Μπροστά σε νέες ταχύτητες και προκλήσεις η Ευρώπη

Θα πρέπει να σημειωθεί πως, ενώ η Δυτική Ευρώπη χαιρέτισε τη νίκη του εντούτοις η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη έμεινε αδιάφορη λόγω του χάσματος που υπάρχει ανάμεσα στα παλαιά κράτη της ΕΕ στη Δύση και στα νεότερα της Ανατολική Ευρώπης λόγω της σύγκρουσης στα εθνικά συμφέροντα, των αξιών και οραμάτων για το μέλλον που θέτουν σε κίνδυνο την ΕΕ μακροπρόθεσμα.

Από την άλλη πλευρά παρατηρούμε μια σειρά βαλκανικών χωρών όπου οι φιλοδοξίες τους δεν ικανοποιούνται για να ενταχθούν στην ΕΕ (Αλβανία, ΠΓΔΜ, Σερβία κλπ.) λόγω των βίαιων εθνοτικών εντάσεων, πολιτικής και οικονομικής αστάθειας, διαφθοράς, οργανωμένου εγκλήματος, απομάκρυνση από τις δημοκρατικές αξίες κλπ.

Παρόλο που τα δυτικά κράτη καταλογίζουν ευθύνες στα ανατολικά κράτη, εντούτοις διακατέχονται από απροθυμία για να ξεπερασθούν οι δυσκολίες τους και να επιταχύνουν την ένταξή τους.

Ο Μακρόν υπόδειξε με την εκλογή του κάποια τιμωρητικά μέτρα κατά των απειθάρχητων κρατών όπως είναι η Ουγγαρία και Πολωνία με αναστολή της ψήφου τους για μια χρονική περίοδο.

Παρά το γεγονός ότι μια ομάδα από τον στενό πύρωνα της ΕΕ θα μπορούσε να επιδιώξει κυρώσεις, εντούτοις η Λευκή Βίβλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, άνοιξε το δρόμο συνεργασιών με χώρες οι οποίες υιοθετούν την άμυνα, εσωτερική ασφάλεια, φορολογική και κοινωνική πολιτική.

Πιέσεις για αλλαγές στην ευρωπαϊκή πολιτική προέρχονται από παντού και στοχεύουν την Γερμανία για να προβεί σε δημόσιες δαπάνες για να ενθαρρυνθούν οι εργοδότες να αυξήσουν τους μισθούς γιατί είναι η μόνη χώρα που η κότα γεννά χρυσά αυγά και έχει τεράστια πλεονάσματα δισεκατομμυρίων ευρώ σε ετήσια βάση από τις συναλλαγές με τα άλλα κράτη - μέλη και από τους μηδενικού τόκους για τα δάνεια που τυγχάνει και από τα πρόσθετα έσοδα από την φορολογία.

Πέραν των προτάσεων Μακρόν για ενιαίο προϋπολογισμό στην Ευρωζώνη ή στενότερη δημοσιονομική ενοποίηση της ευρωζώνης, κοινά επενδυτικά projects, αντιμετώπιση των οικονομικών σοκ, την έκτακτη χρηματοοικονομική βοήθεια κλπ. είναι και οι προτάσεις του νομπελίστα οικονομολόγου Joseph Stiglitz που εισηγείται την αναμόρφωση της βασικής δομής του συστήματος του ευρώ, καθώς επίσης η ΕΚΤ να ξαναγράψει την φορολογική νομοθεσία, να χαλαρώσει η νομισματική πολιτική και να αλλάξουν οι κανόνες της εταιρικής διακυβέρνησης, περιπλέον να ληφθούν μέτρα για την ανισότητα των ελίτ και του λαού, απασχόλησης, ανάπτυξης, αναδιάρθρωσης του χρέους κλπ.

Τα προβλήματα στην ΕΕ και εκτός αυτής, έφεραν τους ανέμους αναρχίας λόγω της άναρχης παγκοσμιοποίηση των χρηματοπιστωτικών προϊόντων της ψηφιακής επανάστασης, της ανεξέλεγκτης φιλελευθεροποίησης των αγορών, τη ριζική εξασθένιση της εργατικής τάξης, την κατάρρευση των ενδιάμεσων αντιπροσωπευτικών τάσεων, τις σειρήνες των λαϊκίστικών κραυγών εθνικισμού, κλειστοφοβίας, αντικαπιταλισμού, αυταρχισμού, διχασμού, το Brexit και τις μετεξελίξεις του.

Αυτά όλα, βοηθούν όλους εκείνους που θέλουν να απαλλαγούν από τις αξίες που εκπροσωπεί η Ευρώπη (δημοκρατία, ανεκτικότητα στην διαφορετικότητα, απαγόρευση της ποινής του θανάτου, αλληλεγγύη, καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, προστασίας του περιβάλλοντος κλπ.

Για να μην επανέλθει η Ευρώπη στη μεγάλη συρρίκνωση, επιβάλλεται μεγάλος συμβιβασμός γιατί οι άνθρωποι δεν είναι μόνο πολιτικά όντα αλλά και οικονομικά που δεν περιορίζονται μόνο στις παραγωγικές και εργατικές σχέσεις αλλά επεκτείνονται σε μια σειρά τομείς, που εξασφαλίζουν ποιότητα και σταθερότητα της δημοκρατίας, σταθερότητας νομίσματος ή αντίστροφα.

Τώρα που γεννιέται μια νέα ελπίδα για περαιτέρω ευρωπαϊκή ενοποίηση θα πρέπει αυτή να στηριχθεί στην σταθερότητα, όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων, όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να λειτουργούν πολιτικά και να διευρύνουν συνεχώς τα δικαιώματά τους χωρίς στερήσεις.

Μπροστά στο νέο ξεκίνημά της, η Ευρώπη επιβάλλεται να έχει ηγέτες με ξεκάθαρε ευρωπαϊκές θέσεις για να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες προκλήσεις που την περιβάλλουν και να ξεφύγει από τον κενό χώρο που στήνει η ίδια στον εαυτό της.