• Η επέκταση της οικονομικής συνεργασίας, που προβλέπεται στον «οδικό χάρτη», είναι καταλύτης για τον «πολιτικό διάλογο», που προωθεί επώδυνες διευθετήσεις

«Θετική ατζέντα» και «πολιτικός διάλογος» είναι όψεις του ίδιου «οδικού χάρτη» για τα Ελληνοτουρκικά, που διαμορφώθηκε στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και ξεδιπλώνεται τον τελευταίο χρόνο, με στόχο να καταλήξει σε διευθετήσεις που διασφαλίζουν «ήρεμα νερά» για το ΝΑΤΟ στη νοτιοανατολική του πτέρυγα, μέσω σειράς διευθετήσεων στην περιοχή που θα δένουν πιο σφικτά την Τουρκία στο δυτικό στρατόπεδο.

Ο «πολιτικός διάλογος» προχωράει παράλληλα με τη «θετική ατζέντα», η οποία περιλαμβάνει ζητήματα οικονομικής κυρίως συνεργασίας με διπλό στόχο: Από τη μια οι μπίζνες των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων Ελλάδας και Τουρκίας να διαμορφώσουν ένα ισχυρό πλέγμα «κοινών» συμφερόντων, ώστε το επόμενο βήμα των συμβιβασμών πάνω στα σοβαρά ζητήματα των Ελληνοτουρκικών να παρουσιαστεί περίπου ως αυτονόητη συνέχεια.

Γράφει: Γιώργος Γεωργίου*

Αποτελεί ένα αναντίλεκτο γεγονός ότι, ως το ανατολικότερο εξωτερικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Κύπρος αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, που έχουν να κάνουν με το ζήτημα του μεταναστευτικού. Το οποίο επιδεινώνεται περαιτέρω με την ανώμαλη κατάσταση της ύπαρξης της κατοχής και της γραμμής αντιπαράταξης.

Ας είμαστε όμως ειλικρινείς. Το βασικό αίτιο της προσφυγιάς, του ξεριζωμού και της μετανάστευσης τόσων εκατομμυρίων ανθρώπων από τη Μέση Ανατολή, την Ασία και την Αφρική είναι οι πόλεμοι, οι συγκρούσεις και οι ξένες επεμβάσεις. Επεμβάσεις  στις οποίες η ΕΕ και κράτη-μέλη της συμμετείχαν ή και πρωταγωνίστησαν προκειμένου να προωθήσουν τα δικά τους οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα.

Από Ηλίας Μιχαλαρέας*

Τι εξυπηρετεί η Eurovision ως οργανισμός, στο χώρο του πολιτισμού και της τέχνης; Γιατί φτιάχτηκε; Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, πρέπει πρώτα να δούμε τι είναι η τέχνη και ο πολιτισμός και πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον καπιταλισμό, για τον οποίο η πνευματική υποδούλωση είναι αναγκαία και βασική προϋπόθεση για την οικονομική και πολιτική υποδούλωση των λαών.

Δεκαετίες τώρα ο καπιταλισμός, εντείνει τις προσπάθειες διάβρωσης των συνειδήσεων με πολιτικές όπως αυτές τις πολιτιστικής εξάρτησης, της ισοπέδωσης της πολιτιστικής ζωής, της αλλοίωσης της πολιτιστικής ταυτότητας των λαών, που μαζί με την εξάπλωση της μαζικής κουλτούρας, καλλιεργούν τον ατομικισμό, την παθητικότητα, την απαισιοδοξία, την υποταγή, τον ανταγωνισμό, τη βία, το έγκλημα.

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Λίγες μέρες μείναν έως τις εκλογές κι όλοι, μα όλοι, στα κόμματα, μεγάλα και μικρά, τα ομοιογενώς υπερασπιστικά και του άθλιου ΝΑΤΟ, και της εξαθλιωμένης σουσουδίστικης ΕΕ, μιλάνε για τοξικότητα. Και μάλιστα επί ανούσιων αφασικών δηλώσεων που συχνά σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν μπορούν να ξεχωρίσουν δυο γαϊδουριών άχυρα, αν δεν πρόκειται αποκλειστικά για το δικό τους όφελος. Η μία σπάει το πρόσωπό της σε άπειρα πιξελάκια και σου λέει πως η ζωή είναι μόνο μία και ταυτίζεται μαζί της. Ο άλλος μετατρέπει σε γιγάντιο το πρόσωπό του πάνω σε τροχόσπιτο, και λες να σταματήσω κι εγώ να πάρω συμπληρώματα διατροφής πριν σαρανταρίσω.