Αλήθεια, γιατί όχι τα πυρά και κατά Αναστασιάδη μεριά;

Ωστόσο: Το ΕΛΑΜ δεν είπε χθες τίποτε λιγότερο και δεν παρέλειψε τίποτε περισσότερο από όσα είπε και παρέλειψε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης. Το ΕΛΑΜ είναι -ιδεολογικά- αυτό που είναι και που ορθά περιγράφουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά δεν παύει να είναι ένα μικρό περιθωριακό κόμμα. Το οποίο όλα τα δημοκρατικά πατριωτικά κόμματα μπορούν, άμα το θέλουν να αποφεύγουν. Ακόμη και στη βουλή μέσα. Και πραγματικά διερωτούμαι γιατί δεν το κάνουν. Για΄τι δεν το απομονώνουν. Γιατί δεν σηκώνονται από τα έδρανα τους οι βουλευτές των άλλων κομμάτων, όταν οι εκπρόσωποι του ΕΛΑΜ παίρνουν το λόγο...

Δεν συμβαίνει το ίδιο, όμως,  με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο οποίος, ανεξάρτητα από το πολιτικό του παρελθόν, είναι σήμερα -είτε μας αρέσει είτε όχι- το πρόσωπο που εκπροσωπεί τον ύψιστο θεσμό του κράτους μας: την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κάτι που τα κόμματα και κυρίως τα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν μπορούν να παραγνωρίζουν και να απαξιούν. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν μπορούν να κρίνουν και επικρίνουν τον πρόεδρο Αναστασιάδη για τον περί πραξικοπήματος και της τότε περιόδου πολιτικό του λόγο. Λόγο που απέχει από την ιστορική πραγματικότητα και -εν πολλοίς- λόγο που αποδίδει στρεβλά και μειωτικά για τη δημοκρατία και τους υπερασπιστές της τα διαδραματισθέντα στην  κρίσιμη εκείνη περίοδο: Την περίοδο της έκνομης και παράνομης δράσης της ΕΟΚΑ Β’, αλλά και αυτή τούτη την προ-πραξικοπηματική και μετα-πραξικοπηματική δράση της.

Αλήθεια: Τι είπε -και δεν είπε- χθες ο πρόεδρος Αναστασιάδης, σε δηλώσεις του μετά το επίσημο μνημόσυνο των ηρώων της Αντίστασης κι της Δημοκρατίας; Μα τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο από αυτά που τα κόμματα της αντιπολίτευσης -δικαίως- αποδίδουν στο ΕΛΑΜ και τους εκπροσώπους του. Βλέπετε, για την χθεσινή επέτειο, ο πρόεδρος Αναστασιάδης ανέφερε -σύμφωνα με σχετική ανταπόκριση του ΚΥΠΕ- πως “ο διχασμός μάς οδήγησε στο προδοτικό πραξικόπημα”. Έτσι απλά!

Με άλλα λόγια στο πραξικόπημα δεν μας οδήγησε η προδοσία της χούντας και της ΕΟΚΑ Β’. Με άλλα λόγια, το πραξικόπημα δεν ήταν η τελική κατάληξη της παράνομης δράσης  της ΕΟΚΑ Β’ μηδέ αποτέλεσμα της άλωσης της Εθνικής Φρουράς από την χούντα των Αθηνών. Απλά για τον πρώτο αξιωματούχο της Κυπριακής Δημοκρατίας στο πραξικόπημα μας έφερε ο... διχασμός!

Οποία αισχύνη κι οποίος ανιστόρητος και παραπλανητικός ισχυρισμός. Αλλά και οποία πολιτική παραδοξότητα... Διότι τι άλλο από πολιτική παραδοξότητα είναι να αποκαλείται διχασμός η παρανομία και το έγκλημά; Τι άλλο από πολιτική παραδοξότητα, εμποτισμένη με συνειδητή παραποίηση της ιστορίας, είναι να αποδίδεται ένα έγκλημα εθνικής προδοσίας -όπως κάθε απόπειρα κατάλυσης της έννομης και συνταγματική τάξης και δολοφονίας του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου μιας χώρας- σε διχασμό του λαού. Ενδεχομένως και των πολιτικών δυνάμεων...

Αν αυτό δεν είναι βιασμός της ιστορίας τι είναι; Αν αυτό δεν είναι συνειδητή απόπειρα να μοιραστούν ευθύνες για ένα έγκλημα κατά μιας χώρας και ενός λαού στον ίδιο το λαό, τότε τι είναι; Αν αυτό δεν είναι απόπειρα δικαίωσης των πραξικοπηματιών, τότε τι είναι; Και προσέξτε, όχι από τον οποιονδήποτε τυχόντα πολίτη αυτού του τόπου, αλλά από τον πρώτο πολίτη: τον πρόεδρο τη Δημοκρατίας! Αυτό είναι που ανέμενα από τα κόμματα να θίξουν χθες με τις δηλώσεις τους. Κι αυτό είναι που δεν διάβασα, δεν άκουσα και δεν είδα να πράττουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Και με λύπησε τούτο ιδιαιτέρως...

ΥΓ: Λέτε το καμένο προεδρικό μέγαρο στη φωτογραφία, του οποίου ένοικος είναι τα τελευταία πέντε -και κάτι- χρόνια ο Νίκος Αναστασιάδης, να κάηκε στον διχασμό των Κυπρίων απάνω και όχι στο... προδοτικό χουντοφασιστικό εοκαβήτικο πραξικόπημα, που είχε ως στόχο την ανατροπή και δολοφονία του προέδρου, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου; Αν ναι, τότε χρειαζόμαστε όλοι επειγόντως μαθήματα ιστορίας και... δημοκρατίας

Κυπ. Κ.