.

Παρατήρηση δεύτερη: Είναι σωστή η θέση πως οι όποιοι πόροι στην Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να μοιράζονται μεταξύ των δύο κοινοτήτων; Ταπεινά δηλώνω πως: Αυτό είναι εξόφθαλμα λανθασμένο. Και δεν μπορεί να μοιράζονται μεταξύ των δύο κοινοτήτων αφ’ ενός γιατί αυτό παραπέμπει στο “ένα σου ένα μου”, ενώ, αφ’ ετέρου -και ως εκ του δεύτερου- παραβιάζεται η αριθμητική ισότητα του λαού της Κύπρου, ανεξαρτήτως κοινοτικής προέλευσης ή άλλων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών έχουν οι Κύπριοι που ανήκουν στην κάθε κοινότητα.

Παρατήρηση τρίτη: ως εκ των πιο πάνω για μένα είναι πάνω από σαφές πως: αυτό που είναι δίκαιο είναι ότι κατανέμεται στον κυπριακό λαό όχι ο πλούτος ως τέτοιος -αν ίσχυε αυτό τότε θα έπρεπε να μοιράζονται σε κάθε νόμιμο πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας ευρώ- αλλά τα οφέλη από αυτό τον πλούτο. Και μάλιστα να απονέμονται πίσω στον κυπριακό λαό μέσα από τις κρατικές δομές και θεσμούς. Και εφόσον επιλεγεί η ομοσπονδιακή δομή ως λύση του Κυπριακού, τότε ναι, μέσα από τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό αυτός ο πλούτος θα κατανέμεται ακριβοδίκαια -πολιτικά και αριθμητικά ισότιμα- μέσα από τις κοινωνικές παροχές και την ευρύτερη κοινωνική πολιτική για την ευημερία, υγεία, την ανάπτυξη, την κοινωνική ασφάλιση, την παιδεία τον αθλητισμό τον πολιτισμό και άλλες συναφείς παραμέτρους.

Παρατήρηση τέταρτη: Είναι αυτονόητο πως τα οφέλη αυτά θα κατανέμονται -το προτιμώ αυτό από το “μοιράζονται”- μετά από τη συνολική διευθέτηση -και όχι στο πλαίσιο- της λύσης του Κυπριακού. Και όχι απλά “μιας συνολικής διευθέτησης”, όπως αναφέρεται στη δήλωση του Αμερικανού αξιωματούχου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Κι αυτό αφ’ ενός γιατί η κατανομή των οφελών από τον φυσικό πλούτο σε όλους τους νόμιμους κατοίκους της Κύπρου μόνο μετά τη λύση του Κυπριακού μπορεί να γίνει, ενώ, αφ’ ετέρου, η απλή αναφορά σε “μια συνολική διευθέτηση”, όπως είναι διατυπωμένη στη δήλωση, μπορεί να παραπέμπει και σε μια συνολική διευθέτηση του θέματος του φυσικού πλούτου, ανεξάρτητα από τη λύση. Αλλά αν αυτό υπονοούν οι υπερατλαντικοί στρατηγικοί μας εταίροι, τότε γιατί η άλλη πλευρά να θέλει λύση του Κυπριακού;

Συμπέρασμα: Με τη δήλωση αυτή οι ΗΠΑ -κατά την κυβέρνησή μας και στρατηγικός μας εταίρος, τρομάρα μας- "κτυπούν και της πρόκας, κτυπούν και το καλλιτζιού". Ή, άλλως πως, ακολουθούν την ρήση “κάψε με τζιαι βάρ’ μου μύξαν”... Λένε -από την μια- το αυτονόητο κι εμείς... περιχαρείς τους χειροκροτούμε, αλλά και -από την άλλη- με το “νουρούιν” της δήλωσης παραπέμπουν στις τουρκικές θέσεις. Ήτοι:

Κατά πρώτον, τερματισμό κάθε δραστηριότητας για το φυσικό αέριο μέχρι τη λύση -την οποία λύση είναι η τουρκική πλευρά που δεν θέλει- που κατ’ επέκταση οδηγεί στην αποστέρηση του κυριαρχικού δικαιώματος της Κυπριακής Δημοκρατίας για διερεύνηση, εξόρυξη και εκμετάλλευση του όποιου φυσικού πλούτου υπάρχει στην κυπριακή ΑΟΖ.

Και κατά δεύτερο, αφήνουν να αιωρείται πως δικαίως η τουρκική πλευρά απαιτεί -εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία πλευρά επιμένει στην άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ- ζητούν ισότιμη συμμετοχή και συναπόφαση των Τ/κ -δια του ψευδοκράτους- στις όλες διεργασίες γύρω από το θέμα. Με άλλα λόγια αναγνώριση -από την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία- του παράνομου υποτελούς στην Άγκυρα μορφώματος στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη -την ανακήρυξη του οποίου καταδίκασε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ- ως καθόλα νόμιμης και ισότιμης με την Κυπριακή Δημοκρατία -που οι ίδιοι δεν αναγνωρίζουν, παρά μόνο ως ε/κ διοίκηση- κρατικής οντότητας! Δηλαδή μας ζητούν να αναγνωρίσουμε και να νομιμοποιήσουμε τα τετελεσμένα της εισβολής και κατοχής του 1974. Και ως πουπανωπροίτζι ζητούν με τη δική μας -οι Ε/κ- σύμφωνη γνώμη να αποδομήσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία...

Ευχαριστούμε, αλλά εμείς  δεν θα πάρουμε!