Ο Ακιντζί, ο Ναμί, το φυσικό αέριο, τα εύλογα και τα παράλογα κι ορισμένες αλήθειες..
- Written by Κύπρος Κουρτελλάρης
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης
Η μεταφορά φυσικού αερίου με αγωγό μέσω της Τουρκίας είναι ο πιο «εύλογος τρόπος για να εξυπηρετηθεί η ειρήνη και σταθερότητα και να υπάρξει συμβολή σε λύση στην Κύπρο», δήλωσε χθες ο Τ/κ ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί, σχολιάζοντας τη σχετική δήλωση μετά την Τριμερή της Λευκωσίας, για τον στόχο υπογραφής εντός του 2018 της συμφωνίας για τον αγωγό EastMed. Δεν είναι δυνατόν, υποστήριξε ο κατοχικός ηγέτης, να συμβάλει κανείς στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή της Κύπρου, αποκλείοντας τους Τουρκοκύπριους και την Τουρκία. Δεν παρέλειψε δε να σημειώσει πως οι Τουρκοκύπριοι έχουν δικαιώματα στο φυσικό αέριο.
Την επαύριο -χθες, δηλαδή- την σκυτάλη πήρε ο Οζντίλ Ναμί, λεγόμενος υπουργός Ενέργειας του ψευδοκράτους, αναφέροντας πως οι αποφάσεις της Τριμερούς “δεν είναι βήματα φιλίας, αλλά έντασης”. Προχώρησε, όμως, ο ψευδοϋπουργός ένα βήμα πάρα κάτω, απειλώντας πως: κάθε βήμα που θα κάνει η ε/κ πλευρά θα γίνεται ταυτόχρονα ανάλογο βήμα και από την τουρκική... Είπε, ωστόσο, και το εξής ωραίο ο κ. Ναμί: “Όσο δίκαιο έχουν και όση αρμοδιότητα έχουν να κάνουν εκείνοι βήμα, τόσο δίκαιο και αρμοδιότητα έχουμε κι εμείς. Αν εκείνοι το κάνουν με τρίτες χώρες κι εμείς το κάνουμε με την Τουρκία. Θα γίνουν εργασίες φυσικού αερίου”, είπε με περισσό κομπασμό...
Είπαν, βέβαια, κι άλλα πολλά αμφότεροι. Αλλά μένω στα πιο πάνω, κρίνοντάς τα ως αρκετά, για να μπορέσουμε να δούμε τα εύλογα και τα παράλογα. Και να καταγράψουμε -και πάλιν- ορισμένες αλήθειες. Τις οποίες οι εκπρόσωποι του κατοχικού καθεστώτος συνειδητά παρασιωπούν και τις προσπερνούν σφυρόντας διάφορα.
Παρατήρηση πρώτη: Όσο εύλογος τρόπος για να εξυπηρετηθεί η ειρήνη και σταθερότητα και να υπάρξει συμβολή σε λύση στην Κύπρο, είναι η μεταφορά του φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας, άλλο τόσο και πολλαπλάσια εύλογος τρόπος για να εξυπηρετηθούν τα πιο πάνω είναι να ξεκουμπιστεί η Τουρκία από την Κύπρο και να τερματιστεί η κατοχή! Ένα το κρατούμενο...
Παρατήρηση δεύτερη: Η κυπριακή ΑΟΖ δεν διαχωρίζεται -μηδέ διαμοιράζεται- μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, ούτε αναλογικά -στα βάση πληθυσμού- ούτε εξίσου. Η κυπριακή ΑΟΖ, περιβάλλει ολόκληρη την Κύπρο και ανήκει σε ολόκληρη την Κύπρο, μέσα από τη συντεταγμένη Κυπριακή Δημοκρατία. Δεύτερο το κρατούμενο...
Παρατήρηση τρίτη: Ουδείς -εντός Κύπρου- αποκλείει τους Τουρκοκύπριους από τη συμμετοχή τους στα συντεταγμένα και θεσμικά όργανα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτός που τους αποκλείει είναι η Τουρκία και η -παράνομη- κατοχή από τα τουρκιά στρατεύματα μέρους του κυπριακού εδάφους.
Παρατήρηση τέταρτη: Στην κυπριακή αποκλειστική οικονομική ζώνη ουδένα δικαίωμα, ουδένα ρόλο και -πολύ περισσότερο- ουδένα συμφέρον έχει η Τουρκία. Ούτε ως κατοχική χώρα, ούτε ως εγγυήτρια χώρα
Και τώρα ορισμένες αλήθειες...
Αλήθεια πρώτη: Δεν είναι η ελληνοκυπριακή πλευρά, δεν είναι οι Ελληνοκύπριοι μηδέ η... Νότια Κύπρος, κ. Ακιντζί, που διαχειρίζονται το θέμα του φυσικού αερίου. Αυτή που το διαχειριζεται είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και τα συντεταγμένα θεσμικά της όργανα. Ασκώντας -εννοείται- τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Είναι, η Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κράτος ανεξάρτητο, κυρίαρχο και διεθνώς αναγνωρσμένο. Και όχι κράτος - μαϊμού, όπως το ψευδοκράτος!
Αλήθεια δεύτερη: Ούτε οι Ελληνοκύπριοι, ούτε οι Τουρκοκύπριοι, ούτε -ασφαλώς- οι Μαρωνίτες, οι Αρμένηδες ή οι Λατίνοι, έχουν οποιοδήποτε “μοιράσι” και κεχωρισμένα δικαιώματα στο φυσικό αέριο της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά όλοι οι πολίτες της. Κι αυτό -το... μοιράσι- θα δοθεί -αφού αρχίσουν να εισρέουν στα ταμεία του κράτους έσοδα από το φυσικό αέριο- μέσα από τους προϋπολογισμούς του κράτους. Στα πλαίσια, ασφαλώς, της κοινωνικοοικονομικής του πολιτικής. Δοσμένο, πάντοτε, μέσα από την ανάπτυξη, τις υποδομές, την Παιδεία, την Κοινωνική πρόνοια, την στήριξη των ευπαθών ομάδων, τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό. Και όχι, βεβαίως, μέσα από... τσιεκκούδκια ή μετρητά!
Αλήθεια τρίτη: Νομικά και με βάση το διεθνές δίκαιο, δεν υπάρχει ξέχωρη οντότητα ούτε στο νότιο τμήμα της Κύπρου, αλλά ούτε και στο βόρειο τμήμα της. Υπάρχει η μία, η μόνη και αδιαίρετη Κυπριακή Δημοκρατία. Τελεία! Κι αυτό ανεξάρτητα από την μορφή και τρόπο άσκησης της κρατικής εξουσίας, ανεξάρτητα από τη δομή του κράτους, ενιαίο ή ομόσπονδο. Για το οποίο, όμως, ο μόνος που κυρίαρχα μπορεί να αποφασίσει είναι ο κυπριακός λαός στο σύνολό του
Αλήθεια τέταρτη: Όσο και να κομπάζουν στα κατεχόμενα ότι έχουν “κράτος” και “θεσμούς”, η πραγματικότητα είναι ότι: ούτε νόμιμο κράτος, ούτε νόμιμους θεσμούς έχουν, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Αυτό που υπάρχει είναι ένα υποτελές στην Τουρκία κατοχικό μόρφωμα -έκτρωμα για την ακρίβεια- το οποίο, μετά από σχετικό ψήφισμα και έκκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας, δεν αναγνωρίζει καμία χώρα πλην της Τουρκίας.
Αλήθεια πέμπτη: Με βάση το διεθνές δίκαιο, δεν μπορεί επ’ ουδενί να αντιπαραβάλλεται και να εξισώνεται το παράνομο και υποτελές κατοχικό μόρφωμα στο βόρειο -κατεχόμενο από την Τουρκία- τμήμα του νησιού μας, με τη νόμιμη και διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία. Της οποίας -Κυπριακής Δημοκρατίας- πολίτες είναι, ασφαλώς, και οι Τουρκοκύπριοι. Η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων, μάλιστα, κατέχει -σήμερα- δελτία ταυτότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας...
Αλήθεια έκτη -και τελευταία, για την ώρα, παρότι θα μπορούσε να ήταν και πρώτη-: Επειδή συχνά - πυκνά εκ κατεχομένων μεριάς δίνεται η εικόνα ενός γεωγραφικού προσδιορισμού του ψευδοκράτους, να μην ξεχνούμε ποτέ πως: ο “αμιγής” αυτός διαχωρισμός της κυπριακής επικράτειας, που δημιουργεί την αίσθηση γεωγραφικών συνόρων μεταξύ των κατεχομένων και των ελεύθερων περιοχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, μόνο νόμιμος δεν είναι. Αντίθετα, είναι αυτός αποτέλεσμα παράνομης στρατιωτικής εισβολής και κατοχής μέρους της κυπριακής επικράτειας από τρίτη χώρα και συνακόλουθα είναι αποτέλεσμα παράνομου και βίαιου εκτοπισμού του πληθυσμού, που ίσαμε το 1974 διέμενε στις κατεχόμενες περιοχές.
Επιπλέον: η αίσθηση του αμιγούς τ/κ πληθυσμού στα κατεχόμενα είναι -αφ’ ενός- προϊόν μεταφοράς του τ/κ στοιχείου από τις ελεύθερες περιοχές -μέσω βρετανικών βάσεων και Τουρκίας- στις κατεχόμενες περιοχές, λίγους μήνες μετά την τουρκική εισβολή, και -αφ' ετερου και πρωτίστως- προϊόν εποικισμού, εθνοκάθαρσης και αλλοίωσης του δημογραφικού, ιστορικού, πολιτιστικού και θρησκευτικού χαρακτήρα των κατεχομένων περιοχών. Όλα αυτά μαζί -και το κάθε ένα χωριστά- συνιστούν, βεβαίως, εγκλήματα πολέμου. Για τα οποία η Τουρκία ουδέποτε έχει λογοδοτήσει. Και με τα οποία η Άγκυρα και το εδώ υποτελές σ' αυτήν κατοχικό καθεστώς ζητούν από τους Ελληνοκύπριους όχι μόνο να τα αποδεχτούμε -στα πλαίσια μιας δίκαιης, κατ' αυτούς, λύσης- αλλά και να τα νομιμοποιήσουμε!!!
• Στη φωτογραφία οι Μουσταφά Ακιντζί και Οζντίλ Ναμί [κέντρο και αριστερά, αντίστοιχα] μαζί με τον Μπαρίς Μπουρτζιού [διευθυντή του γραφείου του κατοχικού ηγέτη] στη διάσκεψη της Γενεύης [Γενάρης 2017].









