Ο μέγας, ο παγκόσμιος και παντοτινός Μάνος Χατζιδάκις, με τον ραδιοφωνικό του λόγο ακτινογραφούσε – σε μόλις 75 δευτερόλεπτα – την 28η Οκτωβρίου ως “λάφυρο” στα χέρια “χιτών, κουτσαβάκηδων”, “ταγματασφαλιτών” και “βασανιστών” της μεταπολεμικής Ελλάδας.
video
Στο εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης του περιοδικού «Vogue» φιγουράρει η νέα πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, παραχωρώντας παράλληλα και την πρώτη της συνέντευξη ενόψει της έλευσής της στη χώρα μας. Ακόμα και η ίδια η επιλογή της να την γνωρίσει το ελληνικό κοινό μέσα από ένα lifestyle έντυπο -εν μέσω της δεδομένης διεθνούς γεωπολιτικής συγκυρίας- μαρτυρά τη βαρύτητα που (δεν) προσδίδει στον ρόλο της και τον συμβολισμό του, καθώς και τη γραμμή που έχει λάβει από τον Λευκό Οίκο σχετικά με την (αμελητέα) σημασία της Αθήνας στους σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον.
Η πολιτική σκηνή μετατρέπεται πλέον χύδην και απροκάλυπτα σε διαγωνισμό παλιού μπουζουξίδικου για τα ονόματα στην ταμπέλα. Κι ενώ αυτό ακούγεται σαν σαρκασμός και αστείο, είναι δυστυχώς, ακόμα και με αστικούς όρους, μια βαθιά εκπτωτική αποκήρυξη κάθε ιδεολογικής προσέγγισης της πολιτικής. Ηδη δύο κόμματα, η Ελληνική Λύση και η Πλεύση Ελευθερίας, έχουν βάλει τα ονοματεπώνυμα των αρχηγών τους και στο λογότυπο και στην ονομασία τους. Τώρα πιθανόν να 'ρχεται κι ένα τρίτο, ας πούμε Ιθάκη - Τσίπρας.
«Αδιαφορώ… για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.
Πιστεύω… στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων, κι όχι σ’ αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας.
Περιφρονώ… αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα “επώνυμους” πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομήλικους, τη σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία καθώς και την κάθε λογής χυδαιότητα.
