Τιμώντας τη μνήμη του τρίτου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιώργου Βασιλείου, παραθέτω μερικές πληροφορίες για τη ζωή, τη δράση και την προσφορά του, όχι τόσο γνωστές στο ευρύ κοινό. Είχα τη χαρά να γνωρίσω και να συνεργαστώ με διάφορους τρόπους μαζί του και να διαπιστώσω κάποια από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του που ξεχώριζαν.
Αυτό κι αν ήταν ποδαρικό... Μια ιμπεριαλιστική επέμβαση (στη Βενεζουέλα), απειλές για επόμενους στόχους (από την Κούβα, την Κολομβία και το Μεξικό μέχρι τη Γροιλανδία και το Ιράν), πειρατικά ρεσάλτα σε πλοία. Και ακόμα δεν έκλεισε δεκαήμερο στο 2026...
Ας δούμε τη μεγάλη εικόνα, το διεθνές σκηνικό, στη μορφή που πήρε στο 2025. Με κυρίαρχα δύο πολεμικά μέτωπα, στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, βιώσαμε έναν κόσμο αστάθειας, αβεβαιότητας, ρευστότητας. Στις διεθνείς σχέσεις ατόνησαν οι σταθερές, που για πολλές δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κρατούσαν την υφήλιο σε κάποια ισορροπία. Έπαψε παράλληλα να ισχύει ο συσχετισμός πολιτικών δυνάμεων και εξουσίας στις δυτικού τύπου δημοκρατίες, όπου κυριαρχούσαν ισχυροί κομματικοί σχηματισμοί με εναλλασσόμενη παρουσία στην εκτελεστική εξουσία.
Ο παγκόσμιος σερίφης και μακελάρης, ο πορτοκαλί φασίστας Τραμπ, ως ιδανικός εκπρόσωπος της πετρελαιακής και της πολεμικής βιομηχανίας, ασυμμάζευτος πλέον σε όσα λέει, προχώρησε σε νέες, πρωτοφανείς για την κυνικότητά τους και την ωμότητά τους, δηλώσεις, αναφέροντας ότι «Δεν χρειάζομαι το Διεθνές Δίκαιο, έχω την ηθική μου»!
