Η σημασία της Ελευθερίας και Δικαιωμάτων σε μια Δημοκρατία
- Written by eKypros
Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής
Παρά το γεγονός ότι όλοι εστιάζουμε την προσοχή μας στην δυνατότητα αυτόβουλης και απεριόριστης δράσης σύμφωνα με τις επιθυμίες κάποιου για την ικανοποίηση των δικών του επιθυμιών και προτιμήσεων εντούτοις κανένα άτομο δεν είναι απόλυτα ελεύθερο λόγω πλήθους φυσικών, κοινωνικών και θεσμικών περιορισμών.
Η αξία της ελευθερίας δεν περιορίζεται στα όσα περιγράψαμε πιο πάνω σε γενικές γραμμές αλλά και στις υπόλοιπες αξίες που θα πρέπει να αναμετρηθεί όπως είναι:- ισότητα, δικαιοσύνη, ευτυχία, ευημερία, συναίνεση γιατί μέσω αυτών επιτυγχάνεται:- σταθερότητα, ασφάλεια, ισοπολιτεία που το αποκορύφωμα τούτων είναι η πολιτική, κοινωνική και οικονομική ελευθερία.
Εκεί που ισχύουν και εφαρμόζονται τα πιο πάνω αυξάνεται η ευτυχία και ευημερία και δι αυτών εκτιμάται η αξία της ελευθερίας.
Γι αυτό δεν πρέπει να είμαστε δογματικά γιατί η ελευθερία είναι καταρχήν η απουσία καταναγκασμών, εμποδίων κλπ. και γι αυτό οι φιλελεύθεροι δεν εμπιστεύονται ποτέ την κράτηση εξουσία και αντιμετωπίζουν τις δραστηριότητες της με καθαρή εχθρότητα και με μεγάλη καχυποψία η οποία συνδυάζεται με καθαρή εχθρότητα και που πολλές φορές οδηγά στην εμμονή για εξαφάνιση του κράτους, το οποίο χρησιμεύει στην δόμηση της φιλελεύθερης κοινωνίας και της προστασίας της ελευθερίας.
Το δημοκρατικό κράτος εκφράζει τις αντιλήψεις μιας συγκεκριμένης κοινωνίας, η οποία συχνά είναι συντηρητική και θέλει να επιβάλλει τον κομφορμισμό της πλειοψηφίας στο σύνολο των ατόμων που την αποτελούν.
Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν σε ποιο βαθμό αξιοποιούμε την ελευθερία μας που διαθέτουμε όταν δεν έχουμε εμπόδια.
Η αρνητική ελευθερία σε απελευθερώνει αλλά δεν σου δίδει ευκαιρίες και έτσι η αναγνώριση των δικαιωμάτων θα πρέπει να είναι φειλώδη.
Τα δικαιώματα χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες που είναι:- τα πολιτικά, τα ατομικά και τα κοινωνικά.
Τα πολιτικά δικαιώματα ήταν τα πρώτα που ανακαλυφθήκαν από τους αρχαίους Αθηναίους, αλλά τα ατομικά δικαιώματα χρειάστηκαν 20 αιώνες για να κατοχυρωθούν σε Σύνταγμα του 18ου αιώνα ενώ τα κοινωνικά άρχισαν να διαμορφώνονται στα μέσα του 19ου αιώνα και να αναγνωρίζονται μαζικά στα μέσα του 20ου αιώνα (εργασία, εκπαίδευση, υγεία) που με την πρόσφατη οικονομική κρίση δέχθηκαν ανελέητα πισώπλατα κτυπήματα.
«Η ελευθερία μας σταματά εκεί όπου ξεκινά η ελευθερία του άλλου» και γι αυτό καλό θα ήταν εάν όλοι μας θέσουμε κάποια όρια στην ανθρώπινη συμπεριφορά μας που δεν ενοχλούν την ελευθερία, ιδιοκτησία και την ζωή κάποιου.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι «η απαρίθμηση στο Σύνταγμα ορισμένων δικαιωμάτων δεν αποκλείει ή υπονομεύει άλλα δικαιώματα τα οποία διατηρεί ο λαός» όπως:-
(α) Η ελευθερία είναι ο κανόνας, όχι η εξαίρεση στην συνταγματική οργάνωση μιας κοινωνίας. (β) η ελευθερία περιορίζεται μόνο για να απαγορευτεί η βλάβη σε άλλα άτομα και (γ) η ελευθερία προηγείται όλων των άλλων ανταγωνιστικών αρχών.
Στις σύγχρονες ώριμες φιλελεύθερες δημοκρατίες, διεξάγεται ένας σοβαρός συνταγματικός διάλογος γύρω από τις αμβλώσεις, ευθανασία, παρένθετη μητρότητα, πώληση / ανταλλαγή οργάνων, μεταμόσχευση, τύχη του σώματος / γενετικού υλικού μετά το θάνατο, αναπαραγωγική και θεραπευτική κλωνοποίηση, σεξουαλικές σχέσεις, σεξουαλική εργασία / πορνογραφία, χρήση ναρκωτικών / απαγορευμένων φαρμάκων.
Τελειώνοντας, θέλουμε να σημειώσουμε πως το άτομο είναι ο φυσικός ιδιοκτήτης του σώματος του και οποιαδήποτε κατανομή δικαιωμάτων ξεκινά από την μεγιστοποίηση της ελευθερίας η οποία επιτυγχάνεται με την αφαίρεση των περιορισμών που δεν δικαιολογούνται από την αρχή της βλάβης και την περιχαράκωση του σκληρού πυρήνα των δικαιωμάτων για εμπέδωση της φιλελεύθερης αρχής.