Το -ανεπίτρεπτο- συγχωροχάρτι Αναστασιάδη στην εγκληματική ΕΟΚΑ Β’

Και όχι μόνο αυτό: Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας -που από την 1η Μαρτίου 2013 ακούει στο όνομα Νίκος Αναστασιάδης- απευθυνόμενος στον κυπριακό λαό, αντί να εκφέρει -ως όφειλε ιστορικά και πολιτικά- συγκεκριμένο και ευθύ λόγο, χρησιμοποιεί -ακόμη- το συγκαλυμμένο και γενικό λόγο. Αρκείται, με άλλα λόγια, στις γενικόλογες φράσεις και αναφορές, αλλά φευ αφήνει -πολιτικά και όχι μόνο- σκιές επί “δικαίων” και “αδίκων”. Κατά τα άλλα αυτός, ο ίδιος Αναστασιάδης, ως Πρόεδρος του κυπριακού κράτους απευθύνεται -λέγει- στον κυπριακό λαό για να εκφράσει -λέγει- «τα βαθύτατα αισθήματα εκτίμησης, σεβασμού και τιμής».

Αλλά, πρόεδρε, τι σόι βαθύτατη εκτίμηση και σεβασμό προς τον κυπριακό λαό εκφράζεις με ένα κείμενο, στο οποίο αρνείσαι να καταδείξεις -πέραν της Τουρκίας και της χούντας των Αθηνών- τους αίτιους και αρνητικούς πρωταγωνιστές της τραγωδίας που ο λαός μας βιώνει όχι μόνο από το 1974, αλλά και πολύ νωρίτερα, από τις πρώτες-πρώτες στιγμές της ανεξαρτησίας της Κύπρου;

Αλήθεια, τι σόι «φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης» αποτίεις «σε όσους αγωνίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους για απαλλαγή από τον αποικιακό ζυγό, προς όσους αγωνίστηκαν για την υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και της δημοκρατικής νομιμότητας στη χώρα μας», όταν δεν διευκρινίζεις ότι η ανάγκη και το πατριωτικό και δημοκρατικό καθήκον για υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και της δημοκρατικής νομιμότητας στη χώρα μας, προηγήθηκε κατά πολύ της βάρβαρης τουρκικής εισβολής και κατοχής; Πράγμα που σημαίνει ότι αυτοί που απεργάζονταν την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας -στο όνομα της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα- και αυτοί που κτυπούσαν τη δημοκρατική -και συνταγματική, συμπληρώνω- νομιμότητα στην Κύπρο, βαφτίζοντας την παράνομη αυτή δραση τους ως... “εθνικό αγώνα”, ήσαν Έλληνες Κύπριοι, που προέρχοταν όλοι από την λεγόμενη “ενωτική παράταξη” και τις τάξεις της ΕΟΚΑ; Ο αρχηγός της οποίας -Γρίβας- την “έπανέφερε” στη ζωή τον Σεπτέμβρη του 1971, για να ολοκληρώσει, είπε, τον αγώνα της -την Ένωση με την Ελλάδα- που δεν τέλειωσε το 1959 με την ανεξαρτησία της Κύπρου;

Θα μου πείτε, βέβαια, ότι στο διάγγελμά σας αναφέρετε ακόμη, ανάμεσα σ’ άλλα και τα ακόλουθα: «Δυστυχώς οι εμμονές και αντιλήψεις που διαχρονικά εμπεδώθηκαν, δεν επέτρεψαν την πίστη στο νεοσύστατο κράτος. Σε τούτο συνέβαλαν και οι παρεμβάσεις των όσων ανέλαβαν την εγγύηση της συνταγματικής τάξης και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τέσσερα χρόνια μετά την ανεξαρτησία, η Κυπριακή Δημοκρατία δεχόταν το πρώτο πλήγμα. Ως αποτέλεσμα των αιματηρών τουρκικών σχεδιασμών και προκλήσεων, οδηγηθήκαμε στην αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων αξιωματούχων από την Κυβέρνηση, αλλά και στις πρώτες διακοινοτικές ταραχές.
Οι προσπάθειες κατάλυσης του κράτους από την Τουρκία και όσους εκτελούσαν τις εντολές της απέτυχαν, αφού  τα  Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν τη νομιμότητα του κράτους και της Κυβέρνησής του.
Δυστυχώς, τα όσα ακολούθησαν, οι συνεχιζόμενες παρεμβάσεις, απέτρεψαν τη βελτίωση του συντάγματος και την επάνοδο των Τουρκοκυπρίων στις δομές του κράτους, ενώ  η διχόνοια μεταξύ των Ελληνοκυπρίων οδήγησε στην παρανομία και στο πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών με αποτέλεσμα την εισβολή και τη συνεχιζόμενη έκτοτε κατοχή»

Να με συμπαθάτε, πρόεδρε, αλλά με τα πιο πάνω συσκοτίζετε, δεν ξεκαθαρίζετε την ιστορική αλήθεια και πραγματικότητα. Εντάξει, δεδομένες και αναντίλεχτες οι βαρύτατες ευθύνες της Τουρκίας, δεδομένοι και αναντίλεχτοι οι σχεδιασμοί της Τουρκίας -ιδιαίτερα μετά την εκδήλωση του ένοπλου αγώνα της ΕΟΚΑ το 1955- να θέσει την Κύπρο υπό τον έλεγχό της, ωστόσο: καταλυτικό ρόλο για να θέσει σε εφαρμογή αυτούς τους σχεδιασμούς, έπαιξαν και Έλληνες Κύπριοι, που θεωρούσαν εαυτούς εθνικόφρονες και πατριώτες. Και μάλιστα περισσότερο “εθνικόφρονες” και περισσοτερο “πατριώτες” από όλους τους άλλους Ελληνοκύπριους. Από αυτούς, δηλαδή, που ήσαν περήφανοι για την εθνιή τους καταγωγή, αλλά πίστεψαν -πανάθεμά τα- στην ανεξαρτησία της Κύπρου και κατά συνέπεια στην Κυπριακή Δημοκρατία και όχι στην Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Αυτοί, Πρόεδρε, απουσιάζουν από το διάγγελμά σας. Τόσο ονομαστικά, που θα έπρεπε, όσο και ως -έστω- συμφραζόμενο. Κι αυτή είναι η ενωτική παράταξη -η πλειοψηφία, δηλαδή της ΕΟΚΑ- από την οποία προέρχεστε κι εσείς, κύριε πρόεδρε. Και τους “αγωνιστές” αυτής της παράταξης, κύριε πρόεδρε, τα “παλληκάρια” της παράνομης ΕΟΚΑ Β’, εσείς στην περίοδο της παράνομης δράσης τους, τους υπεραπιζόσασταν ενώπιον των δικαστηρίων ως δικηγόρος τους. Φευ, όμως, ο νεαρός δικηγόρος Νίκος Αναστασιάδης, με την όποια πολιτική -και όχι μόνο- δράση εκείνης της περιόδου, κάποτε μεγάλωσε, μπήκε σε κόμμα -Συναγερμός- εκέγηκε βουλευτής, ανέλαβε αξιώματα στο κόμμα του -ίσαμε την προεδρία του- και στο τέλος εκλέγηκε στο ύψιστο πολιτειακό αξίωμα αυτού του κράτους. Του κράτους που η “ενωτική παράταξη” -με όποια ονόματα κατά καιρούς διατηρούσε- ήθελε βίαια να καταλύσει.

Αυτός, λοιπόν, ο Πρόεδρος, κύριε πρόεδρε- ότι και να ήταν προηγούμενα πρέπει να το διαγράψει και να είναι, να σκέφτεται και να ενεργεί ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Πρόεδρος όλων των Κυπρίων. Όχι ως Πρόεδρος της παράταξης από την οποία προέρχεται και -πρωτίστως- όχι ως “καθαρτικό” της παράνομης δράσης της ενωτικής παράταξης, τελευταίο όνομα της οποίας ήταν του «ΕΟΚΑ Β’». Ούτε να το παίζετε ως ιερωμένος που δίδει στον “αμαρτήσαντα” συγχωροχάρτι. Διότι, πολύ απλά η ΕΟΚΑ Β’ ήταν μια παράνομη, ένοπλη, έκνομη και εγκληματική οργάνωση, αλλά και η οποία -αυτή και οι παράνομοί της- ουδέποτε απολογήθηκαν ή/και ζήτησαν τη συγώρεση του κυπριακού λαού.

*ΣΗΜ: Ο ισχυρισμός ότι «η διχόνοια μεταξύ των Ελληνοκυπρίων οδήγησε στην παρανομία και στο πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών με αποτέλεσμα την εισβολή και τη συνεχιζόμενη έκτοτε κατοχή» δεν είναι μόνο αυθαίρετος και ανιστόρητος, αλλά και εγκληματικά γελοίος. Πρώτον γιατί δεν μπορούμε να μιλούμε για διχόνοια μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και ότι αυτή έφερε ό,τι έφερε στο λαό και τον τόπο, δηλαδή καταλογίζοντας σε όλους ευθύνες. Η ιστορική πραγματικότητα είναι ότι μια μερίδα του λαού από την αρχή δεν συμβιβάστηκε με το ανεξάρτητο κράτος και άρχισε να το πολεμά για να φέρει την ένωση με την Ελλάδα. Όχι στην πολιτική αρένα, αλλά μετερχόμενη παράνομων και έκνομων δράσεων με εγκληματικές πράξεις και ενέργειες. Μία ήταν η πλευρά -η λεγόμενη ενωτική παράταξη με επικεφαλής τον Γρίβα- που μπήκε στην παρανομία κι αυτή και η δράση της οδήγησε στο πραξικόπημα και τηνεισβολη/κατοχή. Δεύτερο, είναι το ολιγότερο αφελές -πράγμα ανεπίτρεπτο για ένα Πρόεδρο- να ισχυρίζεται κάποιος ότι έστω ακόμη και η διχόνοια μεταύ Ελληνοκυπρίων θα μπορούσε ποτέ να οδηγήσει την χούντα των Αθηνών σε πραξικόπημα στην Κύπρο, χωρίς τη συμμετοχή Κυπρίων. Και στο χουντοφασιστικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, κύριε πρόεδρε, δεν συμμετείχε μόνο η χούντα, αλλά και η χουντοκρατούμενη Εθνική Φρουρά και η ΕΟΚΑ Β’. Κι είναι τούτο ιστορικά και ανεξίτηλα καταγραμμένο, ότι και να ισχυρίζεται ακόμη και ο νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Κυπ. Κ.

Φωτογραφία: Πάνω ο πρόεδρος Αναστασιάδης. Κέντρο και κάτω εικόνες από το πραξκόπημα της 15ης Ιουλίου και τη δράση της ΕΟΚΑ Β πριν και κατά το πραξικόπημα...