Οι προκλήσεις για την Ευρώπη το 2018

Όσο οι λαϊκιστές αυξάνουν την επιρροή τους, τόσο η ανοχή απέναντι τους διευρύνεται και η ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ και κόμματα σε γενικές γραμμές αντιμετωπίζουν τους λαϊκιστές ως ένα ρεύμα που μπορεί να μην είναι αφοσιωμένο στην κυρίαρχη τάξη αλλά να ελέγχεται από αυτή.

Αυτές οι αμηχανίες και ελλείψεις αυτοπεποιθήσεις αποδεικνύουν έλλειμμα ηγεσίας και σχεδίου στην ΕΕ που αντί να στηρίζουν τις ευρωπαϊκές αξίες αποτελούν εκτόνωση κοινωνικών αισθημάτων.

Ο λαϊκισμός στις μέρες μας είναι αχαλίνωτος και οι παλαιοί κανόνες δεν ισχύουν όπως και οι πολιτικές θέσεις που παλαιότερα θεωρούνταν ως κυρίαρχα ρεύματα και πολιτικές θέσεις. Σήμερα χλευάζονται και θεωρούνται εξωπραγματικές.

Σήμερα όλες οι πολιτικές συμμαχίες διαλύονται εξαιτίας βαθιών πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών αλλαγών.

Αυτή η διαγραφή ενότητας, αισθημάτων, κατανόησης, συλλογικότητας, ορθολογισμού, συνυπευθυνότητας οφείλεται στην κυριαρχία του εθνικισμού, αντιπαγκοσμιοποιηση, εναντίωση στην μετανάστευση, απορρύθμιση, ατομικισμό, ευπορισμό, εναντίωση στην πολιτική ορθότητα, απορριπτισμό κλπ.

Αυτό το μεγάλο ρήγμα ακουμπά την δημοκρατία, κοινοβουλευτισμό, και τις αξίες που χάνουν την ελκυστικότητα τους ένεκα του μεγάλου ανταγωνισμού, επικυριαρχίας και νοοτροπίας που κυριαρχεί πως «ο νικητής τα παίρνει όλα» και οι ηττημένοι θεωρούνται εχθροί και όχι αντίπαλοι.

Λόγω αυτής της πόλωσης και αντιπαλότητας που κυριαρχεί επιβάλλεται ένα νέο ξεκίνημα και μια νέα πολιτική που θα κτίζει γέφυρες και θα φέρνει λαούς και ανθρώπους κοντά, απομακρύνοντας τις οποιεσδήποτε εύκολες ανησυχίες που υπάρχουν σε πάρα πολλά διαφορετικά επίπεδα.

Γι’ αυτό απαιτείται θωράκιση της Ευρώπης και των αξιών της, καθώς επίσης, της ΕΕ και των θεσμών της που καταλήγουν στην συνυπευθυνότητα, αλληλεγγύη, ανεκτικότητα, ανοιχτό πνεύμα, ορθολογισμό, ασφάλεια, καταπολέμηση τρομοκρατίας, ανεργίας, φοροδιαφυγής και φορολογικών παραδείσων, εξωτερικών συνόρων, ανάπτυξης, απρεπούς μισθοδοσίας και όρων εργασίας και ενίσχυση των εξωτερικών συνόρων, κοινωνικής ανοχής και εφαρμογής ενός φιλελεύθερου μεταρρυθμιστικού συστήματος, σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων κλπ.

Καλό θα ήταν, εάν φέρναμε ξανά στη μνήμη μας τα τραγικά γεγονότα της λήξης του «μεγάλου πολέμου που φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια όπου ρήμαξε κυριολεκτικά την Ευρώπη με τα εκατομμύρια θύματα και την διάλυση τριών αυτοκρατοριών εξαιτίας της δολοφονίας του αρχιδούκα της Αυστρίας Φρ. Φερδινάνδου και της συζύγου του Σοφίας στο Σαράγεβο που ήταν συγκάλυψη της αντιπαλότητας και συμμαχικών συμφερόντων και επί κυριαρχίας όπως διαπιστούται τώρα της ανερχόμενης Γερμανίας και της κυριαρχίας της Βρετανίας που οδήγησαν και στις μετέπειτα καταστροφές της Ευρώπης.

Επίσης τα προβλήματα φανατισμού και παροξυσμού, είναι από τα τραγικά παραδείγματα που συναντούμε διαχρονικά στην πορεία της Παγκόσμιας Ιστορίας όπως είναι και εκείνο με τον καθολικό Ιεροκήρυκα της Φλωρεντίας Τζιλολαμο Σαβοναρολα που επιχείρησε να πάει κόντρα στο ρεύμα της Αναγέννησης στήνοντας την «πυρά της ματαιοδοξίας» όπου το κάθε αντικείμενο εξέλιξης ετίθετο στην φωτιά (βιβλία, πίνακες, μουσικά όργανα κλπ από τους οπαδούς του.

Μετέπειτα, αυτές οι χιλιάδες των οπαδών του τον κατέκαυσαν στην ίδια πυρά το 1498 επειδή αρνήθηκε την «δοκιμασία της αλήθειας».

Και σήμερα, σε μια σειρά χώρες συναντούμε κήρυκες φανατισμού που ονειρεύονται λαφυραγωγίες και καλό θα ήταν α εργασθούμε όλοι για να ανατρέψουμε αυτή την παγίδευση κτίζοντας ζώνες σταθερότητας, δημοκρατίας και ευημερία με άξονα τον άνθρωπο.

Στη φωτογραφία ζωγραφιά της 8χρονης Δέσποινας-Ειρήνης Τριανταφυλλίδου, μαθήτριας της Β’ Δημοτικού από τη Θεσσαλονίκη, η οποία κέρδισε πανελλήνια διάκριση σε Διαγωνισμό Παιδικής Ζωγραφικής για την Ευρώπη που ονειρεύεται: μια Ευρώπη ενωμένη, ειρηνική, φιλική και χωρίς σύνορα...