Η γεωπολιτική παρακμή του ελληνισμού

Η παρουσία του μέσω του πολιτισμού, εμπορίου και οικονομίας τoν κατέστησε κυρίαρχο για 3000 χρόνια στις διάφορες περιοχές λόγω της διακριτικότητας που τήρησε μέσω των πνευματικών ανθρώπων εμπόρων και άλλων.

Αυτή η αποτελεσματική παρουσία άρχισε να αντιστρέφεται λόγω του γεγονότος, το έθνος – κράτος δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις νέες παγιωμένες πολιτικές που εμπεδώθηκαν στην Ευρώπη και αλλού λόγω του αναπτυσσομένου εθνικιστικού και πολιτικοκοινωνικού κινήματος της εποχής.

Η εθνική αφύπνιση και ο εθνικισμός του 18ου και 19ου αιώνα συνέβαλαν στην εθνική χειραφέτηση των Ελλήνων αλλά συνάμα έγιναν αιτία να ξεριζωθεί ο ελληνισμός από την Μεσόγειο γιατί δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις νέες δημιουργούμενες καταστάσεις και στις εθνικές προκλήσεις των αντιπάλων στην ευρύτερη περιοχή συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου, λόγω του Τουρκικού εθνικισμού αλλά και των σοβαρών αδυναμιών των ηγεσιών του ελληνισμού να διαμορφώσουν προσγειωμένες πολιτικές.

Τα επιτεύγματα των Βαλκανικών πολέμων έδωσαν νέα διάσταση στο εδαφικό και στα σύνορα της Ελλάδας αλλά υστέρησαν στους σχεδιασμού των Τούρκων επειδή δεν διέθεταν επαρκείς δυνάμεις, ρεαλιστική στρατηγική και πολιτική και πορευόταν με το πνεύμα της Μεγάλης Ιδέας και της διχόνοιας.

Αυτό διαπιστώνεται στους πολέμους του 1897, 1922 και 1974 όπου υποστήκαμε σοβαρές ήττες, παρά το γεγονός εκ των υστέρων δόθηκαν κάποιες εξηγήσεις που εστιάζονταν σε λόγους εθνικής αξιοπρέπειας.

Πρέπει να ειπωθεί πως το ελληνικό κράτος που προέκυψε από την επανάσταση του 1821 οφείλεται κατά ένα μέρος στην περιορισμένη στρατιωτική νίκη των Ελλήνων αλλά συνάμα και στην παρέμβαση των τριών ναυτικών μοιρών Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας, στην ναυμαχία του Ναβαρίνου το 1827, της συμμετοχικής του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος στην Πελοπόννησο το 1828 και στην απομάκρυνση του αιγυπτιακού στρατεύματος.  Η δε σύσταση του κυπριακού κράτους το 1960 οφείλεται στη συμμαχική διπλωματία και στα συμφέροντα και επιδιώξεις της.

Η αδυναμία του ελληνικού κράτους οφειλόταν στο γεγονός ότι δεν κάλυπτε το βασικό εθνικό κορμό και είχε περιορισμένα σύνορα και πόρους. Για το Κυπριακό μπορούμε να σημειώσουμε ότι δεν έγινε σωστή διάγνωση των λόγων που στασιάσθηκε το κυπριακό κράτος και των γεωπολιτικών – στρατηγικών – συμφερόντων και εμπλοκών των αναμειγμένων διεθνών δυνάμεων στην περιοχή για επικράτηση και έλεγχο της περιοχής και παρασύρθηκαν αμφότερες οι πλευρές σε μαξιμαλισμούς και σε υπερεκτιμήσεις δυνάμεων, δυνατοτήτων και στρατηγικών.

Τα προβλήματα που προκύπτουν για τον ελληνισμό, οφείλονται στην έλλειψη πραγματικής διοίκησης, οράματος, ανταγωνιστικότητας, της συνεχιζόμενης χρεοκοπίας, βολέματος, αναξιοκρατίας, διαφθοράς, εγωισμός κλπ.

Η πραγματικότητα είναι μία και μοναδική πως ακμή και παρακμή συμπεριλαμβάνονται στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι και είναι μέρος της διεθνούς πολιτικής σε κάθε εποχή.

Εκείνο που ξενίζει εστιάζεται στο γεγονός ότι σε αμφότερες τις περιπτώσεις Ελλάδας και Κύπρου η συρρίκνωση συμπίπτει με την εθνική αποκατάσταση επειδή συνέχεια πορευόμαστε με την αλαζονεία, υπεροψία και σε ολισθηρά μονοπάτια και πιθκιαυλίζουμε για την εξουσία αποκόπτοντας την πραγματικότητα αντί να σκεφτόμαστε για το μέλλον.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι σαν ελληνισμός δεν διδαχθήκαμε από τις πικρές αλήθειες της κακής μας πορείας και από τις σοβαρές προκλήσεις που δεχόμαστε λόγω περιοχή και ούτε από τις γεωπολιτικές αδυναμίες και ελλείψεις ισχύος και επιμένουμε να οξυγονωνόμαστε με την κουλτούρα της διχόνοιας, ετσιθελισμού, μοιρολατρίας, τους βολικούς μύθους και τις μεγάλες αφηγήσεις που αναπαράγουν το τέλμα.

Ήρθε η ώρα σαν ελληνισμός να παύσουμε να εθελοτυφλούμε και να γυρίσουμε την πλάτη στα μεγάλα λόγια των πολιτικών και των οικονομικών – κοινωνικών ελίτ, στην μετριότητα των διοικούντων, υποκρισία των ανοικτών παραθύρων για την εφαρμογή των νόμων και να αναζητήσουμε διεξόδους που να θέτουν τέλος στην συρρίκνωση και να οδηγούν στην αναδιάρθρωση, επαναδημιουργίας της κρατικής υπόστασης, του τερματισμού της υπογεννητικότητας, υπανάπτυξης, γήρανσης πληθυσμού, περιορισμού πόρων και στην επίπλαστη ηρεμία που βιώνουμε και που επηρεάζουν άμεσα:- ασφάλεια, εδαφική ακεραιότητα και μέλλον.

Η άνοιξη θα φτιαχτεί για τον Ελληνισμό όταν η αυταρέσκεια και αλαζονεία του μικρομματισμού παραχωρήσει την θέση της στην συναίνεση και φτιαχτούν δομές, συγκρότηση και σοβαρότητα στα εκάστοτε προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Φωτο: Σμύρνη 1922