Η Κορεάτικη Χερσόνησος υπό την απειλή της «Θεωρίας του Τρελού»

Το 1948 στο νότο συγκροτήθηκε η Δημοκρατία της Κορέας και στο Βορρά η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας. Τον Ιούνιο του 1950 ξέσπασε ο πόλεμος της Κορέας, που επέφερε μεγάλες καταστροφές και χιλιάδες νεκρούς από πολλές χώρες, αφού σ’ αυτό τον πόλεμο έλαβαν μέρος πάρα πολλές χώρες, για “υπεράσπιση” των αντιμαχόμενων πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικών συστημάτων.

Μετά την ανακωχή του 1953, ξεκίνησε η διαδικασία της ανασυγκρότησης αλλά και οι δυο χώρες εξακολουθούν να ζουν διαιρεμένες σε δυο διαφορετικά καθεστώτα. Παραδοσιακή ονομασία της Χερσονήσου είναι χώρα της «Πρωινής Γαλήνης», ενώ η ονομασία Κορέα, που χρησιμοποιούν οι Δυτικοί, σημαίνει «Υψηλή και Όμορφη».

Η Βόρειος Κορέα καταλαμβάνει το βόρειο της Χερσονήσου και συνορεύει με Κίνα, Ρωσία και Ν. Κορέα καθώς επίσης βρέχεται από την Κίτρινη Θάλασσα και από την θάλασσα της Ιαπωνίας, και κατέχει το 55% περίπου της Κορεάτικης Χερσονήσου. Από την άλλη η Δημοκρατία της Κορέας καταλαμβάνει το νότιο τμήμα της Χερσονήσου και βρέχεται από την Κίτρινη Θάλασσα και την θάλασσα της Ιαπωνίας ενώ ο Πορθμός της Κορέας χωρίζει την Κορεάτικη Χερσόνησο από την Ιαπωνία. Η έκταση της είναι το 45% της Κορεάτικης Χερσονήσου.

Ο επικεφής της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας, Γιουκιγια Αμάσο, χαρακτήρισέ την τελευταία ενέργεια του Κιμ Γιούνγκ Ουν ως πλήρη περιφρόνηση προς τις απαιτήσεις του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας. Το ερώτημα που τίθεται, ωστόσο, είναι εάν οι εμπλεκόμενες πλευρές και η διεθνής κοινότητα διαθέτουν όλες εκείνες τις επιλογές που θα αποτρέψουν ένα προληπτικό πόλεμο που θα μετέτρεπε σε ένα πραγματικό σφαγείο την Κορεάτικη Χερσόνησο, η οποία είναι η πιο στρατιωτικοποιημένη περιοχή του κόσμου όπου διασταυρώνονται τέσσερις μεγάλες δυνάμεις ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και Ιαπωνία. Κι αυτό επειδή οι δυο κύριοι εμπλεκόμενοι πολιτικοί ηγέτες -Τραμπ και Κιμ- λόγω λαθών υπερεκτιμήσεων και εμμονών μπορούν να φθάσουν στη «θεωρία του τρελού» που εφάρμοσε πρώτος ο Ρίτσαρντ Νίξον, παρόλον που ξεφυλλίζονται εγχειρίδια στρατηγικής του ψυχρού πολέμου.

Παρά τα διπλωματικά μέτρα, τις οικονομικές και διεθνείς επικρίσεις και απομονώσεις που λήφθηκαν ενάντια στο καθεστώς της Βόρειας Κορέας που ο ηγέτης Κιμ δεν πείθεται να εγκαταλείψει το χόμπι της πυρηνικής επίδειξης ισχύος, διότι, κατά τον καθηγητή Τζον Γούλφσβαλ -επίκουρο καθηγητή στο Χάρβαρντ και υπεύθυνο επί διακυβέρνησης Ομπάμα, για την πολιτική αφοπλισμού και μη εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων- δρα μεθοδικά και με βάση σχεδίου και έχει μελετήσει τους πολιτικούς γεωστρατικούς συσχετισμούς των αντιπάλων του και σε ποιον βαθμό θα εκδηλωθούν οι αντιδράσεις.

Πέρα τούτου, ο ίδιος καθηγητής εκτιμά πως ο Αμερικανός πρόεδρος δεν θα προβεί σε στρατιωτική αναμέτρηση, γιατί, μια τέτοια αναμέτρηση, πέραν των ανθρώπινων απωλειών θα επέφερε ισχυρό πλήγμα και στην αμερικανική οικονομία.

Μια γενικευμένη σύγκρουση στην περιοχή εκτός των τεραστίων απωλειών σε έμψυχο και άψυχο υλικό και την γενική καταστροφή των πάντων, θα επαύξανε την προσφυγική κρίση στις γειτονικές χώρες καθώς επίσης μια διάλυση της Βόρειας Κορέας δε θα ήταν επωφελής για τις γειτονικές χώρες λόγω της ενοποίησης της Κορέας.

Πέρα αυτών, στον αμερικάνικο στρατό ακούγονται φωνές πως οι ΗΠΑ, από την πτώση του τείχους του Βερολίνου και μετά, δεν κατάφεραν να αναπτύξουν ένα ισορροπημένο σύνολο στρατιωτικών τεχνολογιών για την καταπολέμηση ενός ισχυρού εχθρού με πυρηνικές δυνατότητες, παρά τη δαπάνη δισεκατομμυρίων δολαρίων στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Αφγανιστάν και Ιράκ. Όπως είναι σήμερα, η πολεμική μηχανή των ΗΠΑ χρειάζεται προηγμένα πολεμικά αεροσκάφη με τεχνολογίες stealth και με αισθητήρες για εντοπισμό στόχων ακριβείας.

Εκτός των άνω τα «γεράκια» του Πενταγώνου υποδεικνύουν πως, η υπερδύναμη του πλανήτη είναι τρομερά απροετοίμαστη για να καταφέρει μια γρήγορη και αποφασιστική νίκη εναντίον του απρόβλεπτου εχθρού «πυρηνικού Κιμ».

Πρέπει να λεχθεί πως η Βόρεια Κορέα διαθέτει μια τεράστια ποικιλία επιθετικών συμβατικών όπλων, πυροβολικού, πυραύλων και πως η φτωχή και απομονωμένη Βόρεια Κορέα με μικρή οικονομία και περιορισμένη ανάπτυξη, μπορεί να υπαγορεύσει όρους στις ΗΠΑ λόγω του «λεγόμενου ασύμμετρου πλεονεκτήματος» που διαθέτει.

Η εμπειρία του παρελθόντος και η απειλή της αμοιβαίας αυτοκαταστροφής ήταν εκείνη που απομάκρυνε την χρήση των πυρηνικών όπλων κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου, και ίσως και τώρα φρενάρει τις πολεμικές αψιμαχίες γιατί μια τέτοια παραβίαση θα μπορούσε να επιβάλει ένα απαράδεκτο κόστος σε Νότια Κορέα, Ιαπωνία και πιθανό στις ΗΠΑ.

Όπως σημειώνει ο Ιαν Μπρεμερ του Eurasia Group, οι στρατιωτικές επιλογές δεν είναι πάνω τραπέζι, αλλά η στρατιωτική απειλητική ρητορική του Τραμπ, έρχεται να ενισχύσει την πολιτική του, ενάντια στην Κίνα και Ρωσία, λόγω των εμπορικών τους πρακτικών και η προβολή ισχύος έναντι της Β. Κορέας είναι το άλλοθι.

Οι αναφερόμενες χώρες, Κίνα και Ρωσία, δεν υιοθετούν παθητική στάση έναντι των απειλών Τραμπ, επειδή είναι ισχυρές χώρες στην περιοχή και στόχος τους είναι να αποτρέψουν τις ΗΠΑ να επέμβουν στην άμεση γεωγραφική τους περιοχή και να αποφύγουν το χάος που κρέμεται πάνω από το κεφάλι της ανθρωπότητας.

Γι αυτό χρειάζονται συναινετικές πολιτικές και προτάσεις και ένας απευθείας διάλογος με στόχο να υποβοηθηθεί η Β. Κορέα να υπεισέλθει σε τροχιά ανάπτυξης και βελτίωσης των υποδομών της σε όλους τους τομείς μέσω των οποίων θα υποβοηθήσει τις μάζες να παλέψουν για την βελτίωση των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών διαβίωσης και όχι η διάλυση του καθεστώτος όπως συνέβη σε άλλες χώρες όπου τέτοιες ενέργειες οδήγησαν σε εμφύλιους και τραγικές καταστάσεις.