* Η σημερινός γεωγραφικός διαχωρισμός συνακόλουθο παραβίασης του διεθνούς δικαίου, εθνοκάθαρσης και κατά συρροήν εγκλημάτων πολέμου...

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Δεν λένε να κοπάσουν των -περί Κυπριακού- Κυπρίων τα αφηγήματα. Ελληνοκυπρίων τε και Τουρκοκυπρίων αλλά -συχνά πυκνά- και... αγρίων! Με την έννοια, βέβαια, των έντονων αντιπαραθέσεων και ακόμη πιο έντονων -και πολλών ντεσιμπέλ- τόνων. Και μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, αλλά και μεταξύ Ελληνοκυπρίων και... Ελληνοκυπρίων. Ας είν’ καλά -για το δεύτερο- η επερχόμενη προεδρική εκλογή και η κούρσα που προ καιρού ξεκίνησε για δαύτηνε... Όχι για την εκλογή ως δημοκρατική διαδικασία του αστικού μας πολιτεύματος, αλλά για την προεδρική καρέκλα η κούρσα. Για την του... λαού σωτηρία και ευημερία, βεβαίως βεβαίως! Και την του Κυπριακού δικαία λύση, ασφαλώς. Τώρα, για τη λύση είναι, για την... διάλυση είναι, όρκο δεν παίρνω...

Για το πρώτο -τις των Ε/κ και Τ/κ αντιπαραθέσεις- ας μην τα λέμε. Λόγοι για τούτο πολλοί, μα πάρα πολλοί. Άστε, βέβαια, που αρκεί ενός ψύλλου πήδημα για ν’ ανάψουν τα αίματα της αντιπαράθεσης και των αντεγκλήσεων ένθεν κακείθεν της Γραμμής Αττίλα. Για να μην πω ότι φροντίζουν, για τούτο, οι πάσh-πατριώτες αμφοτέρων των κοινοτήτων. Ο οποίοι, όσο κι ν’ αλλάξουν οι καιροί -και οι των ανθρώπων γενιές- αυτοί στο έργο τους: να φέρουν της Κύπρου την διχοτόμηση και του λαού μας τον εσαεί διαχωρισμό. Τούτοι ποτζιεί τζι’ εμείς ποδά, κατά την λαϊκή ρήση. Και δώσ’ του να παίζουν τα νταούλια της διχοτόμησης και του διαχωρισμού· του μίσους και της αντιπαράθεσης... Όχι, βέβαια, πως κάποιων των πολιτικών ηγετών -εξ αμφοτέρων των κοινοτήτων- η στάση είναι καλύτερη. Α, μπα... Είναι κάποιοι εξ αυτών που παίζουν -ανοικτά ή κρυφίως- κυριολεκτικά πρώτο βιολί στους σκοπούς της διχοτόμησης και του εσαεί διαχωρισμού του λαού μας.

* Πως πεντάχρονα αγοράκια και κοριτσάκια παραδίδουν μαθήματα στους... πολιτικούς

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Τις προάλλες -πάνε κάπου δυο με τρεις βδομάδες- πήρα μια... ασυνήθιστη πρόσκληση: Με προσκάλεσαν, δασκάλες και παιδιά του δημόσιου νηπιαγωγείου στο πρώτο δημοτικό της Έγκωμης -όπου φοιτά και ο πεντάχρονος εγγονός μου Ανδρέας- να επισκεφθώ το σχολείο τους και να μιλήσουμε για παραμύθια, αλλά και για ιστορία. Να μιλήσουμε για την ημέρα της Κύπρου -1η τ’ Οκτώβρη- αλλά και για τον συγγραφέα και δημοσιογράφο. Πως βγαίνει ένα βιβλίο και πως μια εφημερίδα... Και, τέλος πάντων, ότι ήθελε σκαρφιστεί το μυαλουδάκι -και η περιέργεια- των πιτσιρικάδων

Αφορμή, βέβαια, για την πρόσκληση αυτή η τρίτομη εικονογραφημένη σειρά -που έχω εκδώσει λίγα χρόνια πριν- “Ιστορίες τζιαι παροιμίες του παππού”.

Δεν σας κρύβω πως για τον ίδιο λόγο είχα προσκληθεί και στο παρελθόν: Από το δημόσιο νηπιαγωγείο στον Άι Γιάννη Λάρνακας, από το Α’ Δημοτικό σχολείο Έγκωμης -πρώτη τάξη- και τα τρία αντίστοιχα σχολεία  του Άι Δεμέτη. Έτσι γνώριζα -περίπου- τι θα συναντούσα. Ωστόσο: τα πιτσιρίκια στο δημόσιο νηπιαγωγείο της Έγκωμης μου επιφύλασσαν -όπως με ενημέρωσε ο εγγονός μου- και μια έκπληξη. Την οποία όμως, δεν μου αποκάλυψε, παρά μόνο την είδα -και την βίωσα στην τάξη μέσα, με τα παιδάκια γύρω μου- όταν πήγα στο σχολείο τους...